عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٩٢ - قرآن و مسئله بخل

و چنگ به ريسمان محكم عبادت و اطاعت زن و باعث زحمت و رنج خود و افتضاح و رسواييت در دنيا و آخرت مباش.

قرآن و مسئله بخل‌

قرآن كه كتاب حكمت و ارشاد و هدايت و كتاب آموزش و پرورش است، انسان را از بخل برحذر مى‌دارد و بخيل را منفور حق و لايق عذاب روز قيامت مى‌داند:

[و لا تجعل يدك مغلولة إلى عنقك و لا تبسطها كل البسط فتقعد ملوما محسورا][١].

و دستت را بخيلانه بسته مدار [كه از انفاق در راه خدا باز مانى‌] و به طور كامل هم [در انفاق‌] دست و دل باز مباش [كه چيزى براى معاش خودت باقى نماند] كه در نهايت [نزد شايستگان‌] نكوهيده [و در زندگى خود] درمانده گردى.

[و الذين إذا أنفقوا لم يسرفوا و لم يقتروا و كان بين ذلك قواما][٢].

و آنان كه وقتى انفاق مى‌كنند، نه از حد معمول [و متعارف‌] مى‌گذرند و نه تنگ مى‌گيرند و [انفاقشان‌] همواره ميان اين دو در حد اعتدال است.

افراط و تفريط در اين مسئله و در تمام مسائل نهى شده، نه آن قدر بايد دست عطا باز باشد كه خود فقير و نيازمند گردى و زن و فرزندت در شدت و سختى قرار گيرند و نه آن قدر دچار بخل و امساك باشى كه احدى از وجودت نفعى نبرد!

بخل، نتيجه افراط در محبت و عشق به دنياست، عاشق دنيا كه عشقش از حد

[١] -اسراء( ١٧): ٢٩.

[٢] -فرقان( ٢٥): ٦٧.