نص اول و دوم از نظر ما واجد خطوط راهنما و هدايتگرى مى‌باشند؛ يعنى داراى علامت‌هاى هشدار دهنده هستند، اخطار مى‌دهند كه شما داريد از چارچوب خاص نص خارج مى‌شويد يا نه.

فرا تاريخى و تفسيرى؛ امكان اين را دارد كه در هر تفسيرى جاى بگيرد و تفسيرهاى متفاوت را درنظر بگيرد، اما صحت و سقم همين تفاسير با ملاك و معيارهاى اصول ثابت نص مشخص مى‌شود.

همپوشى در عمل؛ همپوشى به نسبت عمل تاريخى ملت هاى مختلف؛ يعنى نصوص دينى مى‌توانند بسته به عمل تاريخى ما در زمان‌هاى گوناگون ديدگاه‌ها و نيازهاى متفاوت پوشش يابند.[١]

دانش سياسى ما (نصوص فرهنگى) خود نص نيست، بلكه برداشتى از نص اول و دوم ماست، بنابراين مى‌تواند در رابطه با مفاهيمى مانند مردمسالارى يا مشروطه تغيير كند يا تاريخ مصرفش پايان يابد و از حافظه تاريخى ما ظاهراً پاك گردد. بر اين اساس عمده‌ترين بحث مردمسالارى دينى در اين ناحيه است.

پس از بررسى نص و ويژگى‌هاى آن و توضيح اين مطلب كه بيشتر ما با كدام نص درگير هستيم، براى باز شدن بحث به بررسى نظام دانايى و ويژگى‌هاى آن و ارتباط آن با دانش سياسى (نص فرهنگى) مى‌پردازيم.

نظام دانايى و ويژگى‌هاى آن‌

نظام دانايى كل روابطى است كه براساس معرفت‌شناسى در دوره خاصى شكل مى‌گيرد و

[١] - نصر حامد ابوزيد؛ الخطاب الدينى، ص ٥٧- ٦٣.