عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٥٥ - راههاى سلوك لقاء الله

آرى، صبر مانند وجود و هستى در ماهيات است و هر موضوع و مفهومى از ابتداى سلوك تا پايان آن، هنگامى نتيجه‌بخش و مفيد و مؤثر مى‌شود كه توأم با صبر باشد.

در مقام تحقيق از مبدأ و معاد بايد صبر و حوصله به خرج داد.

در مقام عبادات و انجام وظائف بايد متحمل و صابر گشت.

در قسمت پرهيز از محرمات و ترك آن‌ها بايد قدرت و صبر نشان داد.

در منزل اجتناب و تطهير صفات ذميمه بايد استقامت و صبر داشت.

در قسمت اتصاف به محامد صفات بايد با صبر و تأنى رفتار كرد و هم‌چنين در جزئيات هر يك از مراحل و منازل، يا در كليات آن‌ها كه كوچك‌ترين بى‌صبرى و بى‌ثباتى و عدم استقامت و تحمل، چه بسا مجاهدات فراوان و اعمال و عبادات و طاعات ممتد را، يك مرتبه از دست سالك مى‌گيرد.

و به طور اجمال صبر براى تكميل موضوع است و هر موضوعى تا به حد تماميت و كمال نرسد، نتيجه‌بخش و مفيد نخواهد بود، اين است كه براى صبر و صابر آثار عجيبى ذكر شده است.

اين آثار به تفصيل در قرآن و معارف و حالات صابران آمده كه با خواست حضرت حق در تشريح باب صبر در فصل نود و يكم «مصباح الشريعة» خواهد آمد.

٥- صلاة: نماز مهم‌ترين عبادت و جامع‌ترين عملى است كه بين مخلوق و خالق انجام مى‌گيرد.

در تركيب نماز همه رقم، از اظهارات عبوديت در پيشگاه پروردگار متعال آميخته شده است.

در نماز بعد از تطهير بدن و توجه و تهيأ براى عرض بندگى، شروع مى‌شود به‌