ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٣٧ - مسئوليت علما و دانشمندان

١٦٥- و از آن حضرت عليه السّلام روايت شده كه فرمود: براستى خداى عز ذكره هفت روز پس از آنكه بنى اميه پيكر زيد را سوزاندند اجازه نابودى بنى اميه را صادر كرد.

١٦٦- عبيد بن زرارة از امام صادق عليه السّلام روايت كند كه فرمود: همانا خداى جل ذكره نگهدارى كند از كسى كه رفيقش را (در حضور و غياب) نگهدارى كند.

١٦٧- سماعة گويد: در دل شبى در (مسجد الحرام) خدمت امام كاظم عليه السّلام نشسته بودم و مردم مشغول طواف بودند پس آن حضرت بمن فرمود: اى سماعة بازگشت خلق (در قيامت) بسوى ما است و حسابشان با ما است، پس آن گناهانى كه آنها ميان خود و خداى عز و جل دارند و ما بطور جدّى از خدا بخواهيم كه بخاطر ما از آنها درگذرد خداوند از ما بپذيرد، و آنچه ميان خود و مردم دارند (از حقوق و مظالم) ما از مردم (و صاحبان حق) بخواهيم كه حقوقشان را ببخشند و آنها نيز بپذيرند و خداى عز و جل بدانها عوض دهد.

شرح- مجلسى (ره) گويد: اين كلام منافاتى با آيه شريفه ندارد كه فرموده «همانا بسوى ما است بازگشتشان ...» بلكه مفسّر و بيان‌كننده آن است (كه مقصود بازگشتشان بسوى حجج ما است) و اين خود شايع است كه ملوك و سلاطين كار بندگانشان را بخود نسبت دهند.

١٦٨- صالح احول گويد: شنيدم از امام صادق عليه السّلام كه ميفرمود: رسول خدا (ص) ميان سلمان و ابو ذر عقد اخوت و برادرى برقرار كرد و با ابى ذر شرط فرمود كه نافرمانى سلمان را نكند.

[مسئوليت علما و دانشمندان‌]

١٦٩- حارث بن مغيرة گويد: امام صادق عليه السّلام در راه مدينه بمن برخورد و فرمود: كيستى؟