ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٨٦ - داستانى از جنگ بدر

وحى نشده» (سوره انعام آيه ٩٣) فرمود: اين آيه در باره ابن ابى سرح نازل شد كه عثمان او را بحكومت مصر گماشته بود. و او همان كسى است كه در روز فتح مكه رسول خدا (ص) خونش را هدر كرد، و از كسانى بود كه براى رسول خدا (ص) قرآن را مى‌نوشت، و چون خداوند از آسمان نازل ميفرمود أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ‌ (همانا خدا عزتمند و فرزانه است) او مينوشت‌ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ حَكِيمٌ‌ (همانا خدا دانا و فرزانه است).

رسول خدا (ص) باو ميفرمود: اين را ننويس (و همان را كه نازل شده بنويس) درست است كه «خدا دانا و فرزانه است» (ولى همان را كه بمن نازل شده بنويس).

و اين ابن ابى سرح همان كسى بود كه بمنافقان ميگفت: من از پيش خود مانند آنچه او (يعنى رسول خدا (ص) مى‌آورد ميگويم (و آيات را تغيير ميدهم) و (او همان را كه من از پيش خود نوشته‌ام قبول ميكند و) تغييرش نميدهد، و از اين رو خدا در باره‌اش آن آيه را نازل فرمود.

٢٤٣- محمد بن مسلم گويد: بامام باقر (ع) عرضكردم: (تفسير) گفتار خداى عز و جل (چيست) «و پيكار كنيد با كافران تا فتنه‌اى نماند و دين‌ها يكسره خاص خدا گردد» (سوره انفال آيه ٣٩) فرمود:

هنوز تأويل اين آيه نيامده، همانا رسول خدا (ص) روى نيازى كه خود و اصحابش داشتند (و ناچار بودند با مشركين و منحرفين بسازند) بدانها مهلت داد، و روزى كه تأويل اين آيه برسد اين مهلت از آنها پذيرفته نشود (و نتوانند در حال شرك و نفاق بسر برند) بلكه كشته شوند تا خداى عز و جل بيگانگى پرستش شود و شركى بجاى نماند.

[داستانى از جنگ بدر]

٢٤٤- معاوية بن عمار گويد: شنيدم از امام صادق (ع) كه ميفرمود: اين آيه «اى پيغمبر بآنها