عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١١٢ - سجده تواضع

[فاسجد سجود متواضع لله ذليل علم أنه خلق من تراب يطأه الخلق وأنه اتخذك من نطفة يستقذرها كل أحد وكون ولم يكن‌]

سجده تواضع‌

خداوند بزرگ آن وجود مقدس و عظمت بى‌نهايت در بى‌نهايت را سجده تواضع و ذلت كن.

آرى، در آيات قرآن به خصوص در آيات مربوط به خلقت و روايات و اخبار اين باب و كتبى كه تاكنون با معلومات كشف شده و با وسايل بسيار مجهز علمى نوشته‌اند دقت كن تا از طريق آثار پى به عظمت مؤثر ببرى.

با اين كه آيات و روايات باب خلقت جزئى از وضع خلقت و اوضاع آفرينش را منعكس كرده‌اند، باز مطالعه در همين جزء اندك كه چون مشتى به عنوان نمونه از خروار است، آن چنان نسبت به عظمت جان آفرين انسان را مبهوت و متحير مى‌كند كه سرگشته وادى اعجاب مى‌شود، آن گاه در برابر عظمت خلقت به كوچكى و حقارت خود بنگر، سپس لطف بى‌نهايت او را در حق خويش توجه كن، آن گاه با تمام وجودت نسبت به حضرت او سجده تواضع و ذلت برو.

به گوشه‌اى از يك روايت براى تماشاى دور نماى عظمت حضرت دوست توجه كن.