عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٣٦ - فناى ذاتى

و علماى ربانى بپيمايد و به آنجا برسد كه مظهر اسما و صفات گردد.

فناى ذاتى‌

و در فناى ذاتى مى‌فرمايند:

به حقيقت موجوديت و هويت و ذات و انانيت خود را به هيچ وجه در ميان مبين و در اين مسئله برترين توضيح و بهترين شرح فرمايش وجود مقدس حضرت سيدالشهدا ٧ است كه به صورت دعاى عرفه در كتب ادعيه ثبت شده است و در اين نوشتار لازم است به قسمتى از آن اشاره رود.

إلهى أنا الفقير فى غناى فكيف لاأكون فقيرا فى فقرى.

بار خدايا، در عين توانگرى تهيدستم، پس چگونه در تهيدستى تهيدست نباشم.

پروردگارا! در عين بى‌نيازيم سخت نيازمندم، چگونه در نيازمنديم نيازمند و ندار نباشم و اى اله من در عين دانائيم نادانم، چگونه در نادانيم نادان نباشم؟

[١] -فخرالدين عراقى.