دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥٧ - و - برخى از اهل عراق، شام و مصر

را مى‌بينند، شمشيرهايشان را بر گردن خود مى‌نهند و آنچه را خواسته بودند، به ايشان مى‌دهند، امّا ديگر، آن را نمى‌پذيرند تا اين كه قيام مى‌كنند و آن را جز به صاحبتان نمى‌سپرند. كشتگان آنها، شهيدند. هان! من اگر آن زمان را درك كنم، خود را براى صاحب اين امر، نگاه مى‌دارم».[١]

ر. ك: ج ٦ ص ٤٩ (بخش هفتم/ فصل پنجم/ قيام گروهى از شرق با پرچم‌هاى سياه‌رنگ).

و- برخى از اهل عراق، شام و مصر

١٥٦٦. المستدرك على الصحيحين‌- با سندش به نقل از امّ سلمه-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «كسانى به شمار بدريان، با مردى از امّتم ميان ركن [حجر الأسود] ومقام [ابراهيم‌]، بيعت مى‌كنند و با گروهى از [زاهدان و دنياگريزان‌] عراق و نيكان شام نزد آنان مى‌آيند و لشكرى از شام به سوى ايشان مى‌رود كه چون به بيدا مى‌رسند، به زمين فرو مى‌روند».[٢]

١٥٦٧. تاريخ دمشق‌- با سندش به نقل از ابو طفيل-: شنيدم كه امام على عليه السلام مى‌فرمايد:

«هنگامى كه قائم خاندان محمّد قيام كند، خداوند، اهل مشرق و مغرب را براى او گرد مى‌آورد و آنان، همان گونه كه ابرهاى [پراكنده‌] پاييزى فرا هم مى‌آيند، جمع‌

[١]. الغيبة، نعمانى: ص ٢٧٣ ح ٥٠، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢٤٣ ح ١١٦.

[٢]. المستدرك على الصحيحين: ج ٤ ص ٤٧٨ ح ٨٣٢٨، المصنّف، ابن ابى شيبه: ج ٨ ص ٦٠٩ ح ١١٥، المعجم الكبير: ج ٢٣ ص ٢٩٥ ح ٦٥٦، المعجم الأوسط: ج ٩ ص ١٧٥ ح ٩٤٥٩، تاريخ المدينة: ج ١ ص ٣٠٩، كنز العمّال: ج ١٤ ص ٢٧١ ح ٣٨٦٩٦.