ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٣٥ - در حجامت فرق سر

١٥٨- ابو شبل گويد: من و سليمان بن خالد خدمت امام صادق عليه السّلام شرفياب شديم و سليمان بن خالد بآن حضرت عرضكرد: همانا طائفه زيديه مردمى معروف و با تجربه هستند و مردم نيز آنها را مشهور كرده‌اند، هيچ يك از افراد امّت محمد (ص) نيست كه نزد آنها محبوبتر از شما باشد، اگر صلاح بدانيد آنها را بخود نزديك سازيد و متوجه خويشتن كنيد؟! حضرت فرمود: اى سليمان بن خالد اگر اين مردمان سبك مغز بخواهند ما را از علم و دانش خود بازدارند و بسوى وادى نادانى خود كشند نه خوش آمدى بر آنها باد و نه خودى باشند، و اگر گفتار ما را گوش كنند و چشم براه امر (ظهور و خروج) ما باشند باكى نيست.

١٥٩- از امام صادق عليه السّلام روايت كرده‌اند كه آن حضرت در تشييع جنازه‌اى (هم چنان كه ميرفت) بند نعلينش گسيخت، پس مردى بند نعلين خود را آورد كه بآن جناب بدهد حضرت بدو فرمود: آن را براى خودت نگهدار، زيرا مصيبت زده بشكيبائى در آن مصيبت سزاوارتر است (از ديگران).

شرح- يعنى براى من كه بگسيختن بند نعلين مبتلا شده‌ام صبر آسانتر است از تو كه دچار اين پيش آمد نشده‌اى، و صبر بر آن براى تو ناگوارتر از من است.

[در حجامت فرق سر]

١٦٠- از امام صادق (ع) روايت شده كه فرمود: حجامت كردن در سر- مغيثه- (يعنى فريادرس از دردها) است كه (انسان را) از هر دردى سود بخشد جز مرگ (سپس براى نشان دادن جاى حجامت) وجب كرد از ابروها تا بجائى كه انگشت بزرگ دستش رسيد و فرمود: اينجاى سر.

١٦١- رفاعة گويد: امام صادق عليه السّلام بمن فرمود: اى رفاعة هيچ ميدانى چرا مؤمن را