ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٠٦ - سخنى از على بن الحسين ع(در موعظه)

بمردم ستمكار وعده داده است.

بخدا سوگند خداوند شما را در كتاب خود ببيان سرگذشت ديگران پند داده، و براستى خوشبخت آن كسى است كه از سرنوشت ديگران پند گيرد، و براستى خداوند رفتارى را كه با مردم ستمكار پيش از شما كرده است بگوش شما رسانده آنجا كه فرمايد: «و چه بسيار دهكده‌ها را كه ستمگر بودند درهم شكستيم» و مقصود خداوند از دهكده در اينجا اهل آن است كه فرمايد: «و از پس آنها گروهى ديگر پديد آورديم» و دنبال آن فرمايد: «پس چون عذاب ما را احساس كردند بناگاه دويدند (يعنى فرار كردند و گريختند، خدا فرمايد:) نگريزيد و بسوى خشگذرانيها و مسكنهاى خويش باز گرديد كه شايد بازپرسى شويد، (و چون عذاب بسراغشان آمد) گفتند اى واى بر ما كه ستمگر بوديم، و پيوسته ادعايشان اين بود تا درو شده و بيجانشان كرديم» (سوره انبياء آيه ١١- ١٥). و بخدا سوگند كه اين خود پند و تهديدى است براى شما اگر پند گيريد و بترسيد، سپس گفتار خدا در قرآن بمردم نافرمان و گنهكار برگشته و خداى عز و جل فرمايد: «و اگر دمى از عذاب پروردگارت بايشان رسد گويند اى واى بر ما كه ما ستمكار بوده‌ايم» (سوره انبياء آيه ٦٦) پس اى مردم اگر بگوئيد خداى عز و جل از اين آيه مشركان را قصد نموده (گويم:) چگونه چنين باشد با اينكه (دنبالش ميفرمايد:) «ما ترازوى عدالت را در روز رستاخيز بنهيم و كسى بهيچ وجه ستم نه بيند و اگر كردارش هموزن خردلى باشد آن را بياوريم و همين بس است كه ما حسابگريم» (آيه ٤٧).

بدانيد اى بندگان خدا كه براى اهل شرك ميزانى نصب نشود و نامه‌اى براى آنها گشوده نگردد