و دستور بحلال بودن متعه حج و صيغه زنان ميدادم (كه طبق روايتى كه ميان شيعه و سنى معروف است عمر خود گفت: اين دو در زمان رسول خدا (ص) حلال بود و من آن دو را حرام كردم).

و براى نماز ميت گفتن پنج تكبير را دستور ميدادم (كه عمر روى سليقه خود يكى از پنج تكبير را كسر كرد و چهار تكبير مقرر داشت).

و مردم را مجبور ميكردم تا «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌» را در نماز بلند بگويند (چنانچه مخالفين يا آن را نميخوانند يا در تمام نمازها آهسته ميخوانند).

و بيرون مى‌آوردم كسانى را كه بهمراه رسول خدا (ص) در مسجد درآوردند با اينكه رسول خدا (ص) آنها را بيرون كرد، و در مى‌آوردم در مسجد رسول خدا (ص) آنكه را اينان بيرون كردند و رسول خدا (ص) او را وارد كرد.

(فيض (ره) گويد: محتمل است مراد از جمله اولى ابو بكر و عمر باشند كه بدون اجازه آن دو را در مسجد رسول خدا (ص) دفن كردند با اينكه رسول خدا (ص) حتى اجازه نداد آن دو در بمسجد باز كنند، و مراد از جمله دوم خود آن حضرت باشد كه رسول خدا (ص) دستور فرمود همه درهائى كه اصحاب بمسجد باز كرده‌اند ببندند جز درى كه بخانه على عليه السّلام باز ميشد و اينان پس از آن حضرت بر خلاف آن رفتار كردند).

و مردم را بحكم قرآن واميداشتم. و طلاق را روى سنت قرآن قرار ميدادم (چون قرآن دستور ميدهد در مورد طلاق كه بايد در حضور دو شاهد عدل باشد و در نكاح وجود شاهد را شرط نميكند و اينان بعكس رفتار كردند).

و زكاة را (فقط) از اصناف (نه‌گانه) آن طبق مقررات و حدودش ميگرفتم (نه مانند اينها كه بر چيزهاى ديگرى نيز زكاة بسته‌اند).

و باز ميگرداندم وضو و غسل و نماز را به اوقات و قوانين و جاهاى خودشان. (چون در تمام اينها دست بردند و بدعت يا بدعتهائى گذاردند مانند مسح بر گوشها و شستن پاها و امثال آن در وضوء و وجوب وضوء با غسل، و اسقاط غسل در مورد التقاء ختانين بدون انزال، و برداشتن جمله «حى على خير العمل» از اذان و نهادن جمله «الصلاة خير من النوم» بجاى آن، و تكتف و آمين و خواندن نماز نافله را بجماعت و امثال اينها كه در كتب تواريخ و غيره مانند كتاب شافى سيد مرتضى رحمه اللَّه مضبوط است).