«ما يك وظيفه بسيار بزرگ بر عهده داريم. نه ما و شما، [بلكه‌] همه مسلمان‌ها و ... آن اينكه: اسلام را آن طورى كه هست، آن طورى كه خداى تبارك و تعالى فرموده است، ... به مردم ارائه بدهيم و به دنيا ارائه بدهيم.»[١]

با اين رويكرد، مردمسالارى دينى نظريه و الگويى براى عرضه در كشورهاى اسلامى و حتى گستره جهانى ارزيابى مى‌شود كه قابليت راهگشايى از مسائل و معضلات اداره جامعه و اعمال قدرت را دارد. به همين دليل است كه ايشان رسالت نسل جوان را تحقيق در خطوط كلانى مى‌دانند كه بنا به شرايط ايشان فرصت بيان آن را پيدا كردند:

«شما آقايان كه نسل جوان هستيد و ان‌شاءالله براى آينده اسلام مفيد خواهيد بود، لازم است در تعقيب مطالب مختصرى كه بنده عرض مى‌كنم در طول حيات خود در معرفى نظامات و قوانين اسلام جديت كنيد ... نگذاريد حقيقت و ماهيت اسلام مخفى بماند.»[٢]

حال با اين توضيح مشخص مى‌شود كه ارزش مردمسالارى دينى در عرصه سياست عملى به اين است كه برنامه‌اى بومى و دين‌مدارانه براى اداره جامعه ارائه كند. به عبارت ديگر، مردمسالارى دينى در راستاى جريانى است كه مى‌كوشد از راه بهره‌مندى از ظرفيت‌هاى دينى به حل مسائل جهانى بپردازد. اين اقدام به معناى رجوع به اصل فراگيرى و جامعه‌نگرى دين است كه آن را منحصر به مسلمانان نمى‌سازد؛ بلكه بر اين باور است كه در همه زمانها و مكانها مى‌تواند راهبردهاى معقول و كارآمد عرضه كند.

تأييد و تقويت اين بُعد از سياست در حكومت دينى مى‌تواند طليعه مباركى براى طرح «حكومت جهانى» مطابق با رويكرد اسلامى باشد. طبيعى است كه هر چه اين بُعد از ايدئولوژى اسلامى تقويت گردد، امكان خروج حكومتهاى دينى از حاشيه و قرارگرفتن آنها در متن نظم جهانى (به صورت ايجابى) بيشتر مى‌گردد. خلاصه كلام آنكه با درك ظرفيتها و توجه به سياست دينى مى‌توان ايده جهان‌گرايى اسلام را- كه متفاوت با جهانى‌سازى غربى است-

[١] - روح‌الله خمينى، صحيفه نور، ج ١٨، ص ٢٤٣

[٢] - همان، اسلام ناب در كلام و پيام امام‌خمينى رحمةالله‌عليه، ص ٦٣٥.