دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥٩ - و - برخى از اهل عراق، شام و مصر

مى‌شوند. همراهان، از ميان كوفيان و نيكان، از ميان شاميان اند».[١]

١٥٦٨. سنن أبى داوود- با سندش به نقل از امّ سلمه، همسر پيامبر صلى الله عليه و آله-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود:

«هنگام مرگ خليفه، اختلاف و ناآرامى روى مى‌دهد و مردى از اهل مدينه به سوى مكّه مى‌گريزد و مردمى از اهل مكّه نزد او مى‌آيند و با وجود ناخشنودى‌اش او را بيرون آورده، ميان ركن [حجر الأسود] و مقام [ابراهيم‌] با وى بيعت مى‌كنند. و لشكرى از شام به سوى او روانه مى‌شود كه در صحراى ميان مكّه و مدينه (بيداء) به زمين فرو مى‌روند.

مردم، چون اين را مى‌بينند، نيكان شامى و گروه‌هاى [نيك‌] عراقى نزد او مى‌آيند و ميان ركن [حجر الأسود] و مقام [ابراهيم‌] با او بيعت مى‌كنند و آن گاه مردى از قريش، از تيره كلب‌[٢] بر مى‌خيزد و لشكرى به سوى ايشان روانه مى‌كند كه مغلوب آنان مى‌شود و اين، همان لشكر كلب است كه كسى كه در غنيمت بردن از آنها حاضر نباشد، محروم است. او (قائم) اموال را قسمت مى‌كند و ميان مردم به سنّت پيامبرشان صلى الله عليه و آله عمل مى‌كند و اسلام در زمين، استوار مى‌شود».[٣]

١٥٦٩. الغيبة، طوسى- با سندش به نقل از جابر جعفى-: امام باقر عليه السلام فرمود: «سيصد و اندى نفر به اندازه جنگاوران بدر، ميان ركن [حجر الأسود] و مقام [ابراهيم‌] با قائم بيعت‌

[١]. تاريخ دمشق: ج ١ ص ٢٩٧، الصواعق المحرقة: ص ١٦٥.

[٢]. كلب، تيره‌اى از قبيله قضاعه و عرب‌هايى هستند كه از ديرزمان در شام اقامت مى‌گزيدند.

[٣]. سنن أبى داوود: ج ٤ ص ١٠٧ ح ٤٢٨٦، مسند ابن حنبل: ج ١٠ ص ٢١٦ ح ٢٦٧٥١، المصنّف، عبد الرزّاق: ج ١١ ص ٣٧١ ح ٢٠٧٦٩، مسند ابن راهويه: ج ٤ ص ١٧٠ ح ١٩٥٤؛ العمدة: ص ٤٣٣ ح ٩١١، كشف الغمّة: ج ٣ ص ٢٦٩، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٨٨. نيز، ر. ك: همين دانش‌نامه: ج ٧ ص ٨٤ ح ١١٤٩.