ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٥١ - خطبهاى از امير مؤمنان ع
و رسول او است كه او را براهنمائى و دين حق فرستاده تا بر همه اديان پيروزش كند و گرچه مشركان خوش ندارند- درود خدا بر او و آلش باد- اى مردم براستى كه دنيا خانه (ماندنى و) قرارگاه نباشد، و همانا شما در اين دنيا همانند كاروانى هستيد كه براى استراحت دمادم صبح بار اندازند و شتران را بخوابانند سپس برخاسته و كوچ كنند، سبكبار (يا شتابان) بدنيا درآيند و سبكبار (يا شتابان) بروند، از رفتن چاره ندارند، و نه بدان چه بجاى گذاردهاند راه بازگشتى دارند، آنان را بشتاب واداشتند آنان نيز شتافتند، (ولى) آنها دل بدنيا بستند و مهيا (ى رفتن بآن سراى) نشدند تا وقتى كه گلوگاهشان را گرفتند و بخانه مردمى رسيدند كه خامههاشان خشكيده (و قدرت و نيروشان از دست رفته) و از بيشتر آنان نه خبرى و نه اثرى بجاى مانده، اندكى در دنيا درنگ كردند و شتابان بسراى آخرت شتافتند، و شماها در خانههاى ايشان درآمديد و بر آثار ايشان گام زنيد، مركبها شما را بخوبى برانند، راهى كه نه خستگى دارد و نه سستى، روز شما بدنهاتان را با رنج و تعب به پيش راند و شبتان جانهاتان را با خود برد، و شما (و وضعتان) نماينده و حاكى حال (و وضع) آنها گشتهايد و راهى را كه پيش گرفتهايد نمونه آنهائيد، زندگى اين جهان شما را نفريبد كه براستى شما در اين جهان مسافرانى تازه وارديد و مرگ هم بشما وارد خواهد شد، پيكانهاى جانستان خود را بسوى شما پرتاب كند و مركبهاى راهوارش گزارش كارهاى شما را بخانه ثواب و عقاب و پاداش و حساب ميرساند.
پس خدا رحمت كند آن بندهاى را كه نگران پروردگار خود باشد و از گناه كناره گيرد، و با خواهش دل بجنگد و آرزوى خود را دروغ بداند، آن بندهاى كه نفس سركش خود را بمهار تقوى و پرهيزكارى مهار كرده، و با لگام ترس از پروردگار خود دهنه بر دهانش زده، و مهارش را بسوى طاعت (و فرمانبردارى خدا) كشانده و با دهنه كه بر آن زده از نافرمانى بازش داشته، (آن بندهاى كه) ديده بروز