نهج البلاغه - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ١١٧٩ - ١٩٦ - امام عليه السّلام (در ستايش دانش) فرموده است

١٩٤ - امام عليه السّلام (در ترغيب به پرهيزكارى) فرموده است‌

(١) اى مردم، بترسيد از خداوندى كه اگر بگوئيد مى‌شنود، و اگر پنهان نمائيد ميداند، ٢- و (به عبادت و بندگى) بر مرگ پيشى گيريد (خود را از هول و ترس آن برهانيد) كه اگر بگريزيد شما را دريابد، و اگر بايستيد شما را مى‌گيرد، و اگر فراموشش كنيد شما را (با گذشتن عمر و ضعف و ناتوانى و دردها و بيماريها) ياد مى‌آورد.

۱۹۵ وَ قَالَ عليه السلام لاَ يُزْهِدَنَّكَ فِي الْمَعْرُوفِ مَنْ لاَ يَشْكُرُهُ لَكَ فَقَدْ يَشْكُرُكَ عَلَيْهِ مَنْ لاَ يَسْتَمْتِعُ بِشَيْءٍ مِنْهُ وَ قَدْ تُدْرِكُ مِنْ شُكْرِ الشَّاكِرِ أَكْثَرَ مِمَّا أَضَاعَ الْكَافِرُ وَ اللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ.

١٩٥ - امام عليه السّلام (در ترغيب به نيكوكارى) فرموده است‌

(١) ترا در احسان و نيكى بى‌رغبت نگرداند كسى كه سپاس نيكيت را نگذارد كه ترا بر آن نيكى سپاسگزارى ميكند (پاداش دهد) كسى (خداوندى) كه از آن نيكى بهره‌اى نبرده، ٢- و تو از سپاس سپاسگزار (پاداش خداوند) مى‌يابى بيشتر از آنچه كفران كننده تباه ساخته، و خداوند نيكوكاران را دوست مى‌دارد.

۱۹۶ وَ قَالَ عليه السلام كُلُّ وِعَاءٍ يَضِيقُ بِمَا جُعِلَ فِيهِ إِلاَّ وِعَاءَ الْعِلْمِ فَإِنَّهُ يَتَّسِعُ بِهِ.

١٩٦ - امام عليه السّلام (در ستايش دانش) فرموده است‌

(١) هر ظرفى تنگ مى‌گردد (پر ميشود) بآنچه درون آن مى‌گذارند مگر ظرف علم و دانش (سينه و دل) كه (چون علم در آن راه يافت) فراخ مى‌گردد (و گنجايش دارد براى پذيرفتن علم ديگر).

۱۹۷ وَ قَالَ عليه السلام أَوَّلُ عِوَضِ الْحَلِيمِ مِنْ حِلْمِهِ أَنَّ النَّاسَ أَنْصَارُهُ عَلَى الْجَاهِلِ.