عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٠٧ - ذكر حاجات در دعا

مى‌خواهد كه از او بخواهند و آنچه نزد اوست از او خواهش كنند.

عن أبى جعفر ٧ قال: لاوالله يلح عبد على الله عزوجل إلااستجاب الله له‌[١].

امام باقر ٧ فرمود: بخدا سوگند هيچ بنده‌اى به درگاه خداى عزوجل اصرار نورزد جز اين كه خداوند دعايش را مستجاب فرمايد.

ذكر حاجات در دعا

وجود مقدس حضرت حق، به تمام غيب و شهود و آنچه گذشته و آنچه هست و آنچه خواهد گذشت به تمام جهات آگاه و عالم است و حاجات مشروعه بنده و آنچه را عبد مى‌خواهد براى حضرت او آشكار است، ولى او علاقه دارد كه عبد به وقت دعا حاجاتش را به زبان بياورد.

عن أبى عبدالله ٧: إن الله تبارك وتعالى يعلم ما يريد العبد إذا دعاه ولكنه يحب أن تبث إليه الحوائج فإذا دعوت فسم حاجتك وفى حديث آخر قال: قال: إن الله عزوجل يعلم حاجتك وما تريد ولكن يحب أن تبث إليه الحوائج‌[٢].

امام صادق ٧ فرمود: خداوند تبارك و تعالى مى‌داند كه بنده‌اش بوقت دعا چه مى‌خواهد، ولى دوست دارد كه حاجت‌ها به درگاهش گفته شود، پس هرگاه به دعا برخاستى حاجتت را بگو و در روايت ديگرى آمده: خداوند حاجت و خواسته‌ات را آگاه است، ولى دوست دارد حاجات خود را به درگاهش بازگو كنى.

[١] -الكافى: ٢/ ٤٧٥، باب الإلحاح فى الدعاء، حديث ٥؛ وسائل الشيعة: ٧/ ٥٨، باب ٢٠، حديث ٨٧١٦.

[٢] -الكافى: ٢/ ٤٧٦، باب تسمية الحاجة فى الدعاء، حديث ١؛ وسائل الشيعة: ٧/ ٣٣، باب ٥، حديث ٨٦٣٦ و ٨٦٣٧.