ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٥٩ - داستان كوه زوراء

فرمود: آن كوه سياه را كه در طرف راست جاده است ديده‌اى؟ همان زوراء است كه هشتاد هزار از ايشان- كه هشتاد نفرشان از فرزندان فلان هستند و همه آنها شايسته خلافت هستند- در آنجا كشته شوند

١٩٩- ابو بصير گويد: گفتار خداى عز و جل را از امام صادق عليه السّلام پرسيدم كه فرمايد: «و كسانى كه چون بآيه‌هاى پروردگارشان اندرزشان دهند كر و كور بر آن روى ننهند» (سوره فرقان آيه ٧٣) فرمود: يعنى از روى بينش و عقيده باشند و شك و ترديدى ندارند.

٢٠٠- حماد بن عثمان گويد: شنيدم كه امام صادق عليه السّلام در باره گفتار خداى تبارك و تعالى:

«و اجازه‌شان ندهند كه عذر آورند» (سوره مرسلات آيه ٣٦) فرمود: خداوند برتر و عادل‌تر [و بزرگتر] از آنست كه بنده‌اش عذرى داشته باشد و او نگذارد كه عذرش را بيان كند، ولى مقصود اين است كه چنين شخصى محكومست و اصلا عذرى ندارد كه بياورد.

٢٠١- محمد كناسى در حديثى مرفوع از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه در تفسير گفتار خداى عز ذكره: «و هر كه از خدا بترسد براى وى راه بيرون رفتنى نهد و او را از آنجا كه گمان ندارد روزى دهد» (سوره طلاق آيه ٣).

فرمود: مقصود مردمى از ناتوانان شيعيان ما هستند كه چيزى ندارند كه بوسيله آن بسوى ما آيند، پس حديث ما را بشنوند و از دانش ما اقتباس كنند، و مردمى كه بالادست آنها هستند بسوى ما كوچ كنند و پولها خرج كنند و خود را بتعب و رنج اندازند تا بر ما درآيند و احاديث ما را بشنوند و بدان شيعيان ناتوان منتقل كنند، پس آنان احاديث ما را حفظ كنند ولى اين پولداران آنها را ضايع كنند،