دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٧٧ - بررسى علمى مستندات

را اثبات مى‌كند و نيازى به استدلال جديد براى خطا بودن آنها نيست.

اشعار مورد ادّعا نيز مواردى لُغَزگونه و معمّاست كه افزون بر نادرستىِ مستند، معنايى رازگونه، پُر ابهام و رمزآلود دارد كه اعتمادى بر آنها نيست.

تحليل معنايىِ آن اشعار نيز ضابطه‌مند نيست و به همين جهت، تاريخ‌هاى متعدّدى از آن استخراج مى‌شود.

بجز احاديث- كه اگر صدور آنها اثبات شود به منبع وحيانى متّصل خواهند بود- بقيه مطالب، بافته‌هاى افراد معمولى و غير معصوم است كه دستاويز ساده‌دلانى شده است كه با اميد به ظهور، مطالبى را بيان كرده‌اند.

تأمّل دوباره در احاديث «كذب الوقّاتون» و تحليل پيشين ما از آن روايات، روشن مى‌كند كه آگاهى از زمان ظهور همانند زمان قيامت، تنها در دامنه علم الهى جاى دارد و هيچ كس را قدرت آن نيست كه بر آن آگاهى يابد. از اين رو، تمام ادّعاها و تمام مستندات، خطا و نادرست است.