عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٠٥ - فلسفه زكات در قرآن

و در سوره مباركه فجر مى‌فرمايد:

[كلا بل لا تكرمون اليتيم\* و لا تحاضون على طعام المسكين\* و تأكلون التراث أكلا لما\* و تحبون المال حبا جما\* كلا إذا دكت الأرض دكا دكا\* و جاء ربك و الملك صفا صفا\* و جي‌ء يومئذ بجهنم يومئذ يتذكر الإنسان و أنى له الذكرى\* يقول يا ليتني قدمت لحياتي\* فيومئذ لا يعذب عذابه أحد][١].

شما يتيم را نوازش نمى‌كنيد و به اطعام بيچارگان كسى را ترغيب نمى‌نماييد و مال موروث را تماما مى‌خوريد و سخت فريفته دنيا هستيد، هرگز چنين نيست كه دنيا طلبان مى‌انگارند، چون روزى كه زمين در هم متلاشى شود و امر خدا و صفوف فرشتگان به محشر درآيند و در آن روز جهنم را بياورند آدمى متذكر كارهاى خود خواهد شد ولى چه سود، او مى‌گويد: اى كاش براى زندگى ابدى خود كار خيرى انجام مى‌دادم و در آن روز هيچ كس را مانند او عذاب نمى‌كنند.

و در سوره مدثر مى‌فرمايد:

[في جنات يتساءلون\* عن المجرمين\* ما سلككم في سقر\* قالوا لم نك من المصلين\* و لم نك نطعم المسكين‌][٢].

كه در بهشت‌ها از يكديگر مى‌پرسند\* از روز و حال گنهكاران،\* [به آنان رو كرده‌] مى‌گويند: چه چيز شما را به دوزخ وارد كرد؟\* مى‌گويند: ما از نمازگزاران نبوديم\* و به تهيدستان و نيازمندان طعام نمى‌داديم.

[١] -فجر( ٨٩): ١٧- ٢٥.

[٢] -مدثر( ٧٤): ٤٠- ٤٤.