عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٠ - اعمال انسان در دنيا و آخرت

بردارى ندارد.

كارهايى كه در دنيا انجام مى‌گيرد براى خدا و به عنوان مقدمه آخرت مانند درخت خرما و انگور است كه در فصل زمستان منظره‌اى ندارد ولى موقع چيدن زاد و توشه فراوان مى‌دهد و ذخيره كافى از آن پس‌انداز خواهد ماند.

خداوند مهربان در قرآن مجيد به اين دو حقيقت اشاره فرموده است:

[أ لم تر كيف ضرب الله مثلا كلمة طيبة كشجرة طيبة أصلها ثابت و فرعها في السماء\* تؤتي أكلها كل حين بإذن ربها و يضرب الله الأمثال للناس لعلهم يتذكرون\* و مثل كلمة خبيثة كشجرة خبيثة اجتثت من فوق الأرض ما لها من قرار][١].

آيا ندانستى كه خدا چگونه مثلى زده است؟ كلمه پاك [كه اعتقاد واقعى به توحيد است‌] مانند درخت پاك است، ريشه‌اش استوار و پابرجا و شاخه‌اش در آسمان است.\* ميوه‌اش را به اجازه پروردگارش در هر زمانى مى‌دهد و خدا مثل‌ها را براى مردم مى‌زند تا متذكر حقايق شوند.\* و مثل كلمه ناپاك [كه عقايد باطل و بى‌پايه است‌] مانند درخت ناپاك است كه از زمين ريشه‌كن شده و هيچ قرار و ثباتى ندارد.

چون ظاهر دنيا و آرايش و زينت آن در صورتى كه مقدمه آخرت قرار نگيرند، زيبا و با رونق ولى باطنش خبيث و تلخ و ضرر زننده است، خداوند متعال از مغرور شدن به آن نهى فرموده است.

[و لا تمدن عينيك إلى ما متعنا به أزواجا منهم زهرة الحياة الدنيا لنفتنهم فيه‌

[١] -ابراهيم( ١٤): ٢٤- ٢٦.