ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٤٦ - فضايل شيعه و معنى رافضى

رسولش خيرخواهى كنند هر آينه پسر زن مگس خوار را از فرمانروائى و رياستش برميداشتم.

چون شام شد سيصد و شصت نفر با او بيعت بمرگ كردند (كه تا پاى جان استقامت ورزند) امير مؤمنان عليه السّلام به آنها فرمود: فردا صبح همگى سر تراشيده در كنار «احجار الزيت» (نام جايى در اطراف مدينه بوده) حاضر شويد (و دستور سر تراشيدن را براى علامت وفادارى معين فرمود) خود امير المؤمنين عليه السّلام سرش را تراشيد ولى روز ديگر از آن سيصد و شصت نفر جز ابو ذر و مقدار و حذيفه بن يمان و عمار بن ياسر و سلمان كه او نيز در آخر كار رسيد كسى سر تراشيده در وعده‌گاه حاضر نشد، على عليه السّلام (كه چنان ديد) دست بسوى آسمان بلند كرد و فرمود: خدايا اين مردم مرا خوار شمردند هم چنان كه بنى اسرائيل هارون را خوار شمردند، خدايا تو بخوبى ميدانى آنچه را ما پنهان كنيم و آنچه را آشكار كنيم، و چيزى در آسمان و زمين بر تو پوشيده نيست، مرا مسلمان بميران و بشايستگان ملحقم فرما.

هان! كه سوگند بخانه كعبه و آنكه بسوى كعبه رود (يا دست بخانه كعبه سايد)- و در نسخه ايست كه فرمود: و بمزدلفة و شتابندگان براى رمى جمره- اگر سفارشى كه پيامبر امى بمن كرده است در كار نبود هر آينه مخالفين را بدرياى مرگ ميريختم و باران برق دار مرگ را بر سرشان ميريختم و بزودى خواهند دانست.

[فضايل شيعه و معنى رافضى‌]

٦- محمد بن سليمان از پدرش روايت كند كه گفت: روزى در محضر امام صادق عليه السّلام بودم كه ابو بصير نفس زنان وارد شد و چون در جاى خود قرار گرفت حضرت صادق عليه السّلام رو باو كرده فرمود: