عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٧ - ركوع در روايات

ركوع در روايات‌

ركوع كه از واجبات حتميه نماز است، خواهى نخواهى به وسيله مكلف در نماز ادا مى‌شود، آنچه در روايات نسبت به آن پافشارى شده بجاى آوردن شرايط آن است كه از جمله آن وقار و ادب و طمأنينه و اداى ذكر ركوع با توجه به حقيقت آن است.

و نيز در روايات سفارش زياد شده كه ركوع خود را طولانى كنيد كه طول ركوع محبوب خدا و به شدت مورد غضب و سخط شيطان است:

عن الصادق ٧: وعليكم بطول الركوع والسجود فإن أحدكم إذا طال الركوع والسجود هتف إبليس من خلفه فقال يا ويله أطاع وعصيت وسجد وأبيت‌[١].

امام صادق ٧ فرمود: بر شما باد به طول ركوع و سجود كه هرگاه يكى از شما ركوع و سجودش طول بكشد شيطان به دنبال او فرياد مى‌زند: واى بر من او اطاعت كرد و من معصيت كردم، او سجده كرد و من سر باز زدم.

قال أبو جعفر ٧: من أتم ركوعه لم تدخله وحشة فى القبر[٢].

امام باقر ٧ فرمود: كسى كه ركوعش تمام و كامل باشد، دچار وحشت قبر نمى‌شود.

از مسائلى كه عاشقان خدا در ركوع داشتند، حالت پر قيمت خشوع بود، خشوعى كه از نتايجش جارى شدن اشك از چشم است، اشك در ركوع يا در

[١] -الكافى: ٢/ ٧٧، باب الورع، حديث ٩؛ وسائل الشيعة: ١٥/ ٢٤٥، باب ٢١، حديث ٢٠٤٠٠.

[٢] -الكافى: ٢/ ٣٢١، باب الركوع، حديث ٧؛ بحار الأنوار: ٧٩/ ٦٤، باب ١٤، حديث ٨.