ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢١ - صحيفه(نامه) حضرت على بن الحسين ع و سخن او در زهد(و پارسائى)

بسته‌اند و فريفته آن شده‌اند، آنان كه بدنيا و كالاى پوسيده و گياه خشك آن كه بزودى از انسان جدا گردد روى كرده‌اند، بپرهيزيد از آنچه خدا شما را از آن برحذر داشته، و زهد ورزيد در آنچه خداوند شما را از دنيا بزهد در آن واداشته، و اعتماد نكنيد بدان چه در اين دنياست اعتماد كسى كه آن را براى خود خانه جاويدان و جايگاه ماندن و اقامت گرفته است، بخدا سوگند كه در خود اين دنيا چيزهائى است كه شما را به بى‌اعتبارى آن راهنمائى كرده و آگاه سازد، از گردش روزهاى آن و دگرگونى انقلابها و نمونه‌ها و بازيگرى آن با اهل خود چنان است كه گمنام (پست) را بلند، و شريف را پست گرداند و مردمانى را در فرداى قيامت بدوزخ كشاند.

و اين جريان براى شخص آگاه عبرت‌آور و آزمايش و جلوگير است، براستى اين جرياناتى كه در هر شب و روز براى شما پيش آيد از فتنه‌هاى تار و بدعتهاى تازه و روشهاى ظالمانه، و پيش آمدهاى ناگوار روزگار و ترس و بيم حكومت و وسوسه‌هاى شيطان، بحقيقت كه دلها را از آگاه شدن باز دارد، و از هدايت موجود و شناسائى اهل حق بى‌خبر سازد جز افراد اندكى از كسانى كه خدايشان (از انحراف و بى‌خبرى) نگاهداشته. و از اين رو نشناسد (و درك نكند) گردش روزها و زير و رو شدن حالات و سرانجام زيان بار فتنه‌هاى دنيا را جز آن كس كه خداوند نگاهش داشته و براه رشد و هدايت رفته، و در راه راست قدم نهاد، و بر طى اين طريق (پرمخاطره) از پارسائى و زهد كمك گرفت و انديشه را پياپى بكار انداخت و بشكيبائى پند پذير شد و از خود جلوگيرى كرد و در خرميهاى زودگذر اين جهان پارسا بود و از خوشيهاى آن كناره گرفت و در نعمتهاى جاويدان آن سراى راغب و شوقمند گرديد و كوشش خود را براى آن بكار برد و مراقب مرگ بود، و زندگى با مردم ستمكار را بد دانست و خوش نداشت، بآنچه در دنيا است با ديده روشن و تيزبين نگريست و آشوبهاى تازه و بدعتهاى گمراه‌كننده و ستم پادشاهان ستم پيشه را با ديده‌