عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٥٩ - ١ - سجود موجودات
آرى، عزت و نظم و منفعت دهى و تداوم حيات موجودات غير انسانى عالم، گرچه خالى از ارادهاند در پرتو سجده آنان به حضرت دوست است.
و چه زشت و قبيح و بدكردار و بدسيرت و شقى و پست و دنى و بدبختاند آن دستهاى كه در پايان آيه شريفه مىفرمايد: به خاطر عدم سجده و اطاعتشان عذاب بر آنان حتمى گشته.
بياييد از باب شكر در برابر احسانها و نعمتهاى او سر ذلت و انقياد در برابر حضرتش به خاك عبادت و مذلت بگذاريم.
و باز در قرآن مجيد درباره سجود موجودات مىفرمايد:
[أ و لم يروا إلى ما خلق الله من شيء يتفيؤا ظلاله عن اليمين و الشمائل سجدا لله و هم داخرون\* و لله يسجد ما في السماوات و ما في الأرض من دابة و الملائكة و هم لا يستكبرون\* يخافون ربهم من فوقهم و يفعلون ما يؤمرون][١].
آيا به سوى آنچه خدا آفريده ننگريستند كه سايههاى آنان در حالى كه فروتنانه براى خدا سجده مىكنند، از راست و چپ برمىگردد؟\* و آنچه در آسمانها و زمين از جنبندگان و فرشتگان وجود دارد، فقط براى خدا سجده مىكنند و تكبر و سركشى نمىورزند.\* از پروردگارشان كه بر فراز آنان است، مىترسند و آنچه را به آن مأمور مىشوند، انجام مىدهند.
و نيز در قرآن مجيد مىفرمايد:
[و لله يسجد من في السماوات و الأرض طوعا و كرها و ظلالهم بالغدو
[١] -نحل( ١٦): ٤٨- ٥٠.