عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٨٨ - گلن كلارك و دعا

انسان در اين حالت خود را به طرزى به خدا تسليم مى‌نمايد، مثل اين كه تخته‌اى سنگ مرمر در مقابل سنگ‌تراش، بى‌اختيار است و در همان حال از خداى خود رحمت و ترحم را طلب مى‌نمايد.

كپلر و دعا

كپلر سخت معتقد به دعا بود در حدى كه در كتاب «هيئت در مكتب اسلام» مناجات زير از او نقل شده.

من قبل از ترك كردن اين ميز كه تمام تجسسات خود را در روى آن نموده‌ام تنها كارى كه مانده و بايد انجام دهم اين است كه چشم‌ها و دست‌هاى خود را به سمت آسمان بلند كرده و با خلوصى هر چه تمامتر، سپاس خويش را به درگاه خالق اين كواكب درخشان تقديم نمايم.

اى خداوندى كه با اين تجليات جهان تاب، تمام صحنه طبيعت را منور ساخته‌اى و افكار ما را با نور ابدى و وجود سرمدى خود سير مى‌دهى.

اى مولد و آفريننده من، من تو را سپاس مى‌گزارم و اگر اتفاقا اين بنده ناچيز، چيزى گفته باشم كه در خور مقام تو نباشد مرا آگاه ساز تا آن را محو نمايم.

آوه!! اگر چنين است، مرا به رحمانيت و رحيميت خود ببخش و بر اين بنده منت گذار، تا كارى كه انجام داده‌ام هرگز موجب كبر و خودپسندى من نگردد، بلكه فقط در راه كمك به شناسايى عظمت تو و راه رستگارى بكار رود.

گلن كلارك و دعا

گلن كلارك- كه از دانشمندان غرب و باصطلاح مؤسس گروه نيايش‌گر و پيشواى اردوگاه «بسيج دعا» است- چنين مى‌گويد: