ترجمه نهج البلاغه

201 < 1201 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است هنگاميكه شخصى از احاديث مجعوله و خبرهاى گوناگون(معارض يكديگر) كه در دست مردم و ميان ايشان منتشر است پرسيد

٦٦٨ ص

(٢١)

202 < 1202 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در قدرت نمائى و توانائى خداوند سبحان راجع به شگفتى آفرينش آسمانها و زمين و كوهها)

٦٧١ ص

(٢٢)

203 < 1203 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در شكايت از اصحاب خود هنگاميكه در جنگ با اهل شام سستى نموده

٦٧٣ ص

(٢٣)

204 < 1204 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در بعضى از صفات حق تعالى)

قسمتى دوم از اين خطبه است در باره پيغمبر صلى الله عليه و آله

٦٧٥ ص

(٢٦)

205 < 1205 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در اشاره به بعضى از صفات خداوند سبحان، و مدح پيغمبر اكرم، و وصف نيكان و دوستان حق تعالى و پند و اندرز)

٦٧٧ ص

(٢٧)

206 < 1206 > - از دعاهاى آن حضرت عليه السلام است(در سپاسگزارى از نعمتهاى خداوند سبحان)

٦٨٠ ص

(٢٨)

207 < 1207 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در اندرز به شنوندگان و بيان صلاح دنيا و آخرت ايشان) كه در صفين فرموده

208 < 1208 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است(در شكايت از قريش و آنها كه حق آن بزرگوار را غصب كردند كه از راه مناجات با خدا عرض ميكند)

و قسمتى دوم از اين سخنان است در باره آنانكه بقصد جنگيدن با آن حضرت عليه السلام ببصره رفتند

٦٩١ ص

(٣٥)

209 < 1209 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است در جنگ جمل آنگاه كه از سر كشته طلحه و زبير عبد الرحمن ابن عتاب ابن اسيد گذشت

٦٩٢ ص

(٣٦)

210 < 1210 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است(در باره عارف بحق و مؤمن حقيقى)

٦٩٢ ص

(٣٧)

211 < 1211 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است كه در آن اصحاب خود را بجهاد و(جنگ در راه خدا) ترغيب مى فرمود

٦٩٣ ص

(٣٨)

212 < 1212 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است(در اندرز و عبرت گرفتن از گذشتگان)

213 < 1213 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است(در فضيلت ياد خدا و اوصاف آنانكه بياد خدا مشغولند)

٧٠٥ ص

(٤٣)

214 < 1214 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است(در اندرز بمردم)

٧١٠ ص

(٤٤)

215 < 1215 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است(در وصف خود كه از ظلم و ستم و تعدى بر كنار است)

٧١٤ ص

(٤٥)

216 < 1216 > - از دعاهاى آن حضرت عليه السلام است(براى درخواست بى نيازى و گرفتار نشدن بفقر)

٧١٦ ص

(٤٦)

217 < 1217 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در مذمت دنيا و بيان حال مردگان)

٧١٨ ص

(٤٧)

218 < 1218 > - از دعاهاى آن حضرت عليه السلام است(در ستايش پروردگار و در خواست عفو و بخشش)

٧٢٠ ص

(٤٨)

219 < 1219 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است(در باره عمر كه از راه توريه فرموده

٧٢١ ص

(٤٩)

220 < 1220 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است در چگونگى بيعت مردم با آن بزرگوار

٧٢٢ ص

(٥٠)

221 < 1221 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در پرهيزكارى و مرگ و فريفته نشدن بدنيا)

قسمتى دوم از اين خطبه است در وصف پارسايان

٧٢٧ ص

(٥٣)

222 < 1222 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در مدح حضرت رسول صلى الله عليه و آله)

٧٢٧ ص

(٥٤)

223 < 1223 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است بعبد الله ابن زمعه

٧٢٨ ص

(٥٥)

224 < 1224 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است(در اينكه زبان به خودى خود گويا نيست، بلكه ابزار گويايى است

٧٢٩ ص

(٥٦)

225 < 1225 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است

٧٣١ ص

(٥٧)

226 < 1226 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است كه آنرا هنگام غسل دادن و كفن كردن رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود

٧٣٢ ص

(٥٨)

227 < 1227 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در باره بعضى از صفات خداوند متعال و مدح حضرت رسول صلى الله عليه و آله)

قسمتى دوم از اين خطبه است در وصف شگفتى آفرينش دسته هاى از حيوانات(مانند مورچه و ملخ و غير آنها)

228 < 1228 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است در توحيد

229 < 1229 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است در(اشاره بقدر و منزلت ائمه هدى عليهم السلام

٧٥٦ ص

(٦٨)

230 < 1230 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در سفارش به پرهيزكارى و يادآورى از مرگ و مرده ها)

٧٥٨ ص

(٦٩)

231 < 1231 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در وصف ايمان)

٧٦١ ص

(٧٠)

232 < 1232 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در تقوى و دل نبستن بدنيا و سختيهاى بعد از مرگ و سفارش به شكيبايى بر بلاء)

٧٦٦ ص

(٧١)

233 < 1233 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در پرهيزكارى و دل نبستن بدنيا)

٧٧٢ ص

(٧٢)

234 < 1234 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است كه بعضى آنرا خطبه قاصعه مى نامند

قسمت دوازدهم خطبه

قسمت چهاردهم خطبه

٨١٧ ص

(٨٧)

235 < 1235 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است كه بعبد الله ابن عباس فرموده

٨١٩ ص

(٨٨)

236 < 1236 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است كه در آن چگونگى حال خود را بعد از هجرت پيغمبر صلى الله عليه و آله(از مكه به مدينه)

٨٢١ ص

(٨٩)

237 < 1237 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در اينكه انسان تا زنده است بايستى فرصت عبادت و بندگى را از دست ندهد)

٨٢٢ ص

(٩٠)

238 < 1238 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است در باره حكمين(عمرو ابن عاص و ابو موسى اشعرى) و نكوهش مردم شام

٨٢٤ ص

(٩١)

239 < 1239 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است كه در آن(فضائل) آل محمد عليهم السلام را بيان مى فرمايد

1 < 2001 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است باهل كوفه در بين راه هنگاميكه از مدينه(براى جنگ با طلحه و زبير و پيروانشان) ببصره مى رفت

٨٣١ ص

(٩٤)

2 < 2002 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است باهل كوفه(كه از آنان) پس از فتح و فيروزى(از جنگ) بصره(قدر دانى نموده)

٨٣٣ ص

(٩٥)

3 < 2003 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است كه آنرا به شريح ابن حارث كه از جانب آن بزرگوار قاضى بوده نوشته

٨٣٥ ص

(٩٦)

4 < 2004 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به بعضى از سرداران لشگر خود

٨٣٨ ص

(٩٧)

5 < 2005 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است با شعث ابن قيس

٨٣٩ ص

(٩٨)

6 < 2006 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به معاويه

٨٤١ ص

(٩٩)

7 < 2007 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است نيز به معاويه

٨٤٢ ص

(١٠٠)

و قسمتى از اين نامه است

٨٤٣ ص

(١٠١)

8 < 2008 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به جرير ابن عبد الله بجلى هنگاميكه او را(بشام براى بيعت گرفتن) نزد معاويه فرستاده بود

٨٤٤ ص

(١٠٢)

9 < 2009 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به معاويه

٨٤٦ ص

(١٠٣)

10 < 2010 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است نيز به معاويه

٨٥٢ ص

(١٠٤)

11 < 2011 > - از وصيتهاى آن حضرت عليه السلام است كه لشگرى را كه بسوى دشمن فرستاده بود بآن سفارش مى فرمايد

٨٥٤ ص

(١٠٥)

12 < 2012 > - از وصيتهاى آن حضرت عليه السلام است بمعقل ابن قيس رياحى

٨٥٦ ص

(١٠٦)

13 < 2013 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بدو سردار(زياد ابن نصر و شريح ابن هانى) از سرداران لشگرش

٨٥٨ ص

(١٠٧)

14 < 2014 > - از وصيتهاى آن حضرت عليه السلام است به لشگر خود پيش از روبرو شدن با دشمن(لشگر شام) در جنگ صفين

٨٥٩ ص

(١٠٨)

15 < 2015 > - امام عليه السلام هنگام برخورد به دشمن و آمادگى بجنگ(با خداوند مناجات و راز و نياز نموده و از او يارى خواسته چنين) مى گفت

٨٦١ ص

(١٠٩)

16 < 2016 > - امام عليه السلام هنگام جنگ(در باره زد و خورد با دشمن) بياران خود مى فرمود

٨٦٢ ص

(١١٠)

17 < 2017 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به معاويه در پاسخ نامه اش

٨٦٤ ص

(١١١)

18 < 2018 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بعبد الله ابن عباس هنگامى كه او از جانب آن بزرگوار حاكم و فرمانرواى بصره بود

٨٦٨ ص

(١١٢)

19 < 2019 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است ببعض اشخاصى كه از جانب آن بزرگوار حاكم و فرمانروا بودند

٨٧٠ ص

(١١٣)

20 < 2020 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بزياد ابن ابيه

٨٧١ ص

(١١٤)

21 < 2021 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است نيز بزياد ابن ابيه

٨٧٢ ص

(١١٥)

22 < 2022 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بعبد الله ابن عباس كه مى گفته پس از سخن رسول خدا صلى الله عليه و آله از سخنى مانند اين سخن سودى نبردم

٨٧٣ ص

(١١٦)

23 < 2023 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است كه نزديك بدرود زندگانى به طرز وصيت و سفارش نموده

٨٧٥ ص

(١١٧)

24 < 2024 > - از وصيتهاى آن حضرت عليه السلام است كه چگونه در دارائيهايش رفتار شود و آنرا پس از بازگشت از(جنگ) صفين نوشته

قسمتى دوم از آن وصيت است

٨٧٨ ص

(١٢٠)

25 < 2025 > - از وصيتهاى آن حضرت عليه السلام است كه(نشان مى دهد راه گرفتن و جمع آورى زكوة را و مهربانى با كسانيكه زكوة مى پردازند

٨٨١ ص

(١٢١)

26 < 2026 > - از عهد و پيمانهاى آن حضرت عليه السلام است به يكى از كار گردانانش

٨٨٥ ص

(١٢٢)

27 < 2027 > - از عهد و پيمانهاى آن حضرت عليه السلام است بمحمد ابن ابى بكر كه خدا از او خوشنود بوده پاداشش را بدهد

و قسمتى دوم از اين عهد نامه است(در بر حذر داشتن او و اهل مصر از منافقين و مردم دو رو)

٨٩٢ ص

(١٢٥)

28 < 2028 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است در پاسخ نامه معاويه

29 < 2029 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است باهل بصره(كه آنان را اميدوار ساخته كه از كردار زشتشان گذشته، و از سرباز زدن بيمشان داده)

٩٠٤ ص

(١٣١)

30 < 2030 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به معاويه

٩٠٦ ص

(١٣٢)

31 < 2031 > - از وصيتهاى آن حضرت عليه السلام است كه پس از مراجعت از صفين در حاضرين(موضعى در نواحى صفين) براى حسن ابن على - عليهما السلام - نوشته

قسمت دوازدهم نامه

قسمت چهاردهم نامه

٩٢٩ ص

(١٤٧)

قسمت پانزدهم نامه

٩٣١ ص

(١٤٨)

قسمت شانزدهم نامه

32 < 2032 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به معاويه(كه در آن از اينكه مردم را گمراه كرده ياد فرموده، و بتقوى و ترس از خدا پندش داده)

٩٤١ ص

(١٥٢)

33 < 2033 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به قثم ابن عباس(ابن عبد المطلب) كه از جانب آن بزرگوار(در تمام مدت خلافت آن حضرت) بر مكه حكمفرما بود

٩٤٢ ص

(١٥٣)

34 < 2034 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بمحمد ابن ابى بكر هنگاميكه خبر دلگيرى او از عربش از حكومت مصر و نصب(مالك) اشتر بحضرت رسيد

٩٤٤ ص

(١٥٤)

35 < 2035 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بعبد الله ابن عباس(كه از جانب آن بزرگوار حكمفرماى بصره بود)

٩٤٦ ص

(١٥٥)

36 < 2036 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به برادر خود عقيل ابن ابى طالب در باره لشگرى كه امام عليه السلام بسوى بعضى دشمنان فرستاده بود

٩٤٨ ص

(١٥٦)

37 < 2037 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به معاويه(كه او را نكوهش نموده و يارى نكردن عثمان را از او دانسته)

٩٥٠ ص

(١٥٧)

38 < 2038 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است باهل مصر هنگاميكه(مالك) اشتر را بر ايشان حكومت داد

٩٥٢ ص

(١٥٨)

39 < 2039 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بعمرو ابن عاص(كه بر اثر گمراهى و پيروى از معاويه او را سرزنش فرموده)

٩٥٤ ص

(١٥٩)

40 < 2040 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به يكى از كار گردانانش(كه او را از نادرستيش نكوهش نموده و از او حساب خواسته)

٩٥٥ ص

(١٦٠)

41 < 2041 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به يكى از كار گردانان خود(كه او را بر اثر پيمان شكنى و خوردن از بيت المال سرزنش نموده است

٩٥٨ ص

(١٦١)

42 < 2042 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بعمر بن ابى سلمه مخزومى كه از جانب آن بزرگوار بر بحرين حاكم بود

٩٦٠ ص

(١٦٢)

43 < 2043 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بمصقلة ابن هبيره شيبانى كه از جانب آن بزرگوار بر اردشير خره(نام شهرى بوده در فارس) حاكم بود

٩٦٢ ص

(١٦٣)

44 < 2044 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بزياد ابن ابيه هنگاميكه بآن بزرگوار خبر رسيد كه معاويه نامه باو نوشته مى خواهد او را با ملحق ساختن بخود(كه برادر مى باشند) بفريبد

٩٦٣ ص

(١٦٤)

45 < 2045 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بعثمان ابن حنيف انصارى كه از جانب آن بزرگوار حاكم بصره بود

و قسمتى پنجم از اين نامه و پايان آنست(در نكوهش دنيا و ستودن پارسايان

٩٧٤ ص

(١٧٠)

46 < 2046 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به يكى از كار گردانان خود(كه در آن مداراة و خوش رفتارى با رعيت و سختگيرى در هنگام مقتضى را باو امر مى فرمايد)

٩٧٦ ص

(١٧١)

47 < 2047 > - از وصيتهاى آن حضرت عليه السلام است بحسن و حسين عليهما السلام هنگاميكه ابن ملجم كه خدا او را از رحمتش دور گرداند، بآن بزرگوار ضربت زده بود

٩٧٨ ص

(١٧٢)

48 < 2048 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به معاويه(كه او را اندرز مى دهد)

٩٨١ ص

(١٧٣)

49 < 2049 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است نيز به معاويه(كه او را پند مى دهد)

٩٨٢ ص

(١٧٤)

50 < 2050 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بسران لشگرهايش(كه در آن حق آنان را بر خود و حق خويش را بر آنها بيان كرده و ايشان را به دادگرى و پيروى امر فرموده است)

٩٨٣ ص

(١٧٥)

51 < 2051 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به كارگردانانش كه خراجگير بودند

٩٨٥ ص

(١٧٦)

52 < 2052 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به حاكمهاى شهرها در باره(اوقات) نماز

٩٨٦ ص

(١٧٧)

53 < 2053 > - از عهد و پيمانهاى آن حضرت عليه السلام است كه براى(مالك ابن حارث) اشتر نخعى

قسمت دوازدهم نامه

قسمت چهاردهم نامه

١٠١٨ ص

(١٩٢)

قسمت پانزدهم نامه

١٠٢٠ ص

(١٩٣)

قسمت شانزدهم نامه

قسمت بيست و يكم نامه

١٠٣٠ ص

(١٩٩)

قسمت بيست و دوم نامه

١٠٣٢ ص

(٢٠٠)

قسمت بيست و سوم نامه

١٠٣٤ ص

(٢٠١)

و قسمتى بيست و چهارم از اين عهد نامه است كه پايان آنست

١٠٣٥ ص

(٢٠٢)

54 < 2054 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به طلحه و زبير كه(در آن بى حقى آنها را به پيمان شكنى اثبات نموده

١٠٣٦ ص

(٢٠٣)

55 < 2055 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به معاويه(در اندرز باو)

١٠٣٨ ص

(٢٠٤)

56 < 2056 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است كه شريح ابن هانى را(كه شمه اى در باره او در شرح نامه يازدهم گذشت) بآن سفارش فرموده

١٠٤٠ ص

(٢٠٥)

57 < 2057 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است باهل كوفه هنگام حركت از مدينه ببصره(بجنگ اصحاب جمل، كه در آن از ايشان كمك خواسته)

١٠٤١ ص

(٢٠٦)

58 < 2058 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بمردم شهرها كه در آن سرگذشت خود را با مردم(شام در جنگ) صفين بيان مى فرمايد

١٠٤٢ ص

(٢٠٧)

59 < 2059 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به اسود ابن قطبه سردار سپاه حلوان

١٠٤٤ ص

(٢٠٨)

60 < 2060 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به حكمرانانى كه(در راه لشگر قرار گرفته، و) لشگر از زمينهاى آنها مى گذرد(كه در باره آنها و رعيت سفارش مى نمايد)

١٠٤٥ ص

(٢٠٩)

61 < 2061 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به كميل ابن زياد نخعى(از خواص اصحاب و شيعيان امام عليه السلام) كه از جانب آن بزرگوار حكمران هيت(شهرى در كنار فرات) بود

١٠٤٧ ص

(٢١٠)

62 < 2062 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است باهل مصر كه با مالك اشتر«خدايش رحمت فرمايد» آنگاه كه او را والى و فرمانرواى آن سامان گردانيده فرستاده

و قسمتى دوم از اين نامه است

١٠٥١ ص

(٢١٣)

63 < 2063 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به ابو موسى اشعرى

١٠٥٣ ص

(٢١٤)

64 < 2064 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است در پاسخ نامه معاويه(كه نادرستى گفتارش را بيان فرموده او را سرزنش مى نمايد)

١٠٥٦ ص

(٢١٥)

65 < 2065 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است نيز به معاويه

١٠٦٠ ص

(٢١٦)

66 < 2066 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بعبد الله ابن عباس(كه او را به شاد نگشتن و افسرده نشدن در دنيا پند مى دهد)

١٠٦٢ ص

(٢١٧)

67 < 2067 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به قثم ابن عباس كه از جانب آن بزرگوار بر مكه حكمفرما بود

١٠٦٣ ص

(٢١٨)

68 < 2068 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بسلمان فارسى خدايش رحمت فرمايد

١٠٦٥ ص

(٢١٩)

69 < 2069 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به حارث همدانى

70 < 2070 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بسهل ابن حنيف انصارى

١٠٧٢ ص

(٢٢٣)

71 < 2071 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به منذر ابن جارود عبدى

١٠٧٤ ص

(٢٢٤)

72 < 2072 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بعبد الله ابن عباس، خدايش بيامرزد(كه در آن باو پند و اندرز مى دهد)

١٠٧٥ ص

(٢٢٥)

73 < 2073 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به معاويه(كه براى نادرستى نامه اش او را سرزنش و تهديد نموده است)

١٠٧٧ ص

(٢٢٦)

74 < 2074 > - از عهد نامه هاى آن حضرت عليه السلام است كه آنرا براى قبيله ربيعه و اهل يمن نوشته

١٠٧٨ ص

(٢٢٧)

75 < 2075 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است از مدينه به معاويه در ابتدائى كه مردم با آن بزرگوار بيعت كردند

١٠٧٩ ص

(٢٢٨)

76 < 2076 > - از وصيتهاى آن حضرت عليه السلام است بعبد الله ابن عباس هنگاميكه او را بر بصره جانشين خود گردانيد

١٠٨٠ ص

(٢٢٩)

77 < 2077 > - از وصيتهاى آن حضرت عليه السلام است نيز بعبد الله ابن عباس هنگاميكه او را بسوى خوارج فرستاده تا(براى نادرستى انديشه و گفتارشان) حجت و برهان آورد(و در آن او را از استدلال بقرآن نهى فرموده)

١٠٨١ ص

(٢٣٠)

78 < 2078 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است در پاسخ نامه ابو موسى اشعرى

١٠٨٢ ص

(٢٣١)

79 < 2079 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به سرداران لشگرها هنگاميكه(در ظاهر) بخلافت رسيد

١٠٨٤ ص

(٢٣٢)

جزء ششم حكمتها و پندها

١٠٨٧ ص

(٢٣٣)

1 < 3001 > - امام عليه السلام(در باره رفتار با فتنه جويان) فرموده است

١٠٨٨ ص

(٢٣٤)

2 < 3002 > - امام عليه السلام(در نكوهش طمع و آز و اظهار گرفتارى و تنگدستى و بى انديشه سخن گفتن) فرموده است

١٠٨٩ ص

(٢٣٥)

3 < 3003 > - امام عليه السلام(در نكوهش بخل و ترس و تنگدستى و بينوايى و واماندگى و ستايش شكيبائى و پارسائى و دورى از گناهان) فرموده است

١٠٨٩ ص

(٢٣٦)

4 < 3004 > - امام عليه السلام(در ستودن خوشنود بودن بقضاء و دانائى و خوهاى پسنديده و انديشه) فرموده است

١٠٩٠ ص

(٢٣٧)

5 < 3005 > - امام عليه السلام(در ستايش راز دارى و گشاده روئى و بردبارى از سختيها) فرموده است

١٠٩٠ ص

(٢٣٨)

6 < 3006 > - امام عليه السلام(در نكوهش خودبينى و سود صدقه و بخشش به بينوايان و در اينكه هر كس به پاداش و كيفر كردار خود مى رسد) فرموده است

١٠٩١ ص

(٢٣٩)

7 < 3007 > - امام عليه السلام(در شگفتى آفرينش انسان) فرموده است

١٠٩١ ص

(٢٤٠)

8 < 3008 > - امام عليه السلام(در نكوهش دنيا) فرموده است

١٠٩٢ ص

(٢٤١)

9 < 3009 > - امام عليه السلام(در سود خوشرفتارى با مردم) فرموده است

١٠٩٢ ص

(٢٤٢)

10 < 3010 > - امام عليه السلام(در عفو و گذشت از دشمن) فرموده است

١٠٩٢ ص

(٢٤٣)

11 < 3011 > - امام عليه السلام(در نكوهش نداشتن و از دست دادن دوست) فرموده است

١٠٩٣ ص

(٢٤٤)

12 < 3012 > - امام عليه السلام در باره كسانى(عبد الله ابن عمر ابن خطاب و سعد ابن ابى وقاص

١٠٩٣ ص

(٢٤٥)

13 < 3013 > - امام عليه السلام(در ترغيب به سپاسگزارى از نعمتهاى خداوند) فرموده است

١٠٩٣ ص

(٢٤٦)

14 < 3014 > - امام عليه السلام(در اينكه خداوند بى ياران را كمك ميكند) فرموده است

١٠٩٤ ص

(٢٤٧)

15 < 3015 > - امام عليه السلام(در باره گرفتاران) فرموده است

١٠٩٤ ص

(٢٤٨)

16 < 3016 > - امام عليه السلام(در اعتماد نداشتن بتدبير و پايان بينى) فرموده است

١٠٩٤ ص

(٢٤٩)

17 < 3017 > - از امام عليه السلام(در زمان خلافتش سبب خضاب نكردن را باين طريق) پرسيدند

١٠٩٥ ص

(٢٥٠)

18 < 3018 > - امام عليه السلام(در نكوهش آرزوى دراز) فرموده است

١٠٩٥ ص

(٢٥١)

19 < 3019 > - امام عليه السلام(در باره جوانمردان) فرموده است

١٠٩٥ ص

(٢٥٢)

20 < 3020 > - امام عليه السلام(در نكوهش ترس و شرمندگى بيجا و از دست دادن فرصت) فرموده است

١٠٩٦ ص

(٢٥٣)

21 < 3021 > - امام عليه السلام(در باره غصب خلافتش) فرموده است

١٠٩٦ ص

(٢٥٤)

22 < 3022 > - امام عليه السلام(در ترغيب به كردار نيكو) فرموده است

١٠٩٧ ص

(٢٥٥)

23 < 3023 > - امام عليه السلام(در سفارش ستمديدگان و افسردگان) فرموده است

١٠٩٧ ص

(٢٥٦)

24 < 3024 > - امام عليه السلام(در باره ناسپاسان) فرموده است

١٠٩٨ ص

(٢٥٧)

25 < 3025 > - امام عليه السلام(در باره پنهان نماندن راز) فرموده است

١٠٩٨ ص

(٢٥٨)

26 < 3026 > - امام عليه السلام(در باره خوددارى از بيماريها) فرموده است

١٠٩٨ ص

(٢٥٩)

27 < 3027 > - امام عليه السلام(در باره زهد) فرموده است

١٠٩٨ ص

(٢٦٠)

28 < 3028 > - امام عليه السلام(در باره ياد مرگ بودن) فرموده است

١٠٩٩ ص

(٢٦١)

29 < 3029 > - امام عليه السلام(در ترغيب به دورى از گناه) فرموده است

١٠٩٩ ص

(٢٦٢)

30 < 3030 > - از امام عليه السلام از ايمان پرسيدند، پس آن حضرت(در باره علامات و نشانه هاى ايمان و ضد آن كفر و شك) فرموده است

31 < 3031 > - امام عليه السلام(در برترى علت از معلول) فرموده است

١١٠٣ ص

(٢٦٧)

32 < 3032 > - امام عليه السلام(در نهى از افراط و تفريط) فرموده است

١١٠٣ ص

(٢٦٨)

33 < 3033 > - امام عليه السلام(در دل نبستن به آرزوها) فرموده است

١١٠٣ ص

(٢٦٩)

34 < 3034 > - امام عليه السلام(در زيان رنجانيدن) فرموده است

١١٠٣ ص

(٢٧٠)

35 < 3035 > - امام عليه السلام(در زيان آرزوى دراز) فرموده است

١١٠٣ ص

(٢٧١)

36 < 3036 > - امام عليه السلام هنگام رفتن بشام كدخدايان و بزرگان انبار(شهرى در عراق) به آن حضرت بر خورده بتعظيم و احترامش از اسبها پياده شده در پيش ركابش دويدند، فرمود

١١٠٤ ص

(٢٧٢)

37 < 3037 > - امام عليه السلام(در اندرز) به فرزندش(امام) حسن - عليه السلام - فرموده است

١١٠٥ ص

(٢٧٣)

38 < 3038 > - امام عليه السلام(در اهميت دادن بواجبات) فرموده است

١١٠٦ ص

(٢٧٤)

39 < 3039 > - امام عليه السلام(در نكوهش احمق) فرموده است

١١٠٦ ص

(٢٧٥)

40 < 3040 > - امام عليه السلام به يكى از اصحابش هنگاميكه او بيمار شده بود(در باره اينكه بيمارى سبب آمرزش گناهان ميشود) فرموده است

١١٠٨ ص

(٢٧٦)

41 < 3041 > - امام عليه السلام در باره(نيكبختى و اوصاف پسنديده) خباب ابن ارت(كه يكى از نيكان اصحاب رسول خدا - صلى الله عليه و آله - و از دانشمندان اولين مهاجرين بوده

١١٠٨ ص

(٢٧٧)

42 < 3042 > - امام عليه السلام(در باره مؤمن و منافق) فرموده است

١١٠٩ ص

(٢٧٨)

43 < 3043 > - امام عليه السلام(در نكوهش خود بينى) فرموده است

١١١٠ ص

(٢٧٩)

44 < 3044 > - امام عليه السلام(در باره صفات نيكو) فرموده است

١١١٠ ص

(٢٨٠)

45 < 3045 > - امام عليه السلام(در باره فيروزى) فرموده است

١١١١ ص

(٢٨١)

46 < 3046 > - امام عليه السلام(در باره جوانمرد و ناكس) فرموده است

١١١١ ص

(٢٨٢)

47 < 3047 > - امام عليه السلام(در سفارش دلها) فرموده است

١١١١ ص

(٢٨٣)

48 < 3048 > - امام عليه السلام(در باره كسيكه دنيا باو رو آورد) فرموده است

١١١١ ص

(٢٨٤)

49 < 3049 > - امام عليه السلام(در باره عفو) فرموده است

١١١٢ ص

(٢٨٥)

50 < 3050 > - امام عليه السلام(در معنى جود) فرموده است

١١١٢ ص

(٢٨٦)

51 < 3051 > - امام عليه السلام(در باره پاره اى از صفات) فرموده است

١١١٢ ص

(٢٨٧)

52 < 3052 > - امام عليه السلام(در باره شكيبائى) فرموده است

١١١٣ ص

(٢٨٨)

53 < 3053 > - امام عليه السلام(در باره دارائى و بى چيزى) فرموده است

١١١٣ ص

(٢٨٩)

54 < 3054 > - امام عليه السلام(در سود قناعت) فرموده است

١١١٣ ص

(٢٩٠)

55 < 3055 > - امام عليه السلام(در زيان دارائى) فرموده است

١١١٣ ص

(٢٩١)

56 < 3056 > - امام عليه السلام(در باره پند دهنده) فرموده است

١١١٤ ص

(٢٩٢)

57 < 3057 > - امام عليه السلام(در زيان گفتار بى انديشه) فرموده است

١١١٤ ص

(٢٩٣)

58 < 3058 > - امام عليه السلام(در نكوهش زن) فرموده است

١١١٤ ص

(٢٩٤)

59 < 3059 > - امام عليه السلام(در عوض دادن بكار نيك) فرموده است

١١١٤ ص

(٢٩٥)

60 < 3060 > - امام عليه السلام(در سود شفاعت) فرموده است

١١١٥ ص

(٢٩٦)

61 < 3061 > - امام عليه السلام(در باره غفلت) فرموده است

١١١٥ ص

(٢٩٧)

62 < 3062 > - امام عليه السلام(در زيان بى كسى) فرموده است

١١١٥ ص

(٢٩٨)

63 < 3063 > - امام عليه السلام(در ترغيب زير بار ناكس نرفتن) فرموده است

١١١٥ ص

(٢٩٩)

64 < 3064 > - امام عليه السلام(در باره بخشش) فرموده است

١١١٦ ص

(٣٠٠)

65 < 3065 > - امام عليه السلام(در پاكدامنى و سپاسگزارى) فرموده است

١١١٦ ص

(٣٠١)

66 < 3066 > - امام عليه السلام(در باره آرزوها) فرموده است

١١١٦ ص

(٣٠٢)

67 < 3067 > - امام عليه السلام(در نكوهش نادان) فرموده است

١١١٦ ص

(٣٠٣)

68 < 3068 > - امام عليه السلام(در نشانه عقل) فرموده است

١١١٦ ص

(٣٠٤)

69 < 3069 > - امام عليه السلام(در باره روزگار) فرموده است

١١١٧ ص

(٣٠٥)

70 < 3070 > - امام عليه السلام(در باره پيشوايان) فرموده است

١١١٧ ص

(٣٠٦)

71 < 3071 > - امام عليه السلام(در نزديكى مرگ) فرموده است

١١١٨ ص

(٣٠٧)

72 < 3072 > - امام عليه السلام(در شادى و افسردگى بيجا) فرموده است

١١١٨ ص

(٣٠٨)

73 < 3073 > - امام عليه السلام(در انديشه پايان كار) فرموده است

١١١٨ ص

(٣٠٩)

74 < 3074 > - از خبر ضرار ابن ضمره ضبابى(كه از خواص و نيكان اصحاب امام عليه السلام) است هنگامى كه نزد معاويه آمد

١١١٩ ص

(٣١٠)

75 < 3075 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است(در باره قضاء و قدر)

١١٢٠ ص

(٣١١)

76 < 3076 > - امام عليه السلام(در باره حكمت) فرموده است

١١٢٢ ص

(٣١٢)

77 < 3077 > - امام عليه السلام مانند همين بيان(نيز در باره حكمت) فرموده است

١١٢٢ ص

(٣١٣)

78 < 3078 > - امام عليه السلام(در باره هنر) فرموده است

١١٢٢ ص

(٣١٤)

79 < 3079 > - امام عليه السلام(در اندرز) فرموده است

١١٢٣ ص

(٣١٥)

80 < 3080 > - امام عليه السلام به مردى كه در ستودن آن بزرگوار افراط نموده در حاليكه به آن حضرت عقيده نداشت

١١٢٣ ص

(٣١٦)

81 < 3081 > - امام عليه السلام(در بقاى نسل و فرزندان نيكان) فرموده است

١١٢٤ ص

(٣١٧)

82 < 3082 > - امام عليه السلام(در زيان نگفتن نمى دانم) فرموده است

١١٢٤ ص

(٣١٨)

83 < 3083 > - امام عليه السلام(در باره رأى پير) فرموده است

١١٢٤ ص

(٣١٩)

84 < 3084 > - امام عليه السلام(در باره استغفار) فرموده است

١١٢٥ ص

(٣٢٠)

85 < 3085 > - حضرت ابو جعفر(امام) محمد باقر ابن على(ابن الحسين) عليهما السلام نقل كرده كه امام عليه السلام(در ترغيب باستغفار) فرموده است

١١٢٥ ص

(٣٢١)

86 < 3086 > - امام عليه السلام(در باره رسيدن به سعادت) فرموده است

١١٢٦ ص

(٣٢٢)

87 < 3087 > - امام عليه السلام(در باره روش تبليغ) فرموده است

١١٢٦ ص

(٣٢٣)

88 < 3088 > - امام عليه السلام(در نكوهش علم بى عمل) فرموده است

١١٢٧ ص

(٣٢٤)

89 < 3089 > - امام عليه السلام(در باره بستوه نيامدن از علم و دانش) فرموده است

١١٢٧ ص

(٣٢٥)

90 < 3090 > - امام عليه السلام(در باره پناه بردن از فتنه بخدا) فرموده است

١١٢٨ ص

(٣٢٦)

91 < 3091 > - از امام عليه السلام پرسيدند كه خير و نيكى چيست؟ آن حضرت(در تفسير آن) فرمود

١١٢٩ ص

(٣٢٧)

92 < 3092 > - امام عليه السلام(در فضيلت طاعت و بندگى) فرموده است

١١٢٩ ص

(٣٢٨)

93 < 3093 > - امام عليه السلام شنيد كه مردى از حروريه

١١٣٠ ص

(٣٢٩)

94 < 3094 > - امام عليه السلام(در باره انديشه در اخبار) فرموده است

١١٣٠ ص

(٣٣٠)

95 < 3095 > - امام عليه السلام شنيد مردى را كه مى گفت إنا لله و إنا إليه راجعون

١١٣١ ص

(٣٣١)

96 < 3096 > - امام عليه السلام را گروهى در پيش رو ستودند، آن حضرت(در روش فروتنى) فرمود

١١٣١ ص

(٣٣٢)

97 < 3097 > - امام عليه السلام(در باره روا ساختن نيازها) فرموده است

١١٣١ ص

(٣٣٣)

98 < 3098 > - امام عليه السلام(در باره بعض پيش آمدها) فرموده است

١١٣٢ ص

(٣٣٤)

99 < 3099 > - و جامه كهنه وصله دارى بر تن امام(عليه السلام) ديدند پس در باره آن با آن حضرت گفتگو شد

١١٣٢ ص

(٣٣٥)

100 < 3100 > - امام عليه السلام(در باره دنيا و آخرت) فرموده است

١١٣٣ ص

(٣٣٦)

101 < 3101 > - از نوف(ابن فضاله) بكالى(كه از خواص اصحاب امام عليه السلام مى باشد روايت شده) است كه گفته

١١٣٤ ص

(٣٣٧)

102 < 3102 > - امام عليه السلام(در پيروى از دستور خدا) فرموده است

١١٣٥ ص

(٣٣٨)

103 < 3103 > - امام عليه السلام(در باره بى اعتنائى بدين) فرموده است

١١٣٥ ص

(٣٣٩)

104 < 3104 > - امام عليه السلام(در زمان جهل به احكام) فرموده است

١١٣٥ ص

(٣٤٠)

105 < 3105 > - امام عليه السلام(در باره قلب) فرموده است

١١٣٦ ص

(٣٤١)

106 < 3106 > - امام عليه السلام(در باره دوازده امام) فرموده است

١١٣٧ ص

(٣٤٢)

107 < 3107 > - امام عليه السلام(در باره اجرا كننده حكم) فرموده است

١١٣٧ ص

(٣٤٣)

108 < 3108 > - امام عليه السلام هنگاميكه سهل ابن حنيف انصارى پس از برگشتن با آن حضرت از(جنگ) صفين در كوفه وفات نمود

١١٣٨ ص

(٣٤٤)

109 < 3109 > - امام عليه السلام(در ترغيب بصفات پسنديده و نكوهش خودپسندى) فرموده است

١١٣٩ ص

(٣٤٥)

110 < 3110 > - امام عليه السلام(در باره بد بينى و خوش بينى) فرموده است

١١٤٠ ص

(٣٤٦)

111 < 3111 > - بامام عليه السلام گفتند يا امير المؤمنين خود را چگونه مى يابى؟ آن حضرت(در باره گرفتاريهاى در دنيا) فرمود

١١٤٠ ص

(٣٤٧)

112 < 3112 > - امام عليه السلام(در باره آزمايش بندگان) فرموده است

١١٤١ ص

(٣٤٨)

113 < 3113 > - امام عليه السلام(در باره دوست و دشمن خود) فرموده است

١١٤١ ص

(٣٤٩)

114 < 3114 > - امام عليه السلام(در باره فرصت از دست دادن) فرموده است

١١٤١ ص

(٣٥٠)

115 < 3115 > - امام عليه السلام(در باره دنيا) فرموده است

١١٤٢ ص

(٣٥١)

116 < 3116 > - از امام عليه السلام از(اوصاف) قريش پرسيدند فرمود

١١٤٢ ص

(٣٥٢)

117 < 3117 > - امام عليه السلام(در ترغيب به بندگى) فرموده است

١١٤٣ ص

(٣٥٣)

118 < 3118 > - امام عليه السلام پى جنازه اى(كه به گورستان مى بردند) مى رفت شنيد كه مردى مى خندد، پس(در ترغيب به خوهاى پسنديده) فرمود

١١٤٣ ص

(٣٥٤)

119 < 3119 > - امام عليه السلام(در باره غيرت) فرموده است

١١٤٤ ص

(٣٥٥)

120 < 3120 > - امام عليه السلام(در باره اسلام حقيقى) فرموده است

١١٤٤ ص

(٣٥٦)

121 < 3121 > - امام عليه السلام(در نكوهش خوهاى زشت و كردارهاى ناشايسته) فرموده است

١١٤٥ ص

(٣٥٧)

122 < 3122 > - امام عليه السلام(در زيان كوتاهى در بندگى) فرموده است

١١٤٦ ص

(٣٥٨)

123 < 3123 > - امام عليه السلام(در نگاه دارى تن) فرموده است

١١٤٦ ص

(٣٥٩)

124 < 3124 > - امام عليه السلام(در باره بزرگى خدا) فرموده است

١١٤٦ ص

(٣٦٠)

125 < 3125 > - امام عليه السلام هنگاميكه از(جنگ) صفين بازگشت و به گورستان بيرون كوفه رسيد(در باره پرهيزكارى) فرمود

١١٤٧ ص

(٣٦١)

126 < 3126 > - امام عليه السلام هنگاميكه شنيد مردى دنيا را نكوهش مى نمود(در ستودن دنيا) فرمود

١١٤٩ ص

(٣٦٢)

127 < 3127 > - امام عليه السلام(در باره پايان دنيا) فرموده است

١١٥٠ ص

(٣٦٣)

128 < 3128 > - امام عليه السلام(در باره دنيا) فرموده است

١١٥٠ ص

(٣٦٤)

129 < 3129 > - امام عليه السلام(در شرائط دوستى) فرموده است

١١٥٠ ص

(٣٦٥)

130 < 3130 > - امام عليه السلام(در دعا و توبه و استغفار و شكر) فرموده است

١١٥١ ص

(٣٦٦)

131 < 3131 > - امام عليه السلام(در باره اسرار بعضى از عبادات) فرموده است

١١٥٢ ص

(٣٦٧)

132 < 3132 > - امام عليه السلام(در باره صدقه) فرموده است

١١٥٣ ص

(٣٦٨)

133 < 3133 > - امام عليه السلام(در باره روزى) فرموده است

١١٥٣ ص

(٣٦٩)

134 < 3134 > - امام عليه السلام(در ترغيب به ميانه روى) فرموده است

١١٥٣ ص

(٣٧٠)

135 < 3135 > - امام عليه السلام(در باره آسوده ماندن) فرموده است

١١٥٣ ص

(٣٧١)

136 < 3136 > - امام عليه السلام(در شكيبائى) فرموده است

١١٥٤ ص

(٣٧٢)

137 < 3137 > - امام عليه السلام(در نكوهش عمل بيجا) فرموده است

١١٥٤ ص

(٣٧٣)

138 < 3138 > - امام عليه السلام(در ترغيب بصدقه و زكوة و دعا) فرموده است

١١٥٤ ص

(٣٧٤)

139 < 3139 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است به كميل ابن زياد نخعى

140 < 3140 > - امام عليه السلام(در باره گفتار) فرموده است

١١٥٩ ص

(٣٧٩)

141 < 3141 > - امام عليه السلام(در باره مقام و منزلت) فرموده است

١١٥٩ ص

(٣٨٠)

142 < 3142 > - امام عليه السلام به مردى كه از آن حضرت درخواست پند و اندرز نمود(در نكوهش خوهاى ناشايسته) فرمود

١١٦١ ص

(٣٨١)

143 < 3143 > - امام عليه السلام(در باره پايان هر كس) فرموده است

١١٦٣ ص

(٣٨٢)

144 < 3144 > - امام عليه السلام(در اينكه هر چيز نيست ميشود) فرموده است

١١٦٣ ص

(٣٨٣)

145 < 3145 > - امام عليه السلام(در شكيبائى) فرموده است

١١٦٣ ص

(٣٨٤)

146 < 3146 > - امام عليه السلام(در باره راضى بودن بكار ديگرى) فرموده است

١١٦٤ ص

(٣٨٥)

147 < 3147 > - امام عليه السلام(در باره عهد و پيمان) فرموده است

١١٦٤ ص

(٣٨٦)

148 < 3148 > - امام عليه السلام(در ترغيب به پيروى از ائمه هدى عليهم السلام) فرموده است

١١٦٤ ص

(٣٨٧)

149 < 3149 > - امام عليه السلام(در پند و اندرز) فرموده است

١١٦٥ ص

(٣٨٨)

150 < 3150 > - امام عليه السلام(در باره نيكى) فرموده است

١١٦٥ ص

(٣٨٩)

151 < 3151 > - امام عليه السلام(در پرهيز از جاهاى تهمت) فرموده است

١١٦٥ ص

(٣٩٠)

152 < 3152 > - امام عليه السلام(در باره مشورت) فرموده است

١١٦٥ ص

(٣٩١)

153 < 3153 > - امام عليه السلام(در آشكار نكردن راز) فرموده است

١١٦٦ ص

(٣٩٢)

154 < 3154 > - امام عليه السلام(در نكوهش تنگدستى) فرموده است

١١٦٦ ص

(٣٩٣)

155 < 3155 > - امام عليه السلام(در نيكى به آن كه شايسته نيست) فرموده است

١١٦٦ ص

(٣٩٤)

156 < 3156 > - امام عليه السلام(در باره اطاعت مخلوق) فرموده است

١١٦٧ ص

(٣٩٥)

157 < 3157 > - امام عليه السلام(در باره دست اندازى بحق ديگرى) فرموده است

١١٦٧ ص

(٣٩٦)

158 < 3158 > - امام عليه السلام(در زيان خود پسندى) فرموده است

١١٦٧ ص

(٣٩٧)

159 < 3159 > - امام عليه السلام(در دل نبستن بدنيا و اهل آن) فرموده است

١١٦٧ ص

(٣٩٨)

160 < 3160 > - امام عليه السلام(در ستودن بينايان) فرموده است

١١٦٨ ص

(٣٩٩)

161 < 3161 > - امام عليه السلام(در نافرمانى نكردن) فرموده است

١١٦٨ ص

(٤٠٠)

162 < 3162 > - امام عليه السلام(در خوددارى) فرموده است

١١٦٨ ص

(٤٠١)

163 < 3163 > - امام عليه السلام(در نكوهش نادانى) فرموده است

١١٦٨ ص

(٤٠٢)

164 < 3164 > - امام عليه السلام(در باره مشورت و كنگاش) فرموده است

١١٦٩ ص

(٤٠٣)

165 < 3165 > - امام عليه السلام(در سود كار براى خدا) فرموده است

١١٦٩ ص

(٤٠٤)

166 < 3166 > - امام عليه السلام(در اقدام بكار) فرموده است

١١٦٩ ص

(٤٠٥)

167 < 3167 > - امام عليه السلام(در سرورى) فرموده است

١١٧٠ ص

(٤٠٦)

168 < 3168 > - امام عليه السلام(در جلوگيرى از بد كارى) فرموده است

١١٧٠ ص

(٤٠٧)

169 < 3169 > - امام عليه السلام(در باره بد خواه نبودن) فرموده است

١١٧٠ ص

(٤٠٨)

170 < 3170 > - امام عليه السلام(در نكوهش ستيزگى) فرموده است

١١٧٠ ص

(٤٠٩)

171 < 3171 > - امام عليه السلام(در نكوهش آز) فرموده است

١١٧٠ ص

(٤١٠)

172 < 3172 > - امام عليه السلام(در باره دور انديشى) فرموده است

١١٧١ ص

(٤١١)

173 < 3173 > - امام عليه السلام(در نكوهش بجا نگفتن و بيجا گفتن) فرموده است

١١٧١ ص

(٤١٢)

174 < 3174 > - امام عليه السلام(در اينكه راه راست يكى است) فرموده است

١١٧١ ص

(٤١٣)

175 < 3175 > - امام عليه السلام(در باره ايستادگى خود در راه حق) فرموده است

١١٧١ ص

(٤١٤)

176 < 3176 > - امام عليه السلام(در بعضى از صفات خود) فرموده است

١١٧٢ ص

(٤١٥)

177 < 3177 > - امام عليه السلام(در زيان ستم) فرموده است

١١٧٢ ص

(٤١٦)

178 < 3178 > - امام عليه السلام(در باره مرگ) فرموده است

١١٧٢ ص

(٤١٧)

179 < 3179 > - امام عليه السلام(در باره رنج راه حق) فرموده است

١١٧٢ ص

(٤١٨)

180 < 3180 > - امام عليه السلام(در ترغيب به شكيبايى) فرموده است

١١٧٣ ص

(٤١٩)

181 < 3181 > - امام عليه السلام(در شكايت از خلفاء) فرموده است

١١٧٣ ص

(٤٢٠)

182 < 3182 > - امام عليه السلام(در پند و اندرز) فرموده است

١١٧٤ ص

(٤٢١)

183 < 3183 > - امام عليه السلام(در تلاش مال) فرموده است

١١٧٥ ص

(٤٢٢)

184 < 3184 > - امام عليه السلام(در زيان مجبور نمودن بكار) فرموده است

١١٧٥ ص

(٤٢٣)

185 < 3185 > - امام عليه السلام(در ترغيب به فرو بردن خشم) مى فرمود

١١٧٥ ص

(٤٢٤)

186 < 3186 > - امام عليه السلام هنگاميكه به پليدى كه بر مزبله و جاى سرگينى بود گذر ميكرد(در دل نبستن به كالاى دنيا) فرمود

١١٧٦ ص

(٤٢٥)

187 < 3187 > - امام عليه السلام(در باره از دست رفته) فرموده است

١١٧٦ ص

(٤٢٦)

188 < 3188 > - امام عليه السلام(در باره بستوه نيامدن از علم و دانش) فرموده است

١١٧٦ ص

(٤٢٧)

189 < 3189 > - امام عليه السلام هنگاميكه شنيد سخن خوارج را(كه مى گفتند) حكم و فرمانى نيست مگر براى خدا(در نادرستى گفتارشان) فرموده است

١١٧٦ ص

(٤٢٨)

190 < 3190 > - امام عليه السلام در باره اوباش مردم فرموده است

١١٧٧ ص

(٤٢٩)

191 < 3191 > - جنايتكارى را نزد امام عليه السلام آوردند و اوباش با او بودند آن حضرت(در نكوهش آنان) فرمود

١١٧٧ ص

(٤٣٠)

192 < 3192 > - امام عليه السلام(در اينكه تا اجل نرسد زندگى پايان نيابد) فرموده است

١١٧٨ ص

(٤٣١)

193 < 3193 > - امام عليه السلام هنگاميكه طلحه و زبير(پس از كشته شدن عثمان) به آن حضرت گفتند

١١٧٨ ص

(٤٣٢)

194 < 3194 > - امام عليه السلام(در ترغيب به پرهيزكارى) فرموده است

١١٧٩ ص

(٤٣٣)

195 < 3195 > - امام عليه السلام(در ترغيب به نيكوكارى) فرموده است

١١٧٩ ص

(٤٣٤)

196 < 3196 > - امام عليه السلام(در ستايش دانش) فرموده است

١١٧٩ ص

(٤٣٥)

197 < 3197 > - امام عليه السلام(در سود بردبارى) فرموده است

١١٨٠ ص

(٤٣٦)

198 < 3198 > - امام عليه السلام(در ترغيب به بردبارى) فرموده است

١١٨٠ ص

(٤٣٧)

199 < 3199 > - امام عليه السلام(در پند و اندرز) فرموده است

١١٨٠ ص

(٤٣٨)

200 < 3200 > - امام عليه السلام(در باره ظهور دولت حقه آل محمد عليهم السلام) فرموده است

١١٨١ ص

(٤٣٩)

201 < 3201 > - امام عليه السلام(در چگونگى پرهيزكارى) فرموده است

١١٨١ ص

(٤٤٠)

202 < 3202 > - امام عليه السلام(در پند و اندرز) فرموده است

١١٨٢ ص

(٤٤١)

203 < 3203 > - امام عليه السلام(در زيان خود پسندى) فرموده

١١٨٢ ص

(٤٤٢)

204 < 3204 > - امام عليه السلام(در بى اعتنائى به گرفتاريهاى دنيا) فرموده است

١١٨٣ ص

(٤٤٣)

205 < 3205 > - امام عليه السلام(در سود نيك خواهى) فرموده است

١١٨٣ ص

(٤٤٤)

206 < 3206 > - امام عليه السلام(در زيان مخالفت) فرموده است

١١٨٣ ص

(٤٤٥)

207 < 3207 > - امام عليه السلام(در باره گردنكشى) فرموده است

١١٨٣ ص

(٤٤٦)

208 < 3208 > - امام عليه السلام(در تبديل حالات) فرموده است

١١٨٣ ص

(٤٤٧)

209 < 3209 > - امام عليه السلام(در باره رشك بردن) فرموده است

١١٨٤ ص

(٤٤٨)

210 < 3210 > - امام عليه السلام(در زيان آز) فرموده است

١١٨٤ ص

(٤٤٩)

211 < 3211 > - امام عليه السلام(در باره بدگمانى) فرموده است

١١٨٤ ص

(٤٥٠)

212 < 3212 > - امام عليه السلام(در نكوهش ستم) فرموده است

١١٨٤ ص

(٤٥١)

213 < 3213 > - امام عليه السلام(در ترغيب بچشم پوشى) فرموده است

١١٨٥ ص

(٤٥٢)

214 < 3214 > - امام عليه السلام(در سود حياء و شرم) فرموده است

١١٨٥ ص

(٤٥٣)

215 < 3215 > - امام عليه السلام(در ترغيب به برخى از صفات شايسته) فرموده است

١١٨٥ ص

(٤٥٤)

216 < 3216 > - امام عليه السلام(در اهميت تندرستى) فرموده است

١١٨٦ ص

(٤٥٥)

217 < 3217 > - امام عليه السلام(در زيان آز) فرموده است

١١٨٦ ص

(٤٥٦)

218 < 3218 > - از امام عليه السلام معنى ايمان را پرسيدند آن حضرت(در معنى حقيقى آن) فرمود

١١٨٦ ص

(٤٥٧)

219 < 3219 > - امام عليه السلام(در زيان برخى از صفات ناشايسته) فرموده است

١١٨٧ ص

(٤٥٨)

220 < 3220 > - امام عليه السلام(در ترغيب به قناعت و خوى نيكو) فرموده است

١١٨٨ ص

(٤٥٩)

221 < 3221 > - از امام عليه السلام(معنى) فرمايش خداى عز و جل(س 16 ى 97)

١١٨٨ ص

(٤٦٠)

222 < 3222 > - امام عليه السلام(در سود شركت) فرموده است

١١٨٨ ص

(٤٦١)

223 < 3223 > - امام عليه السلام در باره(معنى عدل و احسان در) فرمايش خداى عز و جل(س 16 ى 90)

١١٨٩ ص

(٤٦٢)

224 < 3224 > - امام عليه السلام(در سود انفاق) فرموده است

١١٨٩ ص

(٤٦٣)

225 < 3225 > - امام عليه السلام به فرزندش امام حسن عليه السلام(در باره زد و خورد با دشمن) فرموده است

١١٩٠ ص

(٤٦٤)

226 < 3226 > - امام عليه السلام(در پاره اى از خوهاى نيك زن) فرموده است

١١٩١ ص

(٤٦٥)

227 < 3227 > - به امام عليه السلام گفتند خردمند را براى ما وصف كن پس آن حضرت(در نشانه خردمند) فرمود

١١٩١ ص

(٤٦٦)

228 < 3228 > - امام عليه السلام(در نكوهش دنيا) فرموده است

١١٩٢ ص

(٤٦٧)

229 < 3229 > - امام عليه السلام(در باره اقسام عبادت) فرموده است

١١٩٢ ص

(٤٦٨)

230 < 3230 > - امام عليه السلام(در نكوهش زن) فرموده است

١١٩٢ ص

(٤٦٩)

231 < 3231 > - امام عليه السلام(در زيان سستى و سخن چينى) فرموده است

١١٩٣ ص

(٤٧٠)

232 < 3232 > - امام عليه السلام(در زيان مال غصبى و دارايى كه از راه ستم بدست آيد) فرموده است

١١٩٣ ص

(٤٧١)

233 < 3233 > - امام عليه السلام(در زيان ستم) فرموده است

١١٩٤ ص

(٤٧٢)

234 < 3234 > - امام عليه السلام(در باره پرهيزكارى) فرموده است

١١٩٤ ص

(٤٧٣)

235 < 3235 > - امام عليه السلام(در زيان چند پاسخ گفتن بيك پرسش) فرموده است

١١٩٤ ص

(٤٧٤)

236 < 3236 > - امام عليه السلام(در سود سپاسگزارى) فرموده است

١١٩٤ ص

(٤٧٥)

237 < 3237 > - امام عليه السلام(در باره توانائى) فرموده است

١١٩٥ ص

(٤٧٦)

238 < 3238 > - امام عليه السلام(در ترغيب بشكر) فرموده است

١١٩٥ ص

(٤٧٧)

239 < 3239 > - امام عليه السلام(در باره جوانمرد) فرموده است

١١٩٥ ص

(٤٧٨)

240 < 3240 > - امام عليه السلام(در ترغيب بكار نيك) فرموده است

١١٩٦ ص

(٤٧٩)

241 < 3241 > - امام عليه السلام(در باره كارهاى دشوار) فرموده است

١١٩٦ ص

(٤٨٠)

242 < 3242 > - امام عليه السلام(در باره خداشناسى) فرموده است

١١٩٦ ص

(٤٨١)

243 < 3243 > - امام عليه السلام(در باره رنج و خوشى دنيا) فرموده است

١١٩٦ ص

(٤٨٢)

244 < 3244 > - امام عليه السلام(در باره حكمتهاى بعض احكام شرعيه) فرموده است

١١٩٧ ص

(٤٨٣)

245 < 3245 > - امام عليه السلام(در باره روش سوگند دادن به ستمگر) مى فرمود

١١٩٩ ص

(٤٨٤)

246 < 3246 > - امام عليه السلام(در ترغيب به انفاق) فرموده است

١١٩٩ ص

(٤٨٥)

247 < 3247 > - امام عليه السلام(در نكوهش تند خوئى) فرموده است

١١٩٩ ص

(٤٨٦)

248 < 3248 > - امام عليه السلام(در سود رشك نبردن) فرموده است

١٢٠٠ ص

(٤٨٧)

249 < 3249 > - امام عليه السلام به كميل ابن زياد نخعى(از نيكان اصحاب خود، در باره سود دل بدست آوردن) فرموده است

١٢٠٠ ص

(٤٨٨)

250 < 3250 > - امام عليه السلام(در ترغيب ببخشش در راه خدا) فرموده است

١٢٠١ ص

(٤٨٩)

251 < 3251 > - امام عليه السلام(در باره بيوفايان به پيمان و دوستى) فرموده است

١٢٠١ ص

(٤٩٠)

252 < 3252 > - امام عليه السلام(در باره آزمايش بندگان) فرموده است

١٢٠١ ص

(٤٩١)

در اين فصل بيان مى كنيم چند فرازى از آنچه برگزيده شده

١٢٠٢ ص

(٤٩٢)

1 < 4001 > - در گفتار آن حضرت عليه السلام است(كه از عظمت و بزرگى حضرت صاحب الزمان«عجل الله فرجه» خبر داده)

١٢٠٢ ص

(٤٩٣)

2 < 4002 > - در گفتار آن حضرت عليه السلام است(كه در آن صعصعة ابن صوحان عبدى را«كه از بزرگواران و خواص و نيكان اصحاب امير المؤمنين عليه السلام است» مى ستايد)

١٢٠٣ ص

(٤٩٤)

3 < 4003 > - در گفتار آن حضرت عليه السلام است(در زيان زد و خورد)

١٢٠٣ ص

(٤٩٥)

4 < 4004 > - در گفتار آن حضرت عليه السلام است(در انتخاب شوهر براى دختر)

١٢٠٦ ص

(٤٩٦)

5 < 4005 > - در گفتار آن حضرت عليه السلام است(در باره ايمان)

١٢٠٧ ص

(٤٩٧)

6 < 4006 > - در گفتار آن حضرت عليه السلام است(در زكاة وام)

١٢٠٨ ص

(٤٩٨)

7 < 4007 > - در گفتار آن حضرت عليه السلام است(هنگامى) كه آن بزرگوار لشگرى را بدرقه نموده آنها را بجنگ مى فرستاد(اندرز مى داد) و مى فرمود

١٢٠٩ ص

(٤٩٩)

8 < 4008 > - در گفتار آن حضرت عليه السلام است(در خطبه بيست و سوم در باره رشك نبردن)

١٢١٠ ص

(٥٠٠)

9 < 4009 > - در گفتار آن حضرت عليه السلام است(در شجاعت و دلاورى رسول اكرم صلى الله عليه و آله كه مانند آن در نامه نهم گذشت)

١٢١١ ص

(٥٠١)

253 < 3253 > - هنگاميكه بامام عليه السلام خبر رسيد كه لشگر معاويه بر انبار(از شهرهاى قديم عراق) تاخته و تاراج كردند

١٢١٣ ص

(٥٠٢)

254 < 3254 > - گفته اند كه حارث ابن حوط(يا خوط) نزد امام عليه السلام آمده و گفت

١٢١٣ ص

(٥٠٣)

255 < 3255 > - امام عليه السلام(در باره نديم پادشاه) فرموده است

١٢١٤ ص

(٥٠٤)

256 < 3256 > - امام عليه السلام(در باره نيكى) فرموده است

١٢١٥ ص

(٥٠٥)

257 < 3257 > - امام عليه السلام(در باره سخن بزرگان) فرموده است

١٢١٥ ص

(٥٠٦)

258 < 3258 > - مردى از امام عليه السلام خواست كه باو بشناساند(معنى) ايمان چيست،

١٢١٥ ص

(٥٠٧)

259 < 3259 > - امام عليه السلام(در افسرده نشدن براى نيامده) فرموده است

١٢١٦ ص

(٥٠٨)

260 < 3260 > - امام عليه السلام(در دوستى و دشمنى) فرموده است

١٢١٦ ص

(٥٠٩)

261 < 3261 > - امام عليه السلام(در باره كوشش براى دنيا و آخرت) فرموده است

١٢١٧ ص

(٥١٠)

262 < 3262 > - نقل شده كه در زمان خلافت عمر ابن خطاب نزد او سخن در باره زيور كعبه(خانه خدا در مكه معظمه) و بسيارى آن به ميان آمد

١٢١٨ ص

(٥١١)

263 < 3263 > - روايت شده كه دو مرد را نزد امام عليه السلام آوردند كه از مال خدا(بيت المال) دزدى كرده بودند

١٢١٩ ص

(٥١٢)

264 < 3264 > - امام عليه السلام(در باره گرفتاريهاى خود) فرموده است

١٢١٩ ص

(٥١٣)

265 < 3265 > - امام عليه السلام(در اينكه بايد بآنچه مقدر شده ساخت) فرموده است

١٢٢٠ ص

(٥١٤)

266 < 3266 > - امام عليه السلام(در ترغيب به عبادت) فرموده است

١٢٢٠ ص

(٥١٥)

267 < 3267 > - امام عليه السلام(در دورى از آز و آرزو) فرموده است

١٢٢١ ص

(٥١٦)

268 < 3268 > - امام عليه السلام(در خوش ظاهرى و بدى باطن) فرموده است

١٢٢١ ص

(٥١٧)

269 < 3269 > - امام عليه السلام(در اخبار بظهور حضرت صاحب الزمان) فرموده است

١٢٢٢ ص

(٥١٨)

270 < 3270 > - امام عليه السلام(در ستودن پشتكار داشتن) فرموده است

١٢٢٢ ص

(٥١٩)

271 < 3271 > - امام عليه السلام(در ترغيب بواجبات) فرموده است

١٢٢٢ ص

(٥٢٠)

272 < 3272 > - امام عليه السلام(در ترغيب بطاعت) فرموده است

١٢٢٣ ص

(٥٢١)

273 < 3273 > - امام عليه السلام(در پيروى از عقل) فرموده است

١٢٢٣ ص

(٥٢٢)

274 < 3274 > - امام عليه السلام(در پيروى از پند و اندرز) فرموده است

١٢٢٣ ص

(٥٢٣)

275 < 3275 > - امام عليه السلام(در نكوهش افراط و تفريط) فرموده است

١٢٢٤ ص

(٥٢٤)

276 < 3276 > - امام عليه السلام(در اينكه علم راه عذر را مى بندد) فرموده است

١٢٢٤ ص

(٥٢٥)

277 < 3277 > - امام عليه السلام(در سرزنش كسيكه كار را بموقع انجام ندهد) فرموده است

١٢٢٤ ص

(٥٢٦)

278 < 3278 > - امام عليه السلام(در باره دل نبستن به خوشحالى) فرموده است

١٢٢٤ ص

(٥٢٧)

279 < 3279 > - از امام عليه السلام از(چگونگى) قضاء و قدر پرسيدند پس آن حضرت(انديشه در آنرا نهى كرد) فرمود

١٢٢٥ ص

(٥٢٨)

280 < 3280 > - امام عليه السلام(در زيان نافرمانى) فرموده است

١٢٢٥ ص

(٥٢٩)

281 < 3281 > - امام عليه السلام(در ترغيب به خوهاى نيكو) فرموده است

١٢٢٦ ص

(٥٣٠)

282 < 3282 > - امام عليه السلام(در ترك معصيت) فرموده است

١٢٢٧ ص

(٥٣١)

283 < 3283 > - امام عليه السلام هنگاميكه اشعث ابن قيس(يكى از منافقين اصحاب و ياران خود) را از مردن فرزندش تسليت مى داد

١٢٢٧ ص

(٥٣٢)

284 < 3284 > - امام عليه السلام بر سر قبر رسول خدا صلى الله عليه و آله ساعتى كه آن حضرت را بخاك سپردند(در عظمت وفات آن بزرگوار) فرموده است

١٢٢٨ ص

(٥٣٣)

285 < 3285 > - امام عليه السلام(در زيان همنشينى با احمق) فرموده است

١٢٢٨ ص

(٥٣٤)

286 < 3286 > - از امام عليه السلام مسافت و دورى ميان مشرق و مغرب را پرسيدند، پس آن حضرت(در تعيين مسافت بين آنها) فرموده است

١٢٢٩ ص

(٥٣٥)

287 < 3287 > - امام عليه السلام(در باره دوست و دشمن) فرموده است

١٢٢٩ ص

(٥٣٦)

288 < 3288 > - امام عليه السلام به مردى كه ديد او را براى زيان رساندن به دشمنش در كارى مى كوشد كه بخود زيان مى رساند(در نكوهش زيان رساندن) فرمود

١٢٢٩ ص

(٥٣٧)

289 < 3289 > - امام عليه السلام(در باره پند نپذيرفتن) فرموده است

١٢٣٠ ص

(٥٣٨)

290 < 3290 > - امام عليه السلام(در نكوهش زد و خورد) فرموده است

١٢٣٠ ص

(٥٣٩)

291 < 3291 > - امام عليه السلام(در ترغيب به توبه) فرموده است

١٢٣٠ ص

(٥٤٠)

292 < 3292 > - از امام عليه السلام پرسيدند چگونه خدا(در روز رستخيز) از مخلوق با بسيارى ايشان حساب و باز پرسى مى نمايد؟

١٢٣١ ص

(٥٤١)

293 < 3293 > - امام عليه السلام(در باره پيام فرستادن) فرموده است

١٢٣١ ص

(٥٤٢)

294 < 3294 > - امام عليه السلام(در ترغيب بدعاء) فرموده است

١٢٣١ ص

(٥٤٣)

295 < 3295 > - امام عليه السلام(در سرزنش دوستداران دنيا) فرموده است

١٢٣٢ ص

(٥٤٤)

296 < 3296 > - امام عليه السلام(در دستگيرى از مستمندان) فرموده است

١٢٣٢ ص

(٥٤٥)

297 < 3297 > - امام عليه السلام(در باره زناء) فرموده است

١٢٣٢ ص

(٥٤٦)

298 < 3298 > - امام عليه السلام(در باره بسر رسيدن عمر) فرموده است

١٢٣٢ ص

(٥٤٧)

299 < 3299 > - امام عليه السلام(در علاقه بمال و دارائى) فرموده است

١٢٣٣ ص

(٥٤٨)

300 < 3300 > - امام عليه السلام(در باره دوستى) فرموده است

١٢٣٣ ص

(٥٤٩)

301 < 3301 > - امام عليه السلام(در باره زيركى مؤمن) فرموده است

١٢٣٣ ص

(٥٥٠)

302 < 3302 > - امام عليه السلام(در باره توكل بخدا) فرموده است

١٢٣٤ ص

(٥٥١)

303 < 3303 > - امام عليه السلام به انس ابن مالك(از اصحاب پيغمبر اكرم كه رجال نويسان او را نكوهش نموده اند)

١٢٣٤ ص

(٥٥٢)

304 < 3304 > - امام عليه السلام(در اهميت دادن بواجبات) فرموده است

١٢٣٥ ص

(٥٥٣)

305 < 3305 > - امام عليه السلام(در ترغيب به خواندن و فهميدن قرآن) فرموده است

١٢٣٥ ص

(٥٥٤)

306 < 3306 > - امام عليه السلام(در باره دفع شر) فرموده است

١٢٣٥ ص

(٥٥٥)

307 < 3307 > - امام عليه السلام بكاتب خود عبيد الله ابن ابى رافع(از خواص اصحاب و نيكان شيعيان و پيروان حضرت، در باره زيبايى خط) فرموده است

١٢٣٦ ص

(٥٥٦)

308 < 3308 > - امام عليه السلام(در باره منزلت خود) فرموده است

١٢٣٦ ص

(٥٥٧)

309 < 3309 > - بامام عليه السلام يكى از يهود گفت

١٢٣٧ ص

(٥٥٨)

310 < 3310 > - بامام عليه السلام گفتند

١٢٣٧ ص

(٥٥٩)

311 < 3311 > - امام عليه السلام به فرزند خود محمد ابن حنفيه(در نكوهش فقر و تنگدستى) فرموده است

١٢٣٨ ص

(٥٦٠)

312 < 3312 > - امام عليه السلام بكسى كه از آن حضرت(از روى آزمايش) مشكلى پرسيد(در باره روش پرسش از دانا) فرموده است

١٢٣٨ ص

(٥٦١)

313 < 3313 > - امام عليه السلام بعبد الله ابن عباس هنگاميكه آن حضرت را راهنمائى مى نمود به چيزى كه موافق انديشه آن بزرگوار نبود(در اينكه شخص بايد از امام پيروى نمايد) فرمود

١٢٣٩ ص

(٥٦٢)

314 < 3314 > - روايت شده كه امام عليه السلام چون از(جنگ) صفين برگشته به كوفه آمد

١٢٣٩ ص

(٥٦٣)

315 < 3315 > - امام عليه السلام هنگاميكه به كشتگان خوارج در جنگ نهروان گذشت(در نكوهش آنان) فرمود

١٢٤٠ ص

(٥٦٤)

316 < 3316 > - امام عليه السلام(در ترغيب به دورى از گناهان) فرموده است

١٢٤١ ص

(٥٦٥)

317 < 3317 > - هنگاميكه خبر كشته شدن محمد ابن ابى بكر رضى الله عنه(بدست لشگر معاويه در مصر) بامام عليه السلام رسيد(در باره تأسف و اندوه بر او) فرمود

١٢٤١ ص

(٥٦٦)

318 < 3318 > - امام عليه السلام(در باره پذيرفتن بهانه) فرموده است

١٢٤١ ص

(٥٦٧)

319 < 3319 > - امام عليه السلام(در نكوهش فيروزى در راه غير خدا) فرموده است

١٢٤١ ص

(٥٦٨)

320 < 3320 > - امام عليه السلام(در ترغيب به زكاة دادن) فرموده است

١٢٤٢ ص

(٥٦٩)

321 < 3321 > - امام عليه السلام(در ستودن بهانه نداشتن) فرموده است

١٢٤٢ ص

(٥٧٠)

322 < 3322 > - امام عليه السلام(در دور ماندن از گناه) فرموده است

١٢٤٢ ص

(٥٧١)

323 < 3323 > - امام عليه السلام(در نكوهش آنانكه در بندگى كوتاهى كنند) فرموده است

١٢٤٣ ص

(٥٧٢)

324 < 3324 > - امام عليه السلام(در باره پادشاهان) فرموده است

١٢٤٣ ص

(٥٧٣)

325 < 3325 > - امام عليه السلام در وصف مؤمن فرموده است

١٢٤٤ ص

(٥٧٤)

326 < 3326 > - امام عليه السلام(در باره چشمداشت نداشتن بمال ديگران) فرموده است

١٢٤٤ ص

(٥٧٥)

327 < 3327 > - امام عليه السلام(در باره وفاى بوعده) فرموده است

١٢٤٤ ص

(٥٧٦)

328 < 3328 > - امام عليه السلام(در باره آرزو) فرموده است

١٢٤٥ ص

(٥٧٧)

329 < 3329 > - امام عليه السلام(در باره دارائى) فرموده است

١٢٤٥ ص

(٥٧٨)

330 < 3330 > - امام عليه السلام(در باره درخواست از خدا) فرموده است

١٢٤٥ ص

(٥٧٩)

331 < 3331 > - امام عليه السلام(در باره علم) فرموده است

١٢٤٥ ص

(٥٨٠)

332 < 3332 > - امام عليه السلام(در باره انديشه) فرموده است

١٢٤٦ ص

(٥٨١)

333 < 3333 > - امام عليه السلام(در فقر و غنى) فرموده است

١٢٤٦ ص

(٥٨٢)

334 < 3334 > - امام عليه السلام(در باره ستمگر) فرموده است

١٢٤٦ ص

(٥٨٣)

533 < 3335 > - امام عليه السلام(در ترغيب به شايسته و دورى از ناپسنديده) فرموده است

١٢٤٧ ص

(٥٨٤)

336 < 3336 > - امام عليه السلام(در ترغيب به دورى از دنيا) فرموده است

١٢٤٨ ص

(٥٨٥)

337 < 3337 > - امام عليه السلام(در باره بازماندگان از گناهان) فرموده است

١٢٤٨ ص

(٥٨٦)

338 < 3338 > - امام عليه السلام(در باره آبرو) فرموده است

١٢٤٨ ص

(٥٨٧)

339 < 3339 > - امام عليه السلام(در باره چاپلوسى) فرموده است

١٢٤٩ ص

(٥٨٨)

340 < 3340 > - امام عليه السلام(در باره گناه) فرموده است

١٢٤٩ ص

(٥٨٩)

341 < 3341 > - امام عليه السلام(در سود و زيان برخى از خوها) فرموده است

١٢٥٠ ص

(٥٩٠)

342 < 3342 > - امام عليه السلام(در باره ستمگر) فرموده است

١٢٥١ ص

(٥٩١)

343 < 3343 > - امام عليه السلام(در باره خوشى و سختى) فرموده است

١٢٥١ ص

(٥٩٢)

344 < 3344 > - امام عليه السلام به يكى از اصحابش(در باره زن و فرزند) فرموده است

١٢٥١ ص

(٥٩٣)

345 < 3345 > - امام عليه السلام(در باره عيب جويى) فرموده است

١٢٥٢ ص

(٥٩٤)

346 < 3346 > - در حضور حضرت مردى به مردى كه پسرى براى او بدنيا آمده بود به تهنئت گفت

١٢٥٢ ص

(٥٩٥)

347 < 3347 > - مردى از كار گردانان حضرت ساختمان بزرگى بنا كرد، پس امام عليه السلام(در باره آشكار شدن دارائى) فرمود

١٢٥٢ ص

(٥٩٦)

348 < 3348 > - بامام عليه السلام گفتند

١٢٥٣ ص

(٥٩٧)

349 < 3349 > - امام عليه السلام گروهى را از كسيكه از آنها مرده بود تسليت داده امر به شكيبايى نمود و(در باره مرگ) فرمود

١٢٥٣ ص

(٥٩٨)

350 < 3350 > - امام عليه السلام(در ترغيب به سپاسگزارى و شكيبائى) فرموده است

١٢٥٤ ص

(٥٩٩)

351 < 3351 > - امام عليه السلام(در دورى از خواهش نفس) فرموده است

١٢٥٤ ص

(٦٠٠)

352 < 3352 > - امام عليه السلام(در باره بدگمانى) فرموده است

١٢٥٤ ص

(٦٠١)

353 < 3353 > - امام عليه السلام(در ترغيب بدرود فرستادن) فرموده است

١٢٥٥ ص

(٦٠٢)

354 < 3354 > - امام عليه السلام(در باره ستيزگى) فرموده است

١٢٥٥ ص

(٦٠٣)

355 < 3355 > - امام عليه السلام(در نكوهش شتاب و سستى) فرموده است

١٢٥٥ ص

(٦٠٤)

356 < 3356 > - امام عليه السلام(در باره پرسش بيهوده) فرموده است

١٢٥٦ ص

(٦٠٥)

357 < 3357 > - امام عليه السلام(در ترغيب به بعضى از صفات پسنديده) فرموده است

١٢٥٦ ص

(٦٠٦)

358 < 3358 > - امام عليه السلام(در باره علم با عمل) فرموده است

١٢٥٦ ص

(٦٠٧)

359 < 3359 > - امام عليه السلام(در دورى نمودن از دنيا) فرموده است

١٢٥٧ ص

(٦٠٨)

360 < 3360 > - امام عليه السلام(در باره پاداش و كيفر خدا) فرموده است

١٢٥٨ ص

(٦٠٩)

361 < 3361 > - امام عليه السلام(در نكوهش تباهكاران و زمان آن) فرموده است

١٢٥٩ ص

(٦١٠)

362 < 3362 > - روايت شده است كه امام عليه السلام كمتر مى شد كه بر منبر نشيند مگر آنكه پيش از خطبه خواندن(در باره پرهيزكارى) مى فرمود

١٢٥٩ ص

(٦١١)

363 < 3363 > - امام عليه السلام(در باره خوهاى پسنديده و شايسته) فرموده است

١٢٦٠ ص

(٦١٢)

364 < 3364 > - امام عليه السلام بجابر ابن عبد الله انصارى(از نيكان اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله در باره پايدارى دين و دنيا) فرموده است

١٢٦١ ص

(٦١٣)

365 < 3365 > - ابن جرير طبرى در تاريخ خود روايت كرده

١٢٦٢ ص

(٦١٤)

366 < 3366 > - امام عليه السلام در سخن ديگر خود كه هم در اين معنى(در باره امر بمعروف و نهى از منكر) مى باشد فرموده است

١٢٦٤ ص

(٦١٥)

367 < 3367 > - از ابو جحيفه(كنيه وهب ابن عبد الله سوآئى است

١٢٦٤ ص

(٦١٦)

368 < 3368 > - امام عليه السلام(در باره حق و باطل) فرموده است

١٢٦٥ ص

(٦١٧)

369 < 3369 > - امام عليه السلام(در باره عاقبت اشخاص) فرموده است

١٢٦٦ ص

(٦١٨)

370 < 3370 > - امام عليه السلام(در نكوهش بخل و زفتى) فرموده است

١٢٦٦ ص

(٦١٩)

371 < 3371 > - امام عليه السلام(در باره روزى) فرموده است

١٢٦٧ ص

(٦٢٠)

372 < 3372 > - امام عليه السلام(در ناسازگارى دنيا) فرموده است

١٢٦٧ ص

(٦٢١)

373 < 3373 > - امام عليه السلام(در باره سخن) فرموده است

١٢٦٨ ص

(٦٢٢)

374 < 3374 > - امام عليه السلام(نيز در باره سخن) فرموده است

١٢٦٨ ص

(٦٢٣)

375 < 3375 > - امام عليه السلام(در ترغيب به دورى از معصيت) فرموده است

١٢٦٨ ص

(٦٢٤)

376 < 3376 > - امام عليه السلام(در اندرز) فرموده است

١٢٦٩ ص

(٦٢٥)

377 < 3377 > - امام عليه السلام(در نكوهش دنيا) فرموده است

١٢٦٩ ص

(٦٢٦)

378 < 3378 > - امام عليه السلام(در ترغيب به كردار نيكو) فرموده است

١٢٦٩ ص

(٦٢٧)

379 < 3379 > - امام عليه السلام(در باره كوشش در كار) فرموده است

١٢٧٠ ص

(٦٢٨)

380 < 3380 > - امام عليه السلام(در نيكى و بدى حقيقى) فرموده است

١٢٧٠ ص

(٦٢٩)

381 < 3381 > - امام عليه السلام(در باره گرفتاريها و نعمتها) فرموده است

١٢٧١ ص

(٦٣٠)

382 < 3382 > - امام عليه السلام(در باره وقت مؤمن) فرموده است

١٢٧١ ص

(٦٣١)

383 < 3383 > - امام عليه السلام(در باره دنيا و كالاى آن) فرموده است

١٢٧٢ ص

(٦٣٢)

384 < 3384 > - امام عليه السلام(در باره گفتار) فرموده است

١٢٧٢ ص

(٦٣٣)

385 < 3385 > - امام عليه السلام(در باره مشك) فرموده است

١٢٧٢ ص

(٦٣٤)

386 < 3386 > - امام عليه السلام(در باره فروتنى) فرموده است

١٢٧٢ ص

(٦٣٥)

387 < 3387 > - امام عليه السلام(در باره تلاش براى كالاى دنيا) فرموده است

١٢٧٣ ص

(٦٣٦)

388 < 3388 > - امام عليه السلام(در باره گفتار شايسته) فرموده است

١٢٧٣ ص

(٦٣٧)

389 < 3389 > - امام عليه السلام(در ترغيب به قناعت) فرموده است

١٢٧٣ ص

(٦٣٨)

390 < 3390 > - امام عليه السلام(در باره زير بار زور و پستى نرفتن) فرموده است

١٢٧٣ ص

(٦٣٩)

391 < 3391 > - امام عليه السلام(در باره حق پدر و فرزند بر يكديگر) فرموده است

١٢٧٤ ص

(٦٤٠)

392 < 3392 > - امام عليه السلام(در باره آنچه اثر دارد و ندارد) فرموده است

١٢٧٤ ص

(٦٤١)

393 < 3393 > - امام عليه السلام(در باره همرنگ جماعت بودن) فرموده است

١٢٧٥ ص

(٦٤٢)

394 < 3394 > - امام عليه السلام به يكى از كسانيكه با آن حضرت سخن مى گفت در حاليكه سخنى بر زبان راند كه مانند او را از گفتن چنان سخن كوچك مى پنداشتند(در باره سخن بيجا) فرمود

١٢٧٥ ص

(٦٤٣)

395 < 3395 > - امام عليه السلام(در زيان همه كاره بودن) فرموده است

١٢٧٦ ص

(٦٤٤)

396 < 3396 > - هنگاميكه از امام عليه السلام معنى سخنشان لا حول و لا قوة إلا بالله(جنبش و توانائى نيست مگر به اراده خدا) را پرسيدند آن حضرت فرمود

١٢٧٦ ص

(٦٤٥)

397 < 3397 > - امام عليه السلام چون شنيد عمار ابن ياسر رحمه الله به سخن مغيرة ابن شعبه پاسخ مى دهد

١٢٧٦ ص

(٦٤٦)

398 < 3398 > - امام عليه السلام(در ترغيب به توكل و اعتماد بخدا) فرموده است

١٢٧٧ ص

(٦٤٧)

399 < 3399 > - امام عليه السلام(در باره سود خرد) فرموده است

١٢٧٧ ص

(٦٤٨)

400 < 3400 > - امام عليه السلام(در باره غلبه حق بر باطل) فرموده است

١٢٧٧ ص

(٦٤٩)

401 < 3401 > - امام عليه السلام(در باره انديشيدن) فرموده است

١٢٧٨ ص

(٦٥٠)

402 < 3402 > - امام عليه السلام(در ستايش پرهيزكارى) فرموده است

١٢٧٨ ص

(٦٥١)

403 < 3403 > - امام عليه السلام(در ترغيب باحترام نمودن بمعلم و آموزگار) فرموده است

١٢٧٨ ص

(٦٥٢)

404 < 3404 > - امام عليه السلام(در دورى از زشتيها) فرموده است

١٢٧٨ ص

(٦٥٣)

405 < 3405 > - امام عليه السلام(در شكيبائى) فرموده است

١٢٧٩ ص

(٦٥٤)

406 < 3406 > - و در خبر ديگر است كه آن حضرت عليه السلام به اشعث ابن قيس كه او را تسليت و دلدارى مى داد(نيز در شكيبائى) فرمود

١٢٧٩ ص

(٦٥٥)

407 < 3407 > - امام عليه السلام در وصف و چگونگى دنيا فرموده است

١٢٧٩ ص

(٦٥٦)

408 < 3408 > - امام عليه السلام به فرزندش(امام) حسن عليه السلام(در زيان گذاشتن دارائى براى وارث) فرموده است

١٢٨٠ ص

(٦٥٧)

409 < 3409 > - امام عليه السلام بكسيكه در حضور آن حضرت گفت أستغفر الله(در شرائط استغفار و طلب آمرزش) فرمود

١٢٨٢ ص

(٦٥٨)

410 < 3410 > - امام عليه السلام(در سود بردبارى) فرموده است

١٢٨٢ ص

(٦٥٩)

411 < 3411 > - امام عليه السلام(در بيچارگى انسان) فرموده است

١٢٨٣ ص

(٦٦٠)

412 < 3412 > - روايت شده است كه امام عليه السلام در بين اصحاب خود نشسته بود زنى با جمال و نيك رو بر ايشان گذشت

١٢٨٣ ص

(٦٦١)

413 < 3413 > - امام عليه السلام(در سود عقل) فرموده است

١٢٨٤ ص

(٦٦٢)

414 < 3414 > - امام عليه السلام(در كوچك نشمردن كار خير) فرموده است

١٢٨٤ ص

(٦٦٣)

415 < 3415 > - امام عليه السلام(در باره رسيدن به سعادت) فرموده است

١٢٨٤ ص

(٦٦٤)

416 < 3416 > - امام عليه السلام(در باره حلم و عقل) فرموده است

١٢٨٥ ص

(٦٦٥)

417 < 3417 > - امام عليه السلام(در ترغيب دستگيرى مستمندان) فرموده است

١٢٨٥ ص

(٦٦٦)

418 < 3418 > - امام عليه السلام(در باره تندرستى و دارائى) فرموده است

١٢٨٥ ص

(٦٦٧)

419 < 3419 > - امام عليه السلام(در باره گله از درخواست) فرموده است

١٢٨٦ ص

(٦٦٨)

420 < 3420 > - امام عليه السلام در يكى از عيدها(كه عيد روزه بوده در باره عيد) فرموده است

١٢٨٦ ص

(٦٦٩)

421 < 3421 > - امام عليه السلام(در زيان مال حرام) فرموده است

١٢٨٦ ص

(٦٧٠)

422 < 3422 > - امام عليه السلام(در زيان تلاش بسيار) فرموده است

١٢٨٧ ص

(٦٧١)

423 < 3423 > - امام عليه السلام(در باره روزى) فرموده است

١٢٨٧ ص

(٦٧٢)

424 < 3424 > - امام عليه السلام(در باره پاره اى از خوهاى خدا دوستان) فرموده است

١٢٨٨ ص

(٦٧٣)

425 < 3425 > - امام عليه السلام(در باره بياد مرگ بودن) فرموده است

١٢٨٨ ص

(٦٧٤)

426 < 3426 > - امام عليه السلام(در باره آزمايش مردم) فرموده است

١٢٨٩ ص

(٦٧٥)

427 < 3427 > - امام عليه السلام(در باره شكرگزارى و دعاء و توبه) فرموده است

١٢٩٠ ص

(٦٧٦)

428 < 3428 > - امام عليه السلام(در باره جوانمردى) فرموده است

١٢٩٠ ص

(٦٧٧)

429 < 3429 > - از امام عليه السلام پرسيدند كدام يك از دادگرى يا بخشش برتر است؟ آن حضرت عليه السلام(در برترى عدل از جود) فرمود

١٢٩٠ ص

(٦٧٨)

430 < 3430 > - امام عليه السلام(در نكوهش نادانى) فرموده است

١٢٩٠ ص

(٦٧٩)

431 < 3431 > - امام عليه السلام(در باره پارسائى) فرموده است

١٢٩١ ص

(٦٨٠)

432 < 3432 > - امام عليه السلام(در باره حكمرانان) فرموده است

١٢٩١ ص

(٦٨١)

433 < 3433 > - امام عليه السلام(در باره سستى در كار) فرموده است

١٢٩١ ص

(٦٨٢)

434 < 3434 > - امام عليه السلام(در باره جاى زندگى) فرموده است

١٢٩١ ص

(٦٨٣)

435 < 3435 > - هنگاميكه خبر مرگ اشتر - خدايش بيامرزد - بامام عليه السلام رسيد(در بزرگوارى و دلاورى او) فرمود

١٢٩٢ ص

(٦٨٤)

436 < 3436 > - امام عليه السلام(در ستودن پشتكار گرفتن) فرموده است

١٢٩٢ ص

(٦٨٥)

437 < 3437 > - امام عليه السلام(در باره پيشرفت صفات) فرموده است

١٢٩٢ ص

(٦٨٦)

438 < 3438 > - امام عليه السلام بغالب ابن صعصعة پدر فرزدق(شاعر) در بين اينكه گفتگو مى كردند فرمود

١٢٩٣ ص

(٦٨٧)

439 < 3439 > - امام عليه السلام(در زيان نادانى به احكام دين) فرموده است

١٢٩٣ ص

(٦٨٨)

440 < 3440 > - امام عليه السلام(در زيان ناسپاسى) فرموده است

١٢٩٣ ص

(٦٨٩)

441 < 3441 > - امام عليه السلام(در باره عزت نفس) فرموده است

١٢٩٤ ص

(٦٩٠)

442 < 3442 > - امام عليه السلام(در زيان شوخى) فرموده است

١٢٩٤ ص

(٦٩١)

443 < 3443 > - امام عليه السلام(در باره آميزش با يكديگر) فرموده است

١٢٩٤ ص

(٦٩٢)

444 < 3444 > - امام عليه السلام(در نكوهش عبد الله ابن زبير) فرموده است

١٢٩٤ ص

(٦٩٣)

445 < 3445 > - امام عليه السلام(در نكوهش فخر و خود خواهى) فرموده است

١٢٩٥ ص

(٦٩٤)

446 < 3446 > - امام عليه السلام(در باره توانگرى و بى چيزى حقيقى) فرموده است

١٢٩٥ ص

(٦٩٥)

447 < 3447 > - از امام عليه السلام پرسيدند بزرگترين شعراء كيست آن حضرت(در باره امرء القيس) فرمود

١٢٩٥ ص

(٦٩٦)

448 < 3448 > - امام عليه السلام(در ترغيب به دورى از دنيا) فرموده است

١٢٩٦ ص

(٦٩٧)

449 < 3449 > - امام عليه السلام(در باره خواهان علم و دنيا) فرموده است

١٢٩٦ ص

(٦٩٨)

450 < 3450 > - امام عليه السلام(در باره پاره اى از نشانه هاى ايمان) فرموده است

١٢٩٦ ص

(٦٩٩)

451 < 3451 > - امام عليه السلام(در اعتماد نداشتن بتدبير و پايان بينى) فرموده است

١٢٩٧ ص

(٧٠٠)

452 < 3452 > - امام عليه السلام(در بردبارى و شتاب نكردن) فرموده است

١٢٩٧ ص

(٧٠١)

453 < 3453 > - امام عليه السلام(در نكوهش غيبت) فرموده است

١٢٩٧ ص

(٧٠٢)

454 < 3454 > - امام عليه السلام(در آزمايش بندگان) فرموده است

١٢٩٧ ص

(٧٠٣)

455 < 3455 > - امام عليه السلام(در باره دنيا) فرموده است

١٢٩٨ ص

(٧٠٤)

456 < 3456 > - امام عليه السلام(در باره از بين رفتن دولت بنى اميه) فرموده است

١٢٩٨ ص

(٧٠٥)

457 < 3457 > - امام عليه السلام در ستايش انصار فرموده است

١٢٩٩ ص

(٧٠٦)

458 < 3458 > - امام عليه السلام(در باره باز بودن چشم) فرموده است

١٢٩٩ ص

(٧٠٧)

459 < 3459 > - امام عليه السلام در سخنى(در باره عمر ابن خطاب) فرموده است

١٣٠٠ ص

(٧٠٨)

460 < 3460 > - امام عليه السلام(در پيشآمدهاى ناروا) فرموده است

١٣٠٠ ص

(٧٠٩)

461 < 3461 > - امام عليه السلام(در باره دوست و دشمن خود) فرموده است

١٣٠١ ص

(٧١٠)

462 < 3462 > - از امام عليه السلام از(معنى) توحيد و عدل پرسيدند آن حضرت فرمود

١٣٠١ ص

(٧١١)

463 < 3463 > - امام عليه السلام(در نكوهش بجا نگفتن و بيجا گفتن) فرموده است

١٣٠٢ ص

(٧١٢)

464 < 3464 > - امام عليه السلام در دعائى كه بآن(از خدا) طلب باران مى نمود عرض كرد

١٣٠٢ ص

(٧١٣)

465 < 3465 > - بامام عليه السلام گفتند يا امير المؤمنين اگر موى سفيد(ريش) خود را تغيير مى دادى(خضاب و رنگ مى نمودى) بهتر بود، حضرت(در باره خضاب) فرمود

١٣٠٣ ص

(٧١٤)

466 < 3466 > - امام عليه السلام(در ستايش پاكدامنى) فرموده است

١٣٠٣ ص

(٧١٥)

467 < 3467 > - امام عليه السلام(در سود قناعت) فرموده است

١٣٠٤ ص

(٧١٦)

468 < 3468 > - امام عليه السلام بزياد ابن ابيه فرمود

١٣٠٤ ص

(٧١٧)

469 < 3469 > - امام عليه السلام(در باره گناه) فرموده است

١٣٠٤ ص

(٧١٨)

470 < 3470 > - امام عليه السلام(در ترغيب بياد دادن به نادان) فرموده است

١٣٠٥ ص

(٧١٩)

471 < 3471 > - امام عليه السلام(در نكوهش برنج انداختن دوست) فرموده است

١٣٠٥ ص

(٧٢٠)

472 < 3472 > - امام عليه السلام(در باره از دست دادن دوست) فرموده است

ترجمه نهج البلاغه - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ١١٨٣ - ٢٠٨ < ٣٢٠٨ > - امام عليه السلام(در تبديل حالات) فرموده است

بعقل رشك برده و زياده كردن فضائل را جلو گرفته).

(٣٢١٣)

٢٠٤ (٣٢٠٤)- امام عليه السّلام (در بى‌اعتنائى به گرفتاريهاى دنيا) فرموده است‌

: ١- از خار و خاشاك (سختيها و گرفتاريها) چشم ببند (بى‌اعتنا باش) و گر نه هرگز خوشحال نخواهى ماند (گرفتاريها فرسوده‌ات مى‌نمايد).

(٣٢١٤)

٢٠٥ (٣٢٠٥)- امام عليه السّلام (در سود نيك‌خواهى) فرموده است‌

: ١- آنكه چوب درختش نرم باشد (خلق و خويش نيكو است) شاخهاى او (دوستانش) فراوان مى‌باشد.

(٣٢١٥)

٢٠٦ (٣٢٠٦)- امام عليه السّلام (در زيان مخالفت) فرموده است‌

: ١- مخالفت و زد و خورد (بيجا) رأى و انديشه (درست) را ويران مى‌گرداند (بكار نمى‌اندازد يعنى كسيكه سر سازگارى ندارد انديشه‌اش ناجور ميشود).

(٣٢١٦)

٢٠٧ (٣٢٠٧)- امام عليه السّلام (در باره گردنكشى) فرموده است‌

: ١- كسيكه بجائى رسيد گردنكشى نمود (مگر آنكه آراسته بوده خدا را در نظر گرفته فروتنى نمايد).

(٣٢١٧)

٢٠٨ (٣٢٠٨)- امام عليه السّلام (در تبديل حالات) فرموده است‌

: ١- در تغيير و گردش حالات‌