ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٣٨ - خطبهاى از امير المؤمنين ع و آن خطبه(معروف بخطبه) وسيله است

پيروى مكن» (سوره اعراف آيه ١٤٢) و گفتار ديگر رسول خدا (ص) هنگامى كه جمعى گفتند: مائيم دوستان نزديك (و سرپرستان پس از) رسول خدا (ص)، پس رسول خدا بسفر حجة الوداع رفت و سپس بغدير خم آمد و در آنجا دستور داد شبيه منبرى برايش ساختند و بالاى آن رفت و بازوى مرا گرفته بلند كرد بدانسان كه زير بغلش نمودار شد و با آواز بلند در آن انجمن فرمود:

«هر كه را من سرور و مولى هستم على سرور و مولاى او است، خدايا دوست بدار هر كه دوستش دارد و دشمن بدار هر كه دشمنش دارد» پس روى دوستى من است دوستى خدا، و روى دشمنى من است دشمنى خدا، و خداى عز و جل در باره جريان آن روز (اين آيه را) نازل فرمود: «امروز دين شما را برايتان كامل كردم و نعمت خود را بر شما تمام كردم و اسلام را دين شما انتخاب كردم» (سوره مائده آيه ٣) پس ولايت من كمال دين و انتخاب و پسند پروردگار جل ذكره گرديد.

و نازل فرمود خداى تبارك و تعالى در مورد خصوص من و گرامى داشت من و بزرگى من و فضيلتى كه رسول خدا (ص) بمن داد اين گفتار را كه فرمايد: «سپس برگردانده شوند بسوى خدا، مولاى حقيقى ايشان، هان كه حكم (و داورى) از آن او است و او سريعترين حسابگران است» (سوره انعام آيه ٦٢). (ظاهرا مقصود اين است كه عنوان «مولى» كه خدا و رسول او هر دو خود را بدان ناميده‌اند اين عنوان را خداوند بمن داده و مرا از ميان امت بدين نام و عنوان مخصوص داشته است و اين بخاطر بزرگداشت و فضيلت من بوده، و ممكن است مقصود اين باشد كه مولى در كلام رسول خدا (ص) بهمان معنى است كه در اين آيه است، و جمله «و انزل اللَّه تبارك و تعالى ...» مربوط بآيه سابقه باشد ..) در من منقبتهائى وجود دارد كه اگر آنها را بزبان آرم ارتفاع بناى آنها بزرگ و در نتيجه زمان گوش دادن بدانها نيز طولانى گردد.

و اگر در برابر من آن دو بخت برگشته پيراهن خلافت را بر تن كردند و در آنچه حقى بدان‌