ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٤٥ - طبقات مردم - ظهور امام قائم - ع

١٨٤- زرارة از امام صادق عليه السلام روايت كند كه فرمود: مائيم قريش و شيعيان ما عرب هستند و ساير مردم كفّار روم (و كفّار ديگر غير عرب) هستند.

١٨٥- از امام صادق عليه السّلام روايت كنند كه فرمود: گويا من حضرت قائم را بر فراز منبر كوفه مى‌بينم كه قبائى در بردارد و از جيب قباى خود (يا از زير آن) نامه كه بطلا مهر شده بيرون آورد و آن مهر را بشكند و نامه را بر مردم قرائت كند، و در اثر شنيدن مضمون آن مردم هم چنان كه گله گوسفند رم ميكند از دورش پراكنده شوند و كسى جز سردسته‌هاى آنان بجاى نماند پس سخن ديگرى بزبان آرد، و مردم فرارى چون پناهگاهى نيابند بسوى آن حضرت بازگردند، و براستى هم اكنون من آن سخنى كه او بزبان آورد ميدانم.

شرح- مجلسى (ره) گويد: شايد آن نامه مشتمل بر لعن (خلفاء ناحق) و ائمه مخالفين باشد و يا مشتمل بر احكامى باشد كه مخالف با عقيده اكثر مردم است.

١٨٦- جابر از امام صادق عليه السّلام روايت كند كه فرمود: همانا حكمت و فرزانگى گمشده مرد مؤمن است، پس در هر جا كه يكى از شماها گمشده خود را پيدا كرد آن را فرا گيرد.

١٨٧- از امام صادق عليه السّلام روايت كرده‌اند كه فرمود: همانا اشعث بن قيس كسى بود كه خود در (ريختن) خون امير مؤمنان عليه السّلام شركت جست، و دخترش جعدة (امام) حسن عليه السّلام را زهر خورانيد و پسرش محمد در (ريختن) خون حسين عليه السّلام شركت جست.

شرح- اشعث بن قيس كندى از كسانى بود كه در سال نهم هجرت در رأس هيئتى از قبيله كنده كه جمعا هشتاد نفر ميشدند از يمن بمدينه آمد و خدمت رسول خدا (ص) رسيده و اسلام خود را اظهار كرد چنانچه ابن هشام در سيرة نقل ميكند، و بعدها نيز در جنگ صفين در ركاب امير مؤمنان عليه السّلام جنگ كرد