عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٦٠ - ٢ - سجود اهل طاعت و عبادت

و الآصال‌][١].

كسانى كه در آسمان‌ها و زمين هستند، از روى ميل و رغبت يا بى‌ميلى و كراهت و نيز سايه‌هايشان بامداد و شام گاه براى خدا سجده مى‌كنند.

[و النجم و الشجر يسجدان‌][٢].

و گياه و درخت همواره [براى او] سجده مى‌كنند.

٢- سجود اهل طاعت و عبادت‌

آنان كه به وادى با عظمت معرفت قدم گذاشته و از نور بصيرت بهره‌مند شده‌اند و در نتيجه به الوهيت حضرت حق و به بندگى و مملوكيت خويش، با تمام وجود به اقرار و اعتراف برخاسته‌اند، بر خود لازم و حتم مى‌بينند كه از پى اوامر انبيا و امامان : به عبادت قيام كرده و از حضرت حق اطاعت نمايند و به پيشگاه او سجده به معناى حقيقى برند، يعنى كمال انقياد و خضوع و تذلل را نسبت به عظمت و فرامين او رعايت كنند، قرآن مجيد ياد آنان را گرامى داشته و از وجود مبارك آنان به عنوان بندگان با كرامت حق ياد مى‌كند و آنان را عباد شايسته و سارع در خيرات مى‌داند:

[ليسوا سواء من أهل الكتاب أمة قائمة يتلون آيات الله آناء الليل و هم يسجدون\* يؤمنون بالله و اليوم الآخر و يأمرون بالمعروف و ينهون عن المنكر و يسارعون في الخيرات و أولئك من الصالحين‌][٣].

[١] -رعد( ١٣): ١٥.

[٢] -الرحمن( ٥٥): ٦.

[٣] -آل عمران( ٣): ١١٣- ١١٤.