ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٧٠ - حديث موسى ع
كه در آن سلطنت (يا فرمانرواى) بزرگى است، و تا هنگامى كه در اين دنيا هستى بر خويشتن گريه كن، و از مهلكههاى دنيا و نابودى بترس، و نقش و نگار دنيا و خرميش تو را فريب ندهد، و بستم راضى مشو، و ستمكار مباش كه من مراقب ستمكارم تا ستمديدهاش را بر او چيره سازم (و انتقامش را از او بستانم).
اى موسى همانا كار نيك (پاداش آن) ده برابر است و از يك گناه هلاكت ببار آيد، بمن شرك مورز، روا نيست براى تو كه بمن شرك آورى، در كارها ميانهرو و محكم باش، و دعا كن بسوى من دعاى طمع كار شوقمند بدان چه در پيش من است، و دعاى شخصى كه از كردهاش پشيمان است، كه روشنى روز، سياهى شب را براندازد، هم چنين كار نيك كار بد را از بين ميبرد و تاريكى شب بر روشنى روز چيره گردد و هم چنين كار بد بر كار نيك پر ارج چيره گردد و آن را تيره و تار سازد.
٩- مردى از رفقاى احمد بن حسن ميثمى گويد: من پاسخى را كه امام صادق عليه السّلام بنامه مردى از اصحاب خود نوشته بود خواندم كه متن آن اين بود: «اما بعد من تو را بترس از خدا سفارش ميكنم زيرا كه براستى خداوند ضمانت كرده براى كسى كه از او ترس داشته باشد كه وضع او را از آنچه خوش ندارد بدان چه دوست دارد تغيير دهد، و از جايى كه گمان ندارد روزيش دهد، مبادا از كسانى باشى كه بر بندگان خدا از كيفر گناهانشان ميترسد، ولى از كيفر گناه خويش خاطرى آسوده دارد زيرا كه خداى عز و جل در مورد بهشتش گول نميخورد (كه كسى بتواند با نيرنگ ببهشت رود) و كسى جز بوسيله فرمانبرداريش بثوابى كه نزد او است نرسد ان شاء اللَّه.