ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٢ - (نامه كه حضرت صادق ع باصحاب خود مرقوم فرمود)

مبادا اى گروه مورد رحمت و برترى بر ديگران، حقوقى كه خدا نزد شما دارد روز بروز و ساعت بساعت پس بيندازيد زيرا هر كه در پرداخت حقوقى كه خدا نزد او دارد شتاب كند خدا تواناتر است كه در چند برابر كردن خير او در دنيا و آخرت شتاب كند، و هر كه پرداخت حقوقى را كه خدا نزد او دارد بتأخير اندازد خدا تواناتر است كه روزى او را بتأخير اندازد، و هر كه را خداوند روزيش را نگهدارد نتواند بخود روزى دهد، پس حق خدا را در باره آنچه روزى شما كرده بپردازيد تا خدا باقيمانده آن را بر شما گوارا سازد و بوعده كه بما داده كه آن را بچندين برابر زياد كند وفا كند آن زيادى كه شماره و حقيقت فزونيش را كسى جز خدا پروردگار جهانيان نداند.

و فرمود: اى گروه (شيعه) از خدا بترسيد و اگر بتوانيد امام را در تنگنا نگذاريد، و كسى كه امامرا در تنگنا ميگذارد آن كسى است كه (در نزد امام) در باره مردم صالح از پيروان امام و آنان كه تسليم فضيلت اويند و بپرداخت حق امام بردبارند و بحرمت امام آشنا هستند بدگوئى كند، و هر كه اين كار را در نزد امام انجام دهد در نتيجه امام را در فشار و تنگنا گذارد و در اين وقت است كه امام ناچار گردد تا مردمان صالح پيرو خود و تسليم‌شوندگان در برابر فضيلتش و بردباران بر أداى حقش و آشنايان بحرمتش را لعنت كند، و چون امام بخاطر ناچارى در برابر دشمنان او را لعنت كرد، لعنت او (براى آن شخص) از جانب خدا مبدل برحمت گردد، و لعنت خدا و فرشتگان و پيمبرانش باين مردم (بدگو و سعايت‌كننده) باز گردد.

و اى گروه شيعه بدانيد كه سنت خداوند در باره مردمان صالح پيش از اين جارى گشته است.