عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٨ - ركوع در روايات

سجده از قيمت والايى در پيشگاه خداوند مهربان برخوردار است:

قال الله لعيسى ٧: يا عيسى هب لى من عينيك الدموع ومن قلبك الخشية وقم على قبور الأموات فنادهم بالصوت الرفيع فلعلك تاخذ موعظتك منهم وقل إنى لاحق فى اللاحقين‌[١].

خداوند به عيسى ٧ فرمود: براى من از دو ديده اشك بريز و قلب خود را براى من از خشيت پر كن، بر كنار قبور مردگان بايست و آنان را با فرياد رسا صدا بزن، باشد كه موعظه مؤثرى از آنان بردارى و بگو: من هم به آنان ملحق خواهم شد.

عن أميرالمؤمنين ٧ لما كلم الله موسى ٧ قال: إلهى ما جزاء من دمعت عيناه من خشيتك؟ قال: يا موسى أقى وجهه من حر النار وآمنه يوم الفزع الأكبر[٢].

اميرالمؤمنين ٧ مى‌فرمايد: زمانى كه موسى با پروردگار سخن گفت عرضه داشت: پروردگارا! جزاى كسى كه از دو چشم براى خشيت از تو اشك بريزد چيست؟ خطاب رسيد، چهره‌اش را از آتش جهنم نگاه دارم و از فزع روز بزرگ امانش دهم.

امام صادق ٧ مى‌فرمايد:

چيزى نيست مگر آن كه داراى كيل يا وزنى است، مگر اشك‌هاى چشم، به حق يك قطره آن دريايى از آتش را خاموش مى‌كند و چون سرازير بر صورت گردد، آن صورت دچار پستى و ذلت نمى‌شود و وقتى زياد شد به آتش جهنم حرام مى‌گردد

[١] -عدة الداعى: ١٦٨، العاشر البكاء حالة الدعاء؛ وسائل الشيعة: ٧/ ٧٦، باب ٢٩، حديث ٨٧٧٢.

[٢] -عدة الداعى: ١٦٩، العاشر البكاء حالة الدعاء.