دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٨٣ - ١/ ٨ آيا در وقت قيام، بدا رخ داده است؟

امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد: «اين امر (قيام)، وقتى داشت و قرار بود در سال صد و چهل باشد؛ امّا شما آن را بازگو و پخش كرديد. خدا هم آن را به تأخير انداخت».[١]

١٥٠٤. الغيبة، نعمانى- با سندش به نقل از ابو بصير-: به امام صادق عليه السلام گفتم: براى اين امر (غيبت)، وقتى نيست كه به آن برسد و بدن‌هايمان را آسوده كند؟

فرمود: «چرا؛ امّا شما آن را افشا كرديد. خدا هم آن را به تأخير انداخت».[٢]

١٥٠٥. تحف العقول‌- به نقل از ابوجعفر محمّد بن نعمان-: امام صادق عليه السلام به من فرمود: ... «اى پسر نعمان! عالِم نمى‌تواند همه آن چه را مى‌داند، برايت بگويد؛ زيرا آن، رازى است كه خداوند با جبرئيل در ميان نهاده و جبرئيل به محمّد صلى الله عليه و آله گفته و محمّد صلى الله عليه و آله به على و على به حسن و حسن به حسين و حسين به على و على به محمّد و محمّد به كسى كه با او راز گفته است. پس عجله نكنيد، كه به خدا سوگند، اين امر (قيام)، سه بار نزديك شد و شما آن را پخش كرديد و خدا هم آن را به تأخير انداخت. به خدا سوگند، هيچ رازى نيست، جز آن كه [به خاطر پخش كردن شما] دشمنانتان از شما به آن آگاه‌ترند».[٣]

١٥٠٦. مختصر بصائر الدرجات‌- با سندش به نقل از ابو بصير-: امام صادق عليه السلام فرمود: «به ياران محمّد صلى الله عليه و آله، وعده سال هفتاد داده شده بود و هنگامى كه حسين عليه السلام به شهادت رسيد،

[١]. الغيبة، نعمانى: ص ٢٩٢ ح ٨( با چهار سند كه دو تاى آنها معتبراند)، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ١١٧ ح ٤٢.

[٢]. الغيبة، نعمانى: ص ٢٨٨ ح ١، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ١١٧ ح ٤٠.

[٣]. تحف العقول: ص ٣١٠، بحار الأنوار: ج ٧٨ ص ٢٨٩.