ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٢٨ - حديث پيدايش خوابها(كه انسان مىبيند) و حجت شدن آن بر اهل هر زمان

خوابها در آغاز خلقت نبود (و مردم خواب نميديدند) و بعدها پيدا شد، گويد: من عرضكردم: علت پيدايشش چه بود؟ فرمود: خداى عز ذكره پيامبرى را بسوى مردم زمانش فرستاد و او ايشان را بپرستش و فرمانبردارى خدا دعوت فرمود، مردم گفتند: اگر ما چنين كنيم پاداشمان چيست؟ زيرا كه بخدا سوگند نه تو مالت بيش از ما است و نه فاميلت عزيزتر از فاميل مايند؟ آن پيغمبر فرمود: اگر اطاعت مرا بكنيد خداوند شما را ببهشت ميبرد، و اگر نافرمانيم كنيد خداوند بدوزختان برد، گفتند: بهشت و جهنم چيست؟ آن پيغمبر براى آنها آن دو را توصيف كرد، گفتند: چه وقت ما بآنجا خواهيم رفت؟ فرمود:

هر گاه بميريد، گفتند: ما مرده‌هامان را ديده‌ايم كه استخوان پوسيده و خاك ميشوند، و بدنبال اين سخن بر تكذيب و خوار شمردنشان از آن پيغمبر بزرگوار الهى افزوده گشت، پس خداى عز و جل خوابها را در ايشان پديد آورد، پس بنزد آن پيغمبر آمدند و آنچه را در خواب ديده بودند باو گزارش داده و تعجب خود را از اين جريان اظهار كردند.

آن پيغمبر بايشان فرمود: همانا خداى عز و جل خواست تا بدين وسيله براى شما حجت آورد، ارواح شما نيز اين چنين است كه چون مرديد اگر چه بدنهاتان پوسيده شود ولى جانهاتان در عقاب بسر ميبرند تا دوباره بدنها زنده شود (يعنى همچنان كه در اين جهان در وقت خواب ديدن بدن از فعاليت افتاده و چون جسمى بى‌روح در رختخواب خفته ولى روح مشغول فعاليت است تا هنگامى كه دوباره بيدار شود، و اين مطابق همان حديثى است كه فرمود:

«كما تنامون تموتون و كما تستيقظون تبعثون»

همچنان كه بخواب رويد ميميريد، و همچنان كه بيدار شويد در قيامت زنده شويد).

٥٨- هشام بن سالم گويد: شنيدم از امام صادق عليه السّلام كه ميفرمود: رأى مؤمن و خواب ديدنش در آخر الزمان بر هفتاد جزء از اجزاء پيامبرى استوار است.