عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٤٧ - حقيقت روزه

[قال رسول الله ٦: ألصوم جنة أى سترة من آفات الدنيا وحجاب من عذاب الاخرة]

حقيقت روزه‌

روزه پيوندى روحى و قلبى از جانب عبد با مولاست و در اين پيوند، در صورتى كه به عمق آن توجه شود، جان و دل به سوى تصفيه از رذائل حركت كرده و به حسنات و صفات الهى آراسته مى‌گردد.

انسان وقتى با عمق روح و دل به اين حكم استوار و عظيم و پر منفعت الهى نظر مى‌كند، عشق بى‌نهايت حضرت حق را به عباد و بندگان در اين حكم مشاهده مى‌كند.

انسان وقتى به مسئله روزه با ديد الهى مى‌نگرد، مى‌بيند كه خداوند بزرگ از باب لطف و احسان و كرم و محبتش خواسته، درهايى از رحمت بى‌نهايتش به روى عباد باز شود.

علاقه به اين حكم پر ثمر در انبيا و امامان : به قدرى شديد بوده كه در بسيارى از ايام غير رمضان هم به عنوان يك مستحب مؤكد روزه مى‌گرفتند.

اولياى الهى اول و وسط و آخر هر ماه و بعضى از آنان تمام ايام رجب و شعبان روزه‌دار بودند.

پيامبر اسلام ٦ پس از سپرى كردن عيد فطر، نزديك به شش روز از ماه شوال‌