عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٠٨ - حضور معصوم بر بالين مؤمن محتضر

بعد فرمود: اى حارث! تو را بشارت باد كه در نزد مرگ و نزد صراط و نزد كوثر و نزد مقاسمه مرا خواهى ديد.

عرض كردم مقاسمه كدام است؟ فرمود: نزد جهنم؛ زيرا من مردم را به دو قسمت تقسيم مى‌كنم، به آتش مى‌گويم بگير اين را كه دشمن من است و رها كن آن را كه دوست و ولى من است.

اى حارث! چنانچه من دست تو را گرفته‌ام روزى پيامبر ٦ دست مرا گرفته بود و به من فرمود:

چون روز قيامت شود من دست مى‌اندازم و قائمه عرش حق را مى‌گيرم و تو دست مى‌اندازى و دامن مرا مى‌گيرى و اولاد تو دست مى‌اندازند و دامن تو را مى‌گيرند و شيعيان دست مى‌اندازند و دامن اولاد تو را مى‌گيرند، پس خداوند به پيامبر خود را با آن‌هايى كه به او متمسك‌اند امر مى‌نمانيد داخل بهشت شوند.

چون حارث اين حديث را از امام على ٧ شنيد، از خدمت او مرخص شد در حالى كه از شدت خشنودى دامن قباى او به زمين كشيده مى‌شد و مى‌گفت: ديگر مرا باكى نيست كه چه وقت مرگ به سراغم بيايد[١]!

در «الكافى» آمده كه: حضرت صادق ٧ فرمودند:

مؤمن در وقت مرگ چشمش اشك آلود مى‌شود، آن وقتى است كه چشم او به پيامبر ٦ مى‌افتد، آيا شما نديده‌ايد هرگاه كسى چشمش به محبوبى كه سال‌ها او را نديده بيفتد بى‌اختيار گريه مى‌كند[٢].

در «كشف الغمة» از حضرت باقر ٧ روايت شده كه فرمود:

[١] -بحار الأنوار: ٦/ ١٧٨، باب ٧، حديث ٧.

[٢] -الكافى: ٣/ ١٣٣، باب ما يعاين المؤمن والكافر، حديث ٦؛ بحار الأنوار: ٦/ ١٨٢، باب ٧، حديث ١٠.