دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣١ - ٤/ ١٠ گزارشهاى رسيده در باره نام و موطن ياوران امام عليه السلام

و اصحاب كهف كه هفت تن بودند و دو تاجر كه از عانه به سوى انطاكيه بيرون آمده‌اند و به همراه غلامشان سه تن مى‌شوند و يازده مسلمانى كه به روم پناهنده شده‌اند و دو مردى كه در سرانديب (سرى‌لانكا) فرود آمده‌اند، و از سمندر،[١] چهار تن.

و كسى كه از كشتى است و در آب‌هاى شَلاهط[٢] مفقود مى‌شود و از شيراز يا فرمود: «سيراف» (ترديد از مسعده، روايتگر حديث از ابو بصير است) «يك تن، دو فرارى از" شِعب"[٣] به سوى جزيره سردانيّه‌[٤]،[٥] گوشه‌نشين صِقِليّه،[٦] يك تن، جستجوگر حق از يَخشِب‌[٧] كه همه جا مى‌چرخد، يك تن، گريزان از خانواده‌اش، يك تن و نيز احتجاج كننده به قرآن در برابر ناصبى از سرخس، يك تن.

و اينها سيصد و سيزده مرد به تعداد جنگاوران بدر هستند. خداوند، آنها را در يك شب جمعه در مكّه گرد هم مى‌آورد و آنان خود را صبح جمعه همان روز به مسجد الحرام مى‌رسانند و يك تن هم از آنان جا نمى‌ماند و در كوچه‌هاى مكّه پخش مى‌شوند و در پى جايى هستند كه در آن سكونت كنند؛ امّا مكّيان، آنها را نمى‌شناسند؛ زيرا كاروانى نديده‌اند كه از جايى براى حج و عمره و يا تجارت به مكّه آمده باشد. از اين رو به يكديگر مى‌گويند: امروز، ما گروهى را ديديم كه پيش‌تر نديده بوديم. از يك شهر و يا صحرانشين نيستند و شتر و مَركبى هم به همراه ندارند!

[١]. سمندر، شهرى در سرزمين خزر است كه انوشيروان آن را ساخت.

[٢]. شلاهط، دريايى عظيم كه در آن جزيره سيلان قرار دارد.

[٣]. شعب، كوهى در ولايت يمن است.

[٤]. سردانيّه، جزيره‌اى در جانب مغرب است.

[٥]. حديث بعدى، درباره اين فرد و افراد بعدى و نيز آبادى« شعب» توضيح داده است.

[٦]. صقلّيه، جزيره‌اى است عظيم از جزاير اهل مغرب و مقابل است به افريقيه.

[٧]. به نام« يخشب» دست نيافتيم.