ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٣٩ - نشانههاى دوستان على ع و شيوه آن حضرت

الحسين عليهما السّلام چنان بود كه هر گاه نامه كارهاى على عليه السّلام (و عبادتها و ساير كارهاى خير او) را بدست ميگرفت و در آن نظر ميكرد ميفرمود: كيست كه طاقت اين كارها را داشته باشد! كيست كه طاقت اينها را داشته باشد! و سپس آن كارها را انجام ميداد، و چنان بود كه هر گاه بنماز ميايستاد رنگش دگرگون ميشد بطورى كه اثر آن در چهره‌اش ديده ميشد، و پس از على عليه السّلام كسى از فرزندانش طاقت انجام كارهاى او را جز على بن الحسين عليهما السّلام نداشت.

[نشانه‌هاى دوستان على ع و شيوه آن حضرت‌]

١٧٣- حسن صيقل گويد: شنيدم از امام صادق عليه السّلام كه ميفرمود: دوست على عليه السّلام كسى است كه جز مال حلال نخورد، زيرا خود (على عليه السّلام) اين طور بود، و دوست عثمان هم كسى است كه باكى ندارد حلال بخورد يا حرام زيرا خود او (يعنى عثمان) چنان بود.

سپس بسخن خود در باره على عليه السّلام برگشته فرمود: هان! سوگند بدان كه جان على را گرفت او چيزى از مال حرام دنيا نخورد چه كم و چه زياد تا وقتى كه از اين دنيا رفت، و هيچ گاه اتفاق نيفتاد كه دو كار برايش پيش آمد كند كه هر دوى آنها اطاعت و فرمانبردارى خدا باشد جز آنكه هر كدام انجامش بر بدن او سخت‌تر بود آن را انتخاب ميفرمود، و هيچ گاه پيش آمد ناگوار و سختى براى رسول خدا (ص) اتفاق نيفتاد جز آنكه على عليه السّلام را براى سر و صورت دادن آن ميفرستاد بخاطر آن اعتماد و وثوقى كه باو داشت، و پس از رسول خدا (ص) احدى از اين امت طاقت انجام كار رسول خدا (ص) را جز او نداشت، و هنگام عبادت و كار (هاى ديگر) همچون مردى كار ميكرد كه گويا ببهشت و دوزخ مى‌نگرد (و آن دو را جلوى چشم خود مى‌بيند)، و همانا آن جناب از مال خالص خود هزار برده (خريد و) آزاد كرد و پول همه آنها را از دسترنج خود و عرق جبينش تهيه كرده بود، و تمام را بخاطر خداى عز و جل‌