ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٦٤ - حديث موسى ع

زكاة- كه موجب تقرب است- از مال و خوراك حلال و پاك، زيرا من نپذيرم جز پاكى را كه بخاطر من پردازند، و صله رحم را نيز بدان مقرون و همراه كن كه براستى منم خداى بخشاينده مهربان، و پيوند خويشاوندى را من برحمت خود قرار دادم تا بندگان بدان وسيله بهمديگر مهربانى كنند و او را در پيشگاه من در روز معاد آخرت قدرت و سلطنتى است (كه شفاعتش را بپذيرم) و ببرم از هر كه رحم خود را ببرد، و پيوند كنم با هر كه رحم خود را پيوند كند، و چنين كنم با هر كه دستور مرا ضايع كند.

اى موسى هر گاه سائل بنزد تو آمد او را گرامى دار باينكه به نيكى (و خوشروئى) او را بازگردانى يا بخشش اندك (يا گشايشمند چنانچه فيض (ره) احتمال داده) باو بدهى، زيرا ممكن است بنزد تو آيد سائلى كه نه از انس باشد و نه از جن، فرشتگان خداى رحمان باشند كه آمده‌اند تا تو را بيازمايند كه در مورد نعمتى كه من بتو ارزانى داشته‌ام چگونه هستى و در آنچه بتو داده‌ام چگونه (با بيچارگان) همدردى و مواسات كنى، به زارى بدرگاهم فروتنى كن، و با آواز گريان كتاب (تورات) مرا بخوان، و بدان كه من ترا ميخوانم چنانچه آقائى برده خود را بخواند تا او را بجايگاهى شريف برساند، و اين فضلى است از جانب من بر تو و بر پدران پيشين تو.

اى موسى در هر حالى (كه هستى) مرا فراموش مكن، و بثروت بسيار خورسند مباش، زيرا كه فراموش كردن من دلها را سخت كند، و ثروت بسيار گناه بسيار همراه دارد، زمين فرمانبردار (من) است و آسمان فرمانبردار، و دريا فرمانبردار است، و نافرمانى من بدبختى مخصوص جن و انس است و منم بخشاينده مهربان بخشاينده هر زمان، منم كه دشوارى آرم پس از فراوانى، و فراوانى آرم پس از دشوارى، و پادشاهانى آرم پس از پادشاهانى، و پادشاهى من هميشگى و پابرجا است كه نيستى ندارد، و چيزى نه در زمين و نه در