عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٧٠ - حكمت در اصطلاحات و كنايات عرفا

٣٣- مهار وجود خود را به كتاب خدا سپرده و آن كتاب الهى را براى خود رهبر و راهنما مى‌داند[١].

اى خداوندى كه به تمام موجودات مهربانى! اى بنده نوازى كه سائلى از دربارت محروم نشده! اى توانايى كه به يك طرفة العين آنچه اراده كنى انجام دهى! به اين خاك‌نشينان عنايتى كن، تا از ذلت جهل و گناه و عصيان و خطاكارى برهند.

حكمت در اصطلاحات و كنايات عرفا

هم‌چنان كه انبياى الهى و كتب آسمانى و امامان معصوم : بعضى از اسرار را كه در طاقت عقلى و روحى همگان نيست به صورت رمز و كنايه بيان كرده‌اند و اين رموز و كنايات در آن فن جنبه اصطلاح گرفته، عرفاى بزرگ و عاشقان جمال نيز بعضى از اسرار و حقايق را به صورت رمز و كنايه بيان كرده و در مقالات خود و به خصوص اشعار خود، آن رموز و كنايات را زياد به كار برده‌اند، هرگز تصور نكنيد.

كه شخصيت‌هاى بزرگ علمى و عرفانى منظورشان از آن لغات معناى معمولى و عامى آن بوده، دامن پاك آن راهروان راه و مخلصان پيشگاه مولا، منزه است كه از آن الفاظ مفهوم و مصداق مادى منظور داشته باشند.

چون در طول اين شرح چه در متن، چه در مقالات، چه در اشعار به اين‌گونه كنايات و رموز، زياد برخورد مى‌كنيد لازم افتاد كه در اين زمينه به معانى آسمانى آن اصطلاحات و رموز و كنايات اشاره رود، تا حق مطلب ادا گردد.

[١] -نهج البلاغة: خطبه ٨٦.