ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٥٠ - بعث خلائق در روز حشر

٧٧- حارث نصرى گويد: از امام باقر عليه السّلام پرسيدم: از (تفسير) گفتار خداى عز و جل: «آنان كه نعمت خدا را بكفر تبديل كردند» (سوره ابراهيم آيه ٢٨) فرمود: آنها (يعنى عامه و اهل سنت) در تفسيرش چه گويند؟ عرضكردم: ميگويند: مقصود دو طائفه‌اى هستند كه فاجرترين قريشند يعنى بنى امية و بنى مغيرة (اولاد مغيرة بن عبد اللَّه بن عمر بن مخزوم كه به بنى مخزوم معروف بودند)، حضرت فرمود بخدا سوگند مقصود تمامى قريش هستند، همانا خداى تبارك و تعالى پيامبرش را مخاطب قرار داده فرمود:

همانا كه من قريش را بر عرب برترى دادم و نعمتم را بر ايشان تمام كردم و رسول و پيامبر خويش را بسويشان برانگيختم ولى آنها نعمت مرا بكفر تبديل كردند و قوم خود را بسراى هلاكت درآوردند.

٧٨- ابو بصير از دو امام باقر و صادق عليهما السّلام روايت كند كه فرمودند: هنگامى كه مردم رسول خدا (ص) را تكذيب كردند خداوند آهنگ نابودى مردم زمين را كرد جز على عليه السّلام و سايرين (از اهل بيت) را بگفتارش كه فرمود: «پس از آنها روى بگردان كه مورد سرزنش نيستى» (سوره ذاريات آيه ٥٤) سپس از اين آهنگ صرف نظر كرده و مؤمنان را مورد مهر خويش قرار داد و (بدنبال آيه بالا) به پيغمبرش فرمود: «و پند ده كه پند دادن مؤمنان را سود بخشد».

[بعث خلائق در روز حشر]

٧٩- ثوير بن ابى فاخته گويد: شنيدم از على بن الحسين عليه السّلام كه در مسجد رسول خدا (ص) (در مدينه) حديث ميفرمود كه پدرم براى من حديث كرد كه از پدرش على بن ابى طالب عليه السّلام شنيده كه بمردم ميفرمود: همين كه روز رستاخيز شود خداوند مردم را از گورها برانگيزاند با بدنهائى صاف و