ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٩٨ - حديث عيسى بن مريم ع

خويش را پيدا كنى آن معبودى كه از روى ترحم بر تو مهر ورزد و از بزرگوارى نعمت خويش را بر تو آغاز كرده، و در سختيها پشتيبان تو است. اى عيسى نافرمانى او را مكن كه نافرمانيش بر تو روا نيست، من بتو در اين باره سفارش كردم چنانچه بكسانى كه پيش از تو بودند سفارش كردم و من خود بر اين كار از گواهانم.

اى عيسى هيچ كس را در اكرام (و نعمت بخشى) بچيزى مانند دين و آئينم اكرام نكردم، و نعمتى چون مهر خويش بر او ندادم.

اى عيسى ظاهرت را با آب بشوى و باطنت را با كارهاى نيك بهبودى بخش زيرا كه تو بنزد من بازخواهى گشت.

اى عيسى آنچه را من بر تو اكرام كردم شايان و بدون كدورت دادم و از تو وامى براى خودت درخواست كردم و تو (مقصود امت عيسى است) بدان بخل ورزيدى و در نتيجه از هالكان خواهى بود اى عيسى خود را بزيور دين و دوست داشتن مستمندان و مساكين بياراى و در روى زمين بآرامى و وقار (و فروتنى) راه برو و بر هر تكّه از زمين نماز بگذار كه همه جا پاك است.

اى عيسى دامن بكمر ببند (و مهياى رفتن شو) كه هر آنچه آمدنى است نزديك است، و كتاب مرا در حالى كه پاك و طاهر هستى بخوان، و آواز اندوهگين خود را بمن بشنوان.

اى عيسى در آن خوشى و لذتى كه پايدار نيست و آن زندگى و عيشى كه از دست صاحبش ميرود خيرى نيست، اى پسر مريم اگر آنچه را من براى دوستان شايسته‌ام مهيا كرده‌ام ببينى دلت از شوق آب شود و روح از تنت بيرون رود، خانه‌اى چون خانه آخرت نيست، خانه‌اى كه مردمان پاك همسايه آنند