عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٨٢ - دعاى تكوينى و تشريعى

اگر دعا نبود و اگر طلب و درخواست نبود، ادامه حيات براى هيچ موجودى امكان‌پذير نبود.

دعاى تكوينى و تشريعى‌

وجود تمام موجودات، در ظاهر و باطن خود، عين خواستن و طلب هستند و در طبيعت خلقت هيچ موجودى از اين خلقت جدا نيست.

هيچ موجودى ذاتا و طبعا استعداد و لياقت و قدرت كوس استقلال زدن ندارد و نمى‌تواند داشته باشد.

ذات موجودات و طبع خلقت آنان و سازمان هستى و شؤونشان در برابر ذات بى‌نياز عين نياز و در برابر غنى مطلق فقر مطلق است.

وقتى ثابت باشد موجودات بدون استثنا، عين ربط و تعلق و عين تجلى و محض امكان و فقرند و يك جزء غير قابل ديدن و جزء ديدنى هيچ موجودى در هيچ نشانى مستقل و بى‌نياز نيست، چه راهى براى ادعاى استقلال و عدم نيازمندى براى موجودات هست؟

در ادعاى بى‌نيازى و استقلال به روى بزرگ‌ترين موجود معنوى عالم و شاخص‌ترين عنصر خلقت و زيباترين چهره هستى حضرت رسول الله ٦ بسته است، چه رسد به موجودات ديگر كه طفيل هستى او و سايه مصداق:

لولاك لما خلقت الأفلاك‌[١].

اى پيامبر! اگر تو نمى‌بودى جهان و جهانيان را خلق نمى‌كردم.

هستند.

[١] -المناقب: ١/ ٢١٦، فصل فى اللطائف؛ بحار الأنوار: ١٦/ ٤٠٥، باب ١٢، حديث ١.