عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٧١ - حكايتى از مبارزه با نفس
بىترديد آنان را به راههاى خود [راه رشد، سعادت، كمال، كرامت، بهشت و مقام قرب] راهنمايى مىكنيم.
[إن الله لا يغير ما بقوم حتى يغيروا ما بأنفسهم][١].
يقينا خدا سرنوشت هيچ ملتى را [به سوى بلا، نكبت، شكست و شقاوت] تغيير نمىدهد تا آن كه آنان آنچه را [از صفات خوب و رفتارشايسته و پسنديده] در وجودشان قرار دارد به زشتىها و گناه تغيير دهند.
و چه تغييرى بالاتر از تغيير وضع شهوات و از باطل خارج شدن به راه حق و حقيقت است.
شهوات چراگاه لذيذ شياطين است و تا زمانى كه در اين مرتع آب و علف زياد ببينند رها كننده نيستند!
و تا اين ناكسان خطرناك در اين مرغزار در تردد و رفت و آمدند، جلال و جمال او براى عبد كشف نمىشود و عبد به مقام شهود نمىرسد و عبد در كمال بيچارگى و بدبختى محجوب از زيارت و لقاى اوست، به فرموده پيامبر اسلام ٦:
لولا الشياطين يحومون[٢] على قلوب بنى آدم لنظروا إلى ملكوت السماء[٣].
اگر شياطين دور قلبهاى بنى آدم حلقه نمىزدند هر آينه بنى آدم پى عظمت ملكوت و سموات مىبرد.
به همين خاطر در رواياتى كه گذشت از روزه به عنوان باب عبادت و سپر از آفات دنيا و عذاب آخرت ياد شده است:
[١] -رعد( ١٣): ١١.
[٢] -حام، يحوم: به دور آن چيز چرخيد.
[٣] -محجة البيضاء: ٢/ ١٢٥، كتاب اسرار الصيام.