عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٢٢ - حكمت در قرآن

حكمت در قرآن‌

قرآن مجيد در سوره مباركه لقمان آيات ١٢ تا ١٩ مسئله عطاى حكمت به لقمان و توضيح حكمت را بدينگونه بيان مى‌دارد:

ما به لقمان مقام حكمت عطا كرديم و دستور داديم به شكر خدا برخيز كه هر كس شكر حق گويد به سود خود اوست و هر كس ناسپاسى كند به زيان اوست كه خدا بى‌نياز و ستوده صفات است.

قسمتى از حكمت‌هاى لقمان دستورها و پندهايى بود كه به فرزندش داد، آن مرد حكيم به فرزندش فرمود:

فرزند عزيزم! هرگز به خداوند شرك مياور كه شرك ستم بزرگى است، از سفارش‌هاى حضرت حق به انسان است كه در حق پدر و مادر نيكى كن، خصوصا مادر كه چون بار حمل فرزند برداشته تا مدت دو سال كه طفل را از شير باز گيرد، هر روز بر رنج و ناتوانيش افزوده شده است به همين خاطر به مادر بسيار نيكى كن، نخست شكر مرا كه خالق تو و پدر و مادر و جهان هستى هستم به جاى آر، آنگه از پدر و مادر تشكر كن كه بازگشت همه به سوى من است.

و اگر پدر و مادر، تو را به شرك به خدا وادار كنند، در اين زمينه از آنان اطاعت مكن، اما در زندگى دنيا با آنان با حسن خلق مصاحبت نما و از راه آن كس كه به درگاه ما رجوع و انابه‌اش بسيار است پيروى كن كه پس از مرگ رجوع شما به سوى من است و من شما را به تمام اعمالتان آگاه خواهم كرد.

اى فرزند عزيزم! بدان كه خداوند اعمال بد و نيك خلق را اگر چه به مقدار خردلى باشد در ميان سنگى يا در طبقات آسمان‌ها يا زمين پنهان باشد، همه را در روز محاسبه مى‌آورد كه خدا بر همه چيز دانا و آگاه است.