عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٥١ - روزه در آيينه روايات
|
به هر وقتى كه جانى بر فشانى |
هزاران جان تو بر تو نثار است |
|
|
كسى كز جان بود زنده در اين راه |
زجرم خود هميشه شرمسار است |
|
|
درآمد دوش در دل عشق جانان |
خطابم كرد كه امشب روز بار است |
|
|
كنون بىخود بيا تا بار يابى |
كه شاخ وصل بىباران به بار است |
|
|
چو شد فانى دلت اندر ره عشق |
قرار عشق جانان بىقرار است[١] |
|
روزه در آيينه روايات
روايات عالى شيعه مسائل مهمى را در باب روزه مطرح مىكنند كه دانستن آن براى پىبردن به ارزش اين عمل الهى، براى عباد خدا لازم است.
در روايتى وارد شده كه حضرت رضا ٧ در جواب مسائل محمد بن سنان در قسمت روزه نوشتند:
علت روزه درك رنج گرسنگى و تشنگى است، تا عبد از اين طريق در پيشگاه حضرت حق ذلت و مسكنت نشان دهد و از عوارض سيرى و سيرابى كه غفلت و غرق شدن در عيش و نوش است درآيد و از اجر و حساب حق برخوردار گشته، به مقام صبر و استقامت برسد و از اين راه مزه شدائد آخرت را درك كرده و قدرت خطرناك شهواتش را بشكند، روزه واعظ او در دنيا و دليلش به سوى رضاى حق در آخرت باشد و براى اين كه شدت اين مراحل را از اهل فقر و مسكنت در دنيا و آخرت دريابد[٢].
هشام بن حكم فلسفه روزه را از حضرت صادق ٧ پرسيد، حضرت فرمود:
[١] -عطار نيشابورى.
[٢] -من لا يحضره الفقيه: ٢/ ٧٣، باب علة فرض الصيام، حديث ١٧٦٧؛ وسائل الشيعة: ١٠/ ٨، باب ١، حديث ١٢٦٩٩.