ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٠٧ - سخنى از على بن الحسين ع(در موعظه)

بلكه آنها يك جا بدوزخ روند، و تنها نصب ميزان‌ها و گشودن نامه‌ها مخصوص مسلمانان است.

پس از خدا بترسيد اى بندگان خدا و بدانيد كه همانا خداى عز و جل رونق زندگى دنيا و زودگذر آن را براى هيچ يك از دوستان خود دوست ندارد، و آنان را در مورد دنيا و رونق زودگذر و خرمى‌هاى آن ترغيب و تشويقشان نكرده، و تنها دنيا و مردم آن را آفريده تا آزمايششان كند كه كداميك بهتر براى آخرت خويش كار كنند، و بخدا سوگند در باره آن براى شما مثلها زده و آياتى را بيان داشته براى كسانى كه خردورزى ميكنند، و نيروئى نيست جز بخدا.

پس زهد ورزيد در آنچه خداى عز و جل شما را بزهد در آن واداشته از اين زندگى دنياى زودگذر كه همانا خداى عز و جل فرموده و گفته‌اش حق و مسلم است: «جز اين نيست كه حكايت زندگى اين دنيا همانند آبى است كه از آسمان فرستيم و بوسيله آن گياهان زمين از آنچه مردمان خورند و از آنچه حيوانات خورند بهم درآميزد تا آنگاه كه زمين رونق خويش بگيرد و آراسته شود و صاحبان زمين گمان برند كه گياهان را در تحت نيرو و قدرت خويش دارند بناگاه فرمان ما شب يا روز در رسد و آن را از ريشه درآريم (بدانسان) كه گويا ديروز اصلا (سبزه و گياهى) نبوده بدين گونه آيات (خود را) براى مردمى كه انديشه ميكنند شرح دهيم» (سوره يونس آيه ٢٤).

پس اى بندگان خدا از آن مردمى باشيد كه انديشه ميكنند و بدنيا دل نبنديد كه همانا خداى عز و جل بمحمد (ص) ميفرمايد: «دل بمردم ستمكار نبنديد كه آتش شما را فراگيرد» (سوره هود آيه ١١٣) و دل مبنديد برونق دنيا و آنچه در آن است دل بستن كسى كه آن را خانه نشيمن ماندنى و جايگاه هميشگى براى خويش گرفته، زيرا دنيا سراى موقت و جاى كوچ كردن، و خانه عمل و كار است، پس توشه گيريد در