ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٦٩ - حديث موسى ع
از اين (تذكار) بىتابى كنند.
اى موسى دستور بده كه بندگانم براى هر كارى كه باشد (چه كوچك و چه بزرگ) مرا بخوانند پس از آنكه اعتراف دارند كه من مهربانترين مهربانانم، و اجابتكننده درماندگانم، و بدى را (از بندگانم) برطرف كنم، و زمان را تغيير دهم، و گشايش و فراخى آورم، و از اندك قدردانى كنم و بسيار پاداش دهم، و فقير را بىنياز كنم، و منم جاويدان نيرومند توانا، پس اگر يكى از خطاكاران بتو پناه آورد و بتو روآورد باو خوش بگو (و با روى باز او را بپذير) كه تو در آستان وسيعى (از آمرزش من) هستى (يا باو بگو كه: تو در فضاى وسيعى از آمرزش حق هستى يعنى) آستان پروردگار جهانيان و براى ايشان آمرزش بخواه (كه من آمرزندهام) و در ميان آنها چون يكى از آنها باش و بخاطر آن فضيلتى كه من بتو دادهام بر آنها گردن فرازى مكن، و بآنان بگو تا از فضل و رحمت من بخواهند كه كسى جز من داراى آن نيست، و منم صاحب فضل بزرگ.
خوشا بر احوالت اى موسى كه پناهگاه خطاكاران، و همنشين درماندگان، و آمرزشخواه گنهكارانى، براستى جايگاه تو در پيش من جايگاه پسنديده و رضايت بخشى است، پس مرا بخوان با دل پاك و زبان راستگو، و چنان باش كه بتو دستور دادم، فرمانم را ببر، و بر آنها گردن فرازى مكن بخاطر داشتن چيزى كه از تو نيست، و بمن نزديك شو كه من بتو نزديكم، زيرا من از تو چيزى كه سنگينى و تحملش تو را بيازارد نخواستم، فقط از تو خواستهام كه مرا بخوانى تا اجابتت كنم، و از من بخواهى تا بتو عطا كنم، و بمن نزديكى جوئى بدان چه تو از من تأويل آن را دريافت كردى و بر من است كه تنزيل آن را كامل كنم.
اى موسى بزمين نظر كن كه بزودى گور تو خواهد شد، و ديدگانت را بسوى آسمان بلند كن