ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٢٠ - لذت متعه بجاى لذت نوشابه مستكننده

كه از راه دوستى بشما روى آورد با نقل عيبهاى او رنجيده خاطرش مكنيد، و كار بدى (اگر از او سراغ داريد) كه ذكرش او را سر افكنده ميكند بيادش نياوريد كه اين كار (زشت و اين عمل ناهنجار) از رفتار رسول خدا (ص) نيست و نه از رفتار اولياء خدا است.

و نيز امام صادق (ع) فرمود: براستى كه بهترين ارثى كه پدران براى پسرانشان ميگذارند ادب است نه مال، زيرا مال از بين ميرود ولى ادب ميماند، (مسعدة كه راوى حديث است گويد:) مقصود از ادب علم است.

و نيز امام صادق (ع) فرمود: اگر دو روز از عمرت باقى مانده يك روزش را صرف در آموختن ادب كن تا بوسيله آن براى روز مرگت كمك گيرى، بدان حضرت عرض شد: اين كمك گرفتن (از ادب بهنگام مرگ) چگونه است؟ فرمود: تا بخوبى در مورد آنچه بجاى نهى بينديشى و محكم و پابرجايش سازى.

و نيز گويد: امام صادق عليه السّلام بمردى نوشت: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌» اما بعد همانا كه شخص منافق (و دورو) رغبتى ندارد بدان چه مردمان با ايمان بوسيله آن سعادتمند شدند، و شخص سعادتمند پند گيرد به پرهيزكار (و همين پرهيزكارى براى او پند خوبى است) و اگر چه مقصود از پند ديگرى باشد.

[لذت متعه بجاى لذت نوشابه مست‌كننده‌]

١٣٣- محمد بن مسلم گويد: امام باقر عليه السّلام فرمود: اى پسر مسلم مردم همگى اهل خودنمائى هستند جز شما، و اين بدان جهت است كه شما آنچه را خداى عز و جل دوست دارد پنهان ميكنيد و آنچه را مردم دوست دارند آشكار ميسازيد، ولى مردم (بعكس شما) آنچه را موجب خشم خداى عز و جل است آشكار ميكنند، و آنچه را خدا دوست دارد پنهان ميدارند.

اى پسر مسلم همانا خداى تبارك و تعالى نسبت بشما مهر ورزيده و متعة (عقد انقطاعى و باصطلاح‌