ترجمه نهج البلاغه

جلد دوم جزء چهارم تتمه خطبه ها

186 < 1186 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در وصف حق تعالى و مدح حضرت رسول و اندرز و امر بتقوى و پرهيزكارى)

187 < 1187 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(كه در آن با اشاره بزمان بعثت پيغمبر اكرم وصيت بتقوى و پرهيزكارى كرده

188 < 1188 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در نزديكى و يگانگى خود با پيغمبر و اينكه بخلافت سزاوارتر بوده و ديگرى را لياقت اين مقام نيست)

189 < 1189 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در احاطه علم خدا به موجودات و ترغيب بتقوى و پرهيزكارى

قسمت اول خطبه

قسمت دوم خطبه

قسمت سوم خطبه

190 < 1190 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است(در باره نماز و زكوة و اداء امانت) كه اصحاب خود را بآن سفارش مى فرمود

191 < 1191 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است(در نادرست بودن گمان كسيكه اعتقاد داشت انديشه معاويه رساتر و تدبيرش بهتر از آن بزرگوار است)

192 < 1192 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است(در ترغيب به رستگارى و نگران نبودن از كمى پيروان حق و سفارش بنهى از منكر كردن)

193 < 1193 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است، از آن بزرگوار روايت شده هنگام بخاك سپردن سيده زنها فاطمه عليها السلام اين سخن را فرموده

194 < 1194 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است(در دل نبستن بدنيا و ترغيب بطاعت و بندگى)

195 < 1195 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است(در ترغيب به آماده نمودن توشه سفر آخرت)

196 < 1196 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است كه آنرا به طلحه و زبير فرموده بعد از بيعت آنها با آن بزرگوار بخلافت

197 < 1197 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است هنگامى كه شنيد گروهى از اصحابش در روزهاى جنگ صفين به لشگر شام دشنام مى دهند

198 < 1198 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است كه در يكى از روزهاى جنگ صفين آنگاه كه فرزند خود امام حسن عليه السلام را ديد به كارزار مى شتابد

199 < 1199 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است كه آنرا(در جنگ صفين) هنگاميكه اصحاب آن بزرگوار در باب حكميت با او مخالفت نمودند، فرموده

200 < 1200 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است در بصره هنگاميكه براى عيادت علاء پسر زياد حارثى

201 < 1201 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است هنگاميكه شخصى از احاديث مجعوله و خبرهاى گوناگون(معارض يكديگر) كه در دست مردم و ميان ايشان منتشر است پرسيد

202 < 1202 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در قدرت نمائى و توانائى خداوند سبحان راجع به شگفتى آفرينش آسمانها و زمين و كوهها)

203 < 1203 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در شكايت از اصحاب خود هنگاميكه در جنگ با اهل شام سستى نموده

204 < 1204 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در بعضى از صفات حق تعالى)

قسمت اول خطبه

قسمتى دوم از اين خطبه است در باره پيغمبر صلى الله عليه و آله

205 < 1205 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در اشاره به بعضى از صفات خداوند سبحان، و مدح پيغمبر اكرم، و وصف نيكان و دوستان حق تعالى و پند و اندرز)

206 < 1206 > - از دعاهاى آن حضرت عليه السلام است(در سپاسگزارى از نعمتهاى خداوند سبحان)

207 < 1207 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در اندرز به شنوندگان و بيان صلاح دنيا و آخرت ايشان) كه در صفين فرموده

قسمت اول خطبه

قسمت دوم خطبه

قسمت سوم خطبه

208 < 1208 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است(در شكايت از قريش و آنها كه حق آن بزرگوار را غصب كردند كه از راه مناجات با خدا عرض ميكند)

قسمت اول خطبه

و قسمتى دوم از اين سخنان است در باره آنانكه بقصد جنگيدن با آن حضرت عليه السلام ببصره رفتند

209 < 1209 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است در جنگ جمل آنگاه كه از سر كشته طلحه و زبير عبد الرحمن ابن عتاب ابن اسيد گذشت

210 < 1210 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است(در باره عارف بحق و مؤمن حقيقى)

211 < 1211 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است كه در آن اصحاب خود را بجهاد و(جنگ در راه خدا) ترغيب مى فرمود

212 < 1212 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است(در اندرز و عبرت گرفتن از گذشتگان)

قسمت اول خطبه

قسمت دوم خطبه

قسمت سوم خطبه

213 < 1213 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است(در فضيلت ياد خدا و اوصاف آنانكه بياد خدا مشغولند)

214 < 1214 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است(در اندرز بمردم)

215 < 1215 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است(در وصف خود كه از ظلم و ستم و تعدى بر كنار است)

216 < 1216 > - از دعاهاى آن حضرت عليه السلام است(براى درخواست بى نيازى و گرفتار نشدن بفقر)

217 < 1217 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در مذمت دنيا و بيان حال مردگان)

218 < 1218 > - از دعاهاى آن حضرت عليه السلام است(در ستايش پروردگار و در خواست عفو و بخشش)

219 < 1219 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است(در باره عمر كه از راه توريه فرموده

220 < 1220 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است در چگونگى بيعت مردم با آن بزرگوار

221 < 1221 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در پرهيزكارى و مرگ و فريفته نشدن بدنيا)

قسمت اول خطبه

قسمتى دوم از اين خطبه است در وصف پارسايان

222 < 1222 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در مدح حضرت رسول صلى الله عليه و آله)

223 < 1223 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است بعبد الله ابن زمعه

224 < 1224 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است(در اينكه زبان به خودى خود گويا نيست، بلكه ابزار گويايى است

225 < 1225 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است

226 < 1226 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است كه آنرا هنگام غسل دادن و كفن كردن رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود

227 < 1227 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در باره بعضى از صفات خداوند متعال و مدح حضرت رسول صلى الله عليه و آله)

قسمت اول خطبه

قسمتى دوم از اين خطبه است در وصف شگفتى آفرينش دسته هاى از حيوانات(مانند مورچه و ملخ و غير آنها)

قسمت سوم خطبه

228 < 1228 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است در توحيد

قسمت اول خطبه

قسمت دوم خطبه

قسمت سوم خطبه

قسمت چهارم خطبه

229 < 1229 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است در(اشاره بقدر و منزلت ائمه هدى عليهم السلام

230 < 1230 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در سفارش به پرهيزكارى و يادآورى از مرگ و مرده ها)

231 < 1231 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در وصف ايمان)

232 < 1232 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در تقوى و دل نبستن بدنيا و سختيهاى بعد از مرگ و سفارش به شكيبايى بر بلاء)

233 < 1233 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در پرهيزكارى و دل نبستن بدنيا)

234 < 1234 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است كه بعضى آنرا خطبه قاصعه مى نامند

قسمت اول خطبه

قسمت دوم خطبه

قسمت سوم خطبه

قسمت چهارم خطبه

قسمت پنجم خطبه

قسمت ششم خطبه

قسمت هفتم خطبه

قسمت هشتم خطبه

قسمت نهم خطبه

قسمت دهم خطبه

قسمت يازدهم خطبه

قسمت دوازدهم خطبه

قسمت سيزدهم خطبه

قسمت چهاردهم خطبه

235 < 1235 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است كه بعبد الله ابن عباس فرموده

236 < 1236 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است كه در آن چگونگى حال خود را بعد از هجرت پيغمبر صلى الله عليه و آله(از مكه به مدينه)

237 < 1237 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است(در اينكه انسان تا زنده است بايستى فرصت عبادت و بندگى را از دست ندهد)

238 < 1238 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است در باره حكمين(عمرو ابن عاص و ابو موسى اشعرى) و نكوهش مردم شام

239 < 1239 > - از خطبه هاى آن حضرت عليه السلام است كه در آن(فضائل) آل محمد عليهم السلام را بيان مى فرمايد

جزء پنجم نامه ها

1 < 2001 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است باهل كوفه در بين راه هنگاميكه از مدينه(براى جنگ با طلحه و زبير و پيروانشان) ببصره مى رفت

2 < 2002 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است باهل كوفه(كه از آنان) پس از فتح و فيروزى(از جنگ) بصره(قدر دانى نموده)

3 < 2003 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است كه آنرا به شريح ابن حارث كه از جانب آن بزرگوار قاضى بوده نوشته

4 < 2004 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به بعضى از سرداران لشگر خود

5 < 2005 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است با شعث ابن قيس

6 < 2006 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به معاويه

7 < 2007 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است نيز به معاويه

و قسمتى از اين نامه است

8 < 2008 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به جرير ابن عبد الله بجلى هنگاميكه او را(بشام براى بيعت گرفتن) نزد معاويه فرستاده بود

9 < 2009 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به معاويه

10 < 2010 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است نيز به معاويه

11 < 2011 > - از وصيتهاى آن حضرت عليه السلام است كه لشگرى را كه بسوى دشمن فرستاده بود بآن سفارش مى فرمايد

12 < 2012 > - از وصيتهاى آن حضرت عليه السلام است بمعقل ابن قيس رياحى

13 < 2013 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بدو سردار(زياد ابن نصر و شريح ابن هانى) از سرداران لشگرش

14 < 2014 > - از وصيتهاى آن حضرت عليه السلام است به لشگر خود پيش از روبرو شدن با دشمن(لشگر شام) در جنگ صفين

15 < 2015 > - امام عليه السلام هنگام برخورد به دشمن و آمادگى بجنگ(با خداوند مناجات و راز و نياز نموده و از او يارى خواسته چنين) مى گفت

16 < 2016 > - امام عليه السلام هنگام جنگ(در باره زد و خورد با دشمن) بياران خود مى فرمود

17 < 2017 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به معاويه در پاسخ نامه اش

18 < 2018 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بعبد الله ابن عباس هنگامى كه او از جانب آن بزرگوار حاكم و فرمانرواى بصره بود

19 < 2019 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است ببعض اشخاصى كه از جانب آن بزرگوار حاكم و فرمانروا بودند

20 < 2020 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بزياد ابن ابيه

21 < 2021 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است نيز بزياد ابن ابيه

22 < 2022 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بعبد الله ابن عباس كه مى گفته پس از سخن رسول خدا صلى الله عليه و آله از سخنى مانند اين سخن سودى نبردم

23 < 2023 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است كه نزديك بدرود زندگانى به طرز وصيت و سفارش نموده

24 < 2024 > - از وصيتهاى آن حضرت عليه السلام است كه چگونه در دارائيهايش رفتار شود و آنرا پس از بازگشت از(جنگ) صفين نوشته

قسمت اول نامه

قسمتى دوم از آن وصيت است

25 < 2025 > - از وصيتهاى آن حضرت عليه السلام است كه(نشان مى دهد راه گرفتن و جمع آورى زكوة را و مهربانى با كسانيكه زكوة مى پردازند

26 < 2026 > - از عهد و پيمانهاى آن حضرت عليه السلام است به يكى از كار گردانانش

27 < 2027 > - از عهد و پيمانهاى آن حضرت عليه السلام است بمحمد ابن ابى بكر كه خدا از او خوشنود بوده پاداشش را بدهد

قسمت اول نامه

و قسمتى دوم از اين عهد نامه است(در بر حذر داشتن او و اهل مصر از منافقين و مردم دو رو)

28 < 2028 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است در پاسخ نامه معاويه

قسمت اول نامه

قسمت دوم نامه

قسمت سوم نامه

قسمت چهارم نامه

29 < 2029 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است باهل بصره(كه آنان را اميدوار ساخته كه از كردار زشتشان گذشته، و از سرباز زدن بيمشان داده)

30 < 2030 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به معاويه

31 < 2031 > - از وصيتهاى آن حضرت عليه السلام است كه پس از مراجعت از صفين در حاضرين(موضعى در نواحى صفين) براى حسن ابن على - عليهما السلام - نوشته

قسمت اول نامه

قسمت دوم نامه

قسمت سوم نامه

قسمت چهارم نامه

قسمت پنجم نامه

قسمت ششم نامه

قسمت هفتم نامه

قسمت هشتم نامه

قسمت نهم نامه

قسمت دهم نامه

قسمت يازدهم نامه

قسمت دوازدهم نامه

قسمت سيزدهم نامه

قسمت چهاردهم نامه

قسمت پانزدهم نامه

قسمت شانزدهم نامه

قسمت هفدهم نامه

قسمت هجدهم نامه

32 < 2032 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به معاويه(كه در آن از اينكه مردم را گمراه كرده ياد فرموده، و بتقوى و ترس از خدا پندش داده)

33 < 2033 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به قثم ابن عباس(ابن عبد المطلب) كه از جانب آن بزرگوار(در تمام مدت خلافت آن حضرت) بر مكه حكمفرما بود

34 < 2034 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بمحمد ابن ابى بكر هنگاميكه خبر دلگيرى او از عربش از حكومت مصر و نصب(مالك) اشتر بحضرت رسيد

35 < 2035 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بعبد الله ابن عباس(كه از جانب آن بزرگوار حكمفرماى بصره بود)

36 < 2036 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به برادر خود عقيل ابن ابى طالب در باره لشگرى كه امام عليه السلام بسوى بعضى دشمنان فرستاده بود

37 < 2037 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به معاويه(كه او را نكوهش نموده و يارى نكردن عثمان را از او دانسته)

38 < 2038 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است باهل مصر هنگاميكه(مالك) اشتر را بر ايشان حكومت داد

39 < 2039 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بعمرو ابن عاص(كه بر اثر گمراهى و پيروى از معاويه او را سرزنش فرموده)

40 < 2040 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به يكى از كار گردانانش(كه او را از نادرستيش نكوهش نموده و از او حساب خواسته)

41 < 2041 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به يكى از كار گردانان خود(كه او را بر اثر پيمان شكنى و خوردن از بيت المال سرزنش نموده است

42 < 2042 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بعمر بن ابى سلمه مخزومى كه از جانب آن بزرگوار بر بحرين حاكم بود

43 < 2043 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بمصقلة ابن هبيره شيبانى كه از جانب آن بزرگوار بر اردشير خره(نام شهرى بوده در فارس) حاكم بود

44 < 2044 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بزياد ابن ابيه هنگاميكه بآن بزرگوار خبر رسيد كه معاويه نامه باو نوشته مى خواهد او را با ملحق ساختن بخود(كه برادر مى باشند) بفريبد

45 < 2045 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بعثمان ابن حنيف انصارى كه از جانب آن بزرگوار حاكم بصره بود

قسمت اول نامه

قسمت دوم نامه

قسمت سوم نامه

قسمت چهارم نامه

و قسمتى پنجم از اين نامه و پايان آنست(در نكوهش دنيا و ستودن پارسايان

46 < 2046 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به يكى از كار گردانان خود(كه در آن مداراة و خوش رفتارى با رعيت و سختگيرى در هنگام مقتضى را باو امر مى فرمايد)

47 < 2047 > - از وصيتهاى آن حضرت عليه السلام است بحسن و حسين عليهما السلام هنگاميكه ابن ملجم كه خدا او را از رحمتش دور گرداند، بآن بزرگوار ضربت زده بود

48 < 2048 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به معاويه(كه او را اندرز مى دهد)

49 < 2049 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است نيز به معاويه(كه او را پند مى دهد)

50 < 2050 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بسران لشگرهايش(كه در آن حق آنان را بر خود و حق خويش را بر آنها بيان كرده و ايشان را به دادگرى و پيروى امر فرموده است)

51 < 2051 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به كارگردانانش كه خراجگير بودند

52 < 2052 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به حاكمهاى شهرها در باره(اوقات) نماز

53 < 2053 > - از عهد و پيمانهاى آن حضرت عليه السلام است كه براى(مالك ابن حارث) اشتر نخعى

قسمت اول نامه

قسمت دوم نامه

قسمت سوم نامه

قسمت چهارم نامه

قسمت پنجم نامه

قسمت ششم نامه

قسمت هفتم نامه

قسمت هشتم نامه

قسمت نهم نامه

قسمت دهم نامه

قسمت يازدهم نامه

قسمت دوازدهم نامه

قسمت سيزدهم نامه

قسمت چهاردهم نامه

قسمت پانزدهم نامه

قسمت شانزدهم نامه

قسمت هفدهم نامه

قسمت هجدهم نامه

قسمت نوزدهم نامه

قسمت بيستم نامه

قسمت بيست و يكم نامه

قسمت بيست و دوم نامه

قسمت بيست و سوم نامه

و قسمتى بيست و چهارم از اين عهد نامه است كه پايان آنست

54 < 2054 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به طلحه و زبير كه(در آن بى حقى آنها را به پيمان شكنى اثبات نموده

55 < 2055 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به معاويه(در اندرز باو)

56 < 2056 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است كه شريح ابن هانى را(كه شمه اى در باره او در شرح نامه يازدهم گذشت) بآن سفارش فرموده

57 < 2057 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است باهل كوفه هنگام حركت از مدينه ببصره(بجنگ اصحاب جمل، كه در آن از ايشان كمك خواسته)

58 < 2058 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بمردم شهرها كه در آن سرگذشت خود را با مردم(شام در جنگ) صفين بيان مى فرمايد

59 < 2059 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به اسود ابن قطبه سردار سپاه حلوان

60 < 2060 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به حكمرانانى كه(در راه لشگر قرار گرفته، و) لشگر از زمينهاى آنها مى گذرد(كه در باره آنها و رعيت سفارش مى نمايد)

61 < 2061 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به كميل ابن زياد نخعى(از خواص اصحاب و شيعيان امام عليه السلام) كه از جانب آن بزرگوار حكمران هيت(شهرى در كنار فرات) بود

62 < 2062 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است باهل مصر كه با مالك اشتر«خدايش رحمت فرمايد» آنگاه كه او را والى و فرمانرواى آن سامان گردانيده فرستاده

قسمت اول نامه

و قسمتى دوم از اين نامه است

63 < 2063 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به ابو موسى اشعرى

64 < 2064 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است در پاسخ نامه معاويه(كه نادرستى گفتارش را بيان فرموده او را سرزنش مى نمايد)

65 < 2065 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است نيز به معاويه

66 < 2066 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بعبد الله ابن عباس(كه او را به شاد نگشتن و افسرده نشدن در دنيا پند مى دهد)

67 < 2067 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به قثم ابن عباس كه از جانب آن بزرگوار بر مكه حكمفرما بود

68 < 2068 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بسلمان فارسى خدايش رحمت فرمايد

69 < 2069 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به حارث همدانى

قسمت اول نامه

قسمت دوم نامه

70 < 2070 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بسهل ابن حنيف انصارى

71 < 2071 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به منذر ابن جارود عبدى

72 < 2072 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بعبد الله ابن عباس، خدايش بيامرزد(كه در آن باو پند و اندرز مى دهد)

73 < 2073 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به معاويه(كه براى نادرستى نامه اش او را سرزنش و تهديد نموده است)

74 < 2074 > - از عهد نامه هاى آن حضرت عليه السلام است كه آنرا براى قبيله ربيعه و اهل يمن نوشته

75 < 2075 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است از مدينه به معاويه در ابتدائى كه مردم با آن بزرگوار بيعت كردند

76 < 2076 > - از وصيتهاى آن حضرت عليه السلام است بعبد الله ابن عباس هنگاميكه او را بر بصره جانشين خود گردانيد

77 < 2077 > - از وصيتهاى آن حضرت عليه السلام است نيز بعبد الله ابن عباس هنگاميكه او را بسوى خوارج فرستاده تا(براى نادرستى انديشه و گفتارشان) حجت و برهان آورد(و در آن او را از استدلال بقرآن نهى فرموده)

78 < 2078 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است در پاسخ نامه ابو موسى اشعرى

79 < 2079 > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است به سرداران لشگرها هنگاميكه(در ظاهر) بخلافت رسيد

جزء ششم حكمتها و پندها

1 < 3001 > - امام عليه السلام(در باره رفتار با فتنه جويان) فرموده است

2 < 3002 > - امام عليه السلام(در نكوهش طمع و آز و اظهار گرفتارى و تنگدستى و بى انديشه سخن گفتن) فرموده است

3 < 3003 > - امام عليه السلام(در نكوهش بخل و ترس و تنگدستى و بينوايى و واماندگى و ستايش شكيبائى و پارسائى و دورى از گناهان) فرموده است

4 < 3004 > - امام عليه السلام(در ستودن خوشنود بودن بقضاء و دانائى و خوهاى پسنديده و انديشه) فرموده است

5 < 3005 > - امام عليه السلام(در ستايش راز دارى و گشاده روئى و بردبارى از سختيها) فرموده است

6 < 3006 > - امام عليه السلام(در نكوهش خودبينى و سود صدقه و بخشش به بينوايان و در اينكه هر كس به پاداش و كيفر كردار خود مى رسد) فرموده است

7 < 3007 > - امام عليه السلام(در شگفتى آفرينش انسان) فرموده است

8 < 3008 > - امام عليه السلام(در نكوهش دنيا) فرموده است

9 < 3009 > - امام عليه السلام(در سود خوشرفتارى با مردم) فرموده است

10 < 3010 > - امام عليه السلام(در عفو و گذشت از دشمن) فرموده است

11 < 3011 > - امام عليه السلام(در نكوهش نداشتن و از دست دادن دوست) فرموده است

12 < 3012 > - امام عليه السلام در باره كسانى(عبد الله ابن عمر ابن خطاب و سعد ابن ابى وقاص

13 < 3013 > - امام عليه السلام(در ترغيب به سپاسگزارى از نعمتهاى خداوند) فرموده است

14 < 3014 > - امام عليه السلام(در اينكه خداوند بى ياران را كمك ميكند) فرموده است

15 < 3015 > - امام عليه السلام(در باره گرفتاران) فرموده است

16 < 3016 > - امام عليه السلام(در اعتماد نداشتن بتدبير و پايان بينى) فرموده است

17 < 3017 > - از امام عليه السلام(در زمان خلافتش سبب خضاب نكردن را باين طريق) پرسيدند

18 < 3018 > - امام عليه السلام(در نكوهش آرزوى دراز) فرموده است

19 < 3019 > - امام عليه السلام(در باره جوانمردان) فرموده است

20 < 3020 > - امام عليه السلام(در نكوهش ترس و شرمندگى بيجا و از دست دادن فرصت) فرموده است

21 < 3021 > - امام عليه السلام(در باره غصب خلافتش) فرموده است

22 < 3022 > - امام عليه السلام(در ترغيب به كردار نيكو) فرموده است

23 < 3023 > - امام عليه السلام(در سفارش ستمديدگان و افسردگان) فرموده است

24 < 3024 > - امام عليه السلام(در باره ناسپاسان) فرموده است

25 < 3025 > - امام عليه السلام(در باره پنهان نماندن راز) فرموده است

26 < 3026 > - امام عليه السلام(در باره خوددارى از بيماريها) فرموده است

27 < 3027 > - امام عليه السلام(در باره زهد) فرموده است

28 < 3028 > - امام عليه السلام(در باره ياد مرگ بودن) فرموده است

29 < 3029 > - امام عليه السلام(در ترغيب به دورى از گناه) فرموده است

30 < 3030 > - از امام عليه السلام از ايمان پرسيدند، پس آن حضرت(در باره علامات و نشانه هاى ايمان و ضد آن كفر و شك) فرموده است

قسمت اول حكمت

قسمت دوم حكمت

قسمت سوم حكمت

31 < 3031 > - امام عليه السلام(در برترى علت از معلول) فرموده است

32 < 3032 > - امام عليه السلام(در نهى از افراط و تفريط) فرموده است

33 < 3033 > - امام عليه السلام(در دل نبستن به آرزوها) فرموده است

34 < 3034 > - امام عليه السلام(در زيان رنجانيدن) فرموده است

35 < 3035 > - امام عليه السلام(در زيان آرزوى دراز) فرموده است

36 < 3036 > - امام عليه السلام هنگام رفتن بشام كدخدايان و بزرگان انبار(شهرى در عراق) به آن حضرت بر خورده بتعظيم و احترامش از اسبها پياده شده در پيش ركابش دويدند، فرمود

37 < 3037 > - امام عليه السلام(در اندرز) به فرزندش(امام) حسن - عليه السلام - فرموده است

38 < 3038 > - امام عليه السلام(در اهميت دادن بواجبات) فرموده است

39 < 3039 > - امام عليه السلام(در نكوهش احمق) فرموده است

40 < 3040 > - امام عليه السلام به يكى از اصحابش هنگاميكه او بيمار شده بود(در باره اينكه بيمارى سبب آمرزش گناهان ميشود) فرموده است

41 < 3041 > - امام عليه السلام در باره(نيكبختى و اوصاف پسنديده) خباب ابن ارت(كه يكى از نيكان اصحاب رسول خدا - صلى الله عليه و آله - و از دانشمندان اولين مهاجرين بوده

42 < 3042 > - امام عليه السلام(در باره مؤمن و منافق) فرموده است

43 < 3043 > - امام عليه السلام(در نكوهش خود بينى) فرموده است

44 < 3044 > - امام عليه السلام(در باره صفات نيكو) فرموده است

45 < 3045 > - امام عليه السلام(در باره فيروزى) فرموده است

46 < 3046 > - امام عليه السلام(در باره جوانمرد و ناكس) فرموده است

47 < 3047 > - امام عليه السلام(در سفارش دلها) فرموده است

48 < 3048 > - امام عليه السلام(در باره كسيكه دنيا باو رو آورد) فرموده است

49 < 3049 > - امام عليه السلام(در باره عفو) فرموده است

50 < 3050 > - امام عليه السلام(در معنى جود) فرموده است

51 < 3051 > - امام عليه السلام(در باره پاره اى از صفات) فرموده است

52 < 3052 > - امام عليه السلام(در باره شكيبائى) فرموده است

53 < 3053 > - امام عليه السلام(در باره دارائى و بى چيزى) فرموده است

54 < 3054 > - امام عليه السلام(در سود قناعت) فرموده است

55 < 3055 > - امام عليه السلام(در زيان دارائى) فرموده است

56 < 3056 > - امام عليه السلام(در باره پند دهنده) فرموده است

57 < 3057 > - امام عليه السلام(در زيان گفتار بى انديشه) فرموده است

58 < 3058 > - امام عليه السلام(در نكوهش زن) فرموده است

59 < 3059 > - امام عليه السلام(در عوض دادن بكار نيك) فرموده است

60 < 3060 > - امام عليه السلام(در سود شفاعت) فرموده است

61 < 3061 > - امام عليه السلام(در باره غفلت) فرموده است

62 < 3062 > - امام عليه السلام(در زيان بى كسى) فرموده است

63 < 3063 > - امام عليه السلام(در ترغيب زير بار ناكس نرفتن) فرموده است

64 < 3064 > - امام عليه السلام(در باره بخشش) فرموده است

65 < 3065 > - امام عليه السلام(در پاكدامنى و سپاسگزارى) فرموده است

66 < 3066 > - امام عليه السلام(در باره آرزوها) فرموده است

67 < 3067 > - امام عليه السلام(در نكوهش نادان) فرموده است

68 < 3068 > - امام عليه السلام(در نشانه عقل) فرموده است

69 < 3069 > - امام عليه السلام(در باره روزگار) فرموده است

70 < 3070 > - امام عليه السلام(در باره پيشوايان) فرموده است

71 < 3071 > - امام عليه السلام(در نزديكى مرگ) فرموده است

72 < 3072 > - امام عليه السلام(در شادى و افسردگى بيجا) فرموده است

73 < 3073 > - امام عليه السلام(در انديشه پايان كار) فرموده است

74 < 3074 > - از خبر ضرار ابن ضمره ضبابى(كه از خواص و نيكان اصحاب امام عليه السلام) است هنگامى كه نزد معاويه آمد

75 < 3075 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است(در باره قضاء و قدر)

76 < 3076 > - امام عليه السلام(در باره حكمت) فرموده است

77 < 3077 > - امام عليه السلام مانند همين بيان(نيز در باره حكمت) فرموده است

78 < 3078 > - امام عليه السلام(در باره هنر) فرموده است

79 < 3079 > - امام عليه السلام(در اندرز) فرموده است

80 < 3080 > - امام عليه السلام به مردى كه در ستودن آن بزرگوار افراط نموده در حاليكه به آن حضرت عقيده نداشت

81 < 3081 > - امام عليه السلام(در بقاى نسل و فرزندان نيكان) فرموده است

82 < 3082 > - امام عليه السلام(در زيان نگفتن نمى دانم) فرموده است

83 < 3083 > - امام عليه السلام(در باره رأى پير) فرموده است

84 < 3084 > - امام عليه السلام(در باره استغفار) فرموده است

85 < 3085 > - حضرت ابو جعفر(امام) محمد باقر ابن على(ابن الحسين) عليهما السلام نقل كرده كه امام عليه السلام(در ترغيب باستغفار) فرموده است

86 < 3086 > - امام عليه السلام(در باره رسيدن به سعادت) فرموده است

87 < 3087 > - امام عليه السلام(در باره روش تبليغ) فرموده است

88 < 3088 > - امام عليه السلام(در نكوهش علم بى عمل) فرموده است

89 < 3089 > - امام عليه السلام(در باره بستوه نيامدن از علم و دانش) فرموده است

90 < 3090 > - امام عليه السلام(در باره پناه بردن از فتنه بخدا) فرموده است

91 < 3091 > - از امام عليه السلام پرسيدند كه خير و نيكى چيست؟ آن حضرت(در تفسير آن) فرمود

92 < 3092 > - امام عليه السلام(در فضيلت طاعت و بندگى) فرموده است

93 < 3093 > - امام عليه السلام شنيد كه مردى از حروريه

94 < 3094 > - امام عليه السلام(در باره انديشه در اخبار) فرموده است

95 < 3095 > - امام عليه السلام شنيد مردى را كه مى گفت إنا لله و إنا إليه راجعون

96 < 3096 > - امام عليه السلام را گروهى در پيش رو ستودند، آن حضرت(در روش فروتنى) فرمود

97 < 3097 > - امام عليه السلام(در باره روا ساختن نيازها) فرموده است

98 < 3098 > - امام عليه السلام(در باره بعض پيش آمدها) فرموده است

99 < 3099 > - و جامه كهنه وصله دارى بر تن امام(عليه السلام) ديدند پس در باره آن با آن حضرت گفتگو شد

100 < 3100 > - امام عليه السلام(در باره دنيا و آخرت) فرموده است

101 < 3101 > - از نوف(ابن فضاله) بكالى(كه از خواص اصحاب امام عليه السلام مى باشد روايت شده) است كه گفته

102 < 3102 > - امام عليه السلام(در پيروى از دستور خدا) فرموده است

103 < 3103 > - امام عليه السلام(در باره بى اعتنائى بدين) فرموده است

104 < 3104 > - امام عليه السلام(در زمان جهل به احكام) فرموده است

105 < 3105 > - امام عليه السلام(در باره قلب) فرموده است

106 < 3106 > - امام عليه السلام(در باره دوازده امام) فرموده است

107 < 3107 > - امام عليه السلام(در باره اجرا كننده حكم) فرموده است

108 < 3108 > - امام عليه السلام هنگاميكه سهل ابن حنيف انصارى پس از برگشتن با آن حضرت از(جنگ) صفين در كوفه وفات نمود

109 < 3109 > - امام عليه السلام(در ترغيب بصفات پسنديده و نكوهش خودپسندى) فرموده است

110 < 3110 > - امام عليه السلام(در باره بد بينى و خوش بينى) فرموده است

111 < 3111 > - بامام عليه السلام گفتند يا امير المؤمنين خود را چگونه مى يابى؟ آن حضرت(در باره گرفتاريهاى در دنيا) فرمود

112 < 3112 > - امام عليه السلام(در باره آزمايش بندگان) فرموده است

113 < 3113 > - امام عليه السلام(در باره دوست و دشمن خود) فرموده است

114 < 3114 > - امام عليه السلام(در باره فرصت از دست دادن) فرموده است

115 < 3115 > - امام عليه السلام(در باره دنيا) فرموده است

116 < 3116 > - از امام عليه السلام از(اوصاف) قريش پرسيدند فرمود

117 < 3117 > - امام عليه السلام(در ترغيب به بندگى) فرموده است

118 < 3118 > - امام عليه السلام پى جنازه اى(كه به گورستان مى بردند) مى رفت شنيد كه مردى مى خندد، پس(در ترغيب به خوهاى پسنديده) فرمود

119 < 3119 > - امام عليه السلام(در باره غيرت) فرموده است

120 < 3120 > - امام عليه السلام(در باره اسلام حقيقى) فرموده است

121 < 3121 > - امام عليه السلام(در نكوهش خوهاى زشت و كردارهاى ناشايسته) فرموده است

122 < 3122 > - امام عليه السلام(در زيان كوتاهى در بندگى) فرموده است

123 < 3123 > - امام عليه السلام(در نگاه دارى تن) فرموده است

124 < 3124 > - امام عليه السلام(در باره بزرگى خدا) فرموده است

125 < 3125 > - امام عليه السلام هنگاميكه از(جنگ) صفين بازگشت و به گورستان بيرون كوفه رسيد(در باره پرهيزكارى) فرمود

126 < 3126 > - امام عليه السلام هنگاميكه شنيد مردى دنيا را نكوهش مى نمود(در ستودن دنيا) فرمود

127 < 3127 > - امام عليه السلام(در باره پايان دنيا) فرموده است

128 < 3128 > - امام عليه السلام(در باره دنيا) فرموده است

129 < 3129 > - امام عليه السلام(در شرائط دوستى) فرموده است

130 < 3130 > - امام عليه السلام(در دعا و توبه و استغفار و شكر) فرموده است

131 < 3131 > - امام عليه السلام(در باره اسرار بعضى از عبادات) فرموده است

132 < 3132 > - امام عليه السلام(در باره صدقه) فرموده است

133 < 3133 > - امام عليه السلام(در باره روزى) فرموده است

134 < 3134 > - امام عليه السلام(در ترغيب به ميانه روى) فرموده است

135 < 3135 > - امام عليه السلام(در باره آسوده ماندن) فرموده است

136 < 3136 > - امام عليه السلام(در شكيبائى) فرموده است

137 < 3137 > - امام عليه السلام(در نكوهش عمل بيجا) فرموده است

138 < 3138 > - امام عليه السلام(در ترغيب بصدقه و زكوة و دعا) فرموده است

139 < 3139 > - از سخنان آن حضرت عليه السلام است به كميل ابن زياد نخعى

قسمت اول حكمت

قسمت دوم حكمت

قسمت سوم حكمت

140 < 3140 > - امام عليه السلام(در باره گفتار) فرموده است

141 < 3141 > - امام عليه السلام(در باره مقام و منزلت) فرموده است

142 < 3142 > - امام عليه السلام به مردى كه از آن حضرت درخواست پند و اندرز نمود(در نكوهش خوهاى ناشايسته) فرمود

143 < 3143 > - امام عليه السلام(در باره پايان هر كس) فرموده است

144 < 3144 > - امام عليه السلام(در اينكه هر چيز نيست ميشود) فرموده است

145 < 3145 > - امام عليه السلام(در شكيبائى) فرموده است

146 < 3146 > - امام عليه السلام(در باره راضى بودن بكار ديگرى) فرموده است

147 < 3147 > - امام عليه السلام(در باره عهد و پيمان) فرموده است

148 < 3148 > - امام عليه السلام(در ترغيب به پيروى از ائمه هدى عليهم السلام) فرموده است

149 < 3149 > - امام عليه السلام(در پند و اندرز) فرموده است

150 < 3150 > - امام عليه السلام(در باره نيكى) فرموده است

151 < 3151 > - امام عليه السلام(در پرهيز از جاهاى تهمت) فرموده است

152 < 3152 > - امام عليه السلام(در باره مشورت) فرموده است

153 < 3153 > - امام عليه السلام(در آشكار نكردن راز) فرموده است

154 < 3154 > - امام عليه السلام(در نكوهش تنگدستى) فرموده است

155 < 3155 > - امام عليه السلام(در نيكى به آن كه شايسته نيست) فرموده است

156 < 3156 > - امام عليه السلام(در باره اطاعت مخلوق) فرموده است

157 < 3157 > - امام عليه السلام(در باره دست اندازى بحق ديگرى) فرموده است

158 < 3158 > - امام عليه السلام(در زيان خود پسندى) فرموده است

159 < 3159 > - امام عليه السلام(در دل نبستن بدنيا و اهل آن) فرموده است

160 < 3160 > - امام عليه السلام(در ستودن بينايان) فرموده است

161 < 3161 > - امام عليه السلام(در نافرمانى نكردن) فرموده است

162 < 3162 > - امام عليه السلام(در خوددارى) فرموده است

163 < 3163 > - امام عليه السلام(در نكوهش نادانى) فرموده است

164 < 3164 > - امام عليه السلام(در باره مشورت و كنگاش) فرموده است

165 < 3165 > - امام عليه السلام(در سود كار براى خدا) فرموده است

166 < 3166 > - امام عليه السلام(در اقدام بكار) فرموده است

167 < 3167 > - امام عليه السلام(در سرورى) فرموده است

168 < 3168 > - امام عليه السلام(در جلوگيرى از بد كارى) فرموده است

169 < 3169 > - امام عليه السلام(در باره بد خواه نبودن) فرموده است

170 < 3170 > - امام عليه السلام(در نكوهش ستيزگى) فرموده است

171 < 3171 > - امام عليه السلام(در نكوهش آز) فرموده است

172 < 3172 > - امام عليه السلام(در باره دور انديشى) فرموده است

173 < 3173 > - امام عليه السلام(در نكوهش بجا نگفتن و بيجا گفتن) فرموده است

174 < 3174 > - امام عليه السلام(در اينكه راه راست يكى است) فرموده است

175 < 3175 > - امام عليه السلام(در باره ايستادگى خود در راه حق) فرموده است

176 < 3176 > - امام عليه السلام(در بعضى از صفات خود) فرموده است

177 < 3177 > - امام عليه السلام(در زيان ستم) فرموده است

178 < 3178 > - امام عليه السلام(در باره مرگ) فرموده است

179 < 3179 > - امام عليه السلام(در باره رنج راه حق) فرموده است

180 < 3180 > - امام عليه السلام(در ترغيب به شكيبايى) فرموده است

181 < 3181 > - امام عليه السلام(در شكايت از خلفاء) فرموده است

182 < 3182 > - امام عليه السلام(در پند و اندرز) فرموده است

183 < 3183 > - امام عليه السلام(در تلاش مال) فرموده است

184 < 3184 > - امام عليه السلام(در زيان مجبور نمودن بكار) فرموده است

185 < 3185 > - امام عليه السلام(در ترغيب به فرو بردن خشم) مى فرمود

186 < 3186 > - امام عليه السلام هنگاميكه به پليدى كه بر مزبله و جاى سرگينى بود گذر ميكرد(در دل نبستن به كالاى دنيا) فرمود

187 < 3187 > - امام عليه السلام(در باره از دست رفته) فرموده است

188 < 3188 > - امام عليه السلام(در باره بستوه نيامدن از علم و دانش) فرموده است

189 < 3189 > - امام عليه السلام هنگاميكه شنيد سخن خوارج را(كه مى گفتند) حكم و فرمانى نيست مگر براى خدا(در نادرستى گفتارشان) فرموده است

190 < 3190 > - امام عليه السلام در باره اوباش مردم فرموده است

191 < 3191 > - جنايتكارى را نزد امام عليه السلام آوردند و اوباش با او بودند آن حضرت(در نكوهش آنان) فرمود

192 < 3192 > - امام عليه السلام(در اينكه تا اجل نرسد زندگى پايان نيابد) فرموده است

193 < 3193 > - امام عليه السلام هنگاميكه طلحه و زبير(پس از كشته شدن عثمان) به آن حضرت گفتند

194 < 3194 > - امام عليه السلام(در ترغيب به پرهيزكارى) فرموده است

195 < 3195 > - امام عليه السلام(در ترغيب به نيكوكارى) فرموده است

196 < 3196 > - امام عليه السلام(در ستايش دانش) فرموده است

197 < 3197 > - امام عليه السلام(در سود بردبارى) فرموده است

198 < 3198 > - امام عليه السلام(در ترغيب به بردبارى) فرموده است

199 < 3199 > - امام عليه السلام(در پند و اندرز) فرموده است

200 < 3200 > - امام عليه السلام(در باره ظهور دولت حقه آل محمد عليهم السلام) فرموده است

201 < 3201 > - امام عليه السلام(در چگونگى پرهيزكارى) فرموده است

202 < 3202 > - امام عليه السلام(در پند و اندرز) فرموده است

203 < 3203 > - امام عليه السلام(در زيان خود پسندى) فرموده

204 < 3204 > - امام عليه السلام(در بى اعتنائى به گرفتاريهاى دنيا) فرموده است

205 < 3205 > - امام عليه السلام(در سود نيك خواهى) فرموده است

206 < 3206 > - امام عليه السلام(در زيان مخالفت) فرموده است

207 < 3207 > - امام عليه السلام(در باره گردنكشى) فرموده است

208 < 3208 > - امام عليه السلام(در تبديل حالات) فرموده است

209 < 3209 > - امام عليه السلام(در باره رشك بردن) فرموده است

210 < 3210 > - امام عليه السلام(در زيان آز) فرموده است

211 < 3211 > - امام عليه السلام(در باره بدگمانى) فرموده است

212 < 3212 > - امام عليه السلام(در نكوهش ستم) فرموده است

213 < 3213 > - امام عليه السلام(در ترغيب بچشم پوشى) فرموده است

214 < 3214 > - امام عليه السلام(در سود حياء و شرم) فرموده است

215 < 3215 > - امام عليه السلام(در ترغيب به برخى از صفات شايسته) فرموده است

216 < 3216 > - امام عليه السلام(در اهميت تندرستى) فرموده است

217 < 3217 > - امام عليه السلام(در زيان آز) فرموده است

218 < 3218 > - از امام عليه السلام معنى ايمان را پرسيدند آن حضرت(در معنى حقيقى آن) فرمود

219 < 3219 > - امام عليه السلام(در زيان برخى از صفات ناشايسته) فرموده است

220 < 3220 > - امام عليه السلام(در ترغيب به قناعت و خوى نيكو) فرموده است

221 < 3221 > - از امام عليه السلام(معنى) فرمايش خداى عز و جل(س 16 ى 97)

222 < 3222 > - امام عليه السلام(در سود شركت) فرموده است

223 < 3223 > - امام عليه السلام در باره(معنى عدل و احسان در) فرمايش خداى عز و جل(س 16 ى 90)

224 < 3224 > - امام عليه السلام(در سود انفاق) فرموده است

225 < 3225 > - امام عليه السلام به فرزندش امام حسن عليه السلام(در باره زد و خورد با دشمن) فرموده است

226 < 3226 > - امام عليه السلام(در پاره اى از خوهاى نيك زن) فرموده است

227 < 3227 > - به امام عليه السلام گفتند خردمند را براى ما وصف كن پس آن حضرت(در نشانه خردمند) فرمود

228 < 3228 > - امام عليه السلام(در نكوهش دنيا) فرموده است

229 < 3229 > - امام عليه السلام(در باره اقسام عبادت) فرموده است

230 < 3230 > - امام عليه السلام(در نكوهش زن) فرموده است

231 < 3231 > - امام عليه السلام(در زيان سستى و سخن چينى) فرموده است

232 < 3232 > - امام عليه السلام(در زيان مال غصبى و دارايى كه از راه ستم بدست آيد) فرموده است

233 < 3233 > - امام عليه السلام(در زيان ستم) فرموده است

234 < 3234 > - امام عليه السلام(در باره پرهيزكارى) فرموده است

235 < 3235 > - امام عليه السلام(در زيان چند پاسخ گفتن بيك پرسش) فرموده است

236 < 3236 > - امام عليه السلام(در سود سپاسگزارى) فرموده است

237 < 3237 > - امام عليه السلام(در باره توانائى) فرموده است

238 < 3238 > - امام عليه السلام(در ترغيب بشكر) فرموده است

239 < 3239 > - امام عليه السلام(در باره جوانمرد) فرموده است

240 < 3240 > - امام عليه السلام(در ترغيب بكار نيك) فرموده است

241 < 3241 > - امام عليه السلام(در باره كارهاى دشوار) فرموده است

242 < 3242 > - امام عليه السلام(در باره خداشناسى) فرموده است

243 < 3243 > - امام عليه السلام(در باره رنج و خوشى دنيا) فرموده است

244 < 3244 > - امام عليه السلام(در باره حكمتهاى بعض احكام شرعيه) فرموده است

245 < 3245 > - امام عليه السلام(در باره روش سوگند دادن به ستمگر) مى فرمود

246 < 3246 > - امام عليه السلام(در ترغيب به انفاق) فرموده است

247 < 3247 > - امام عليه السلام(در نكوهش تند خوئى) فرموده است

248 < 3248 > - امام عليه السلام(در سود رشك نبردن) فرموده است

249 < 3249 > - امام عليه السلام به كميل ابن زياد نخعى(از نيكان اصحاب خود، در باره سود دل بدست آوردن) فرموده است

250 < 3250 > - امام عليه السلام(در ترغيب ببخشش در راه خدا) فرموده است

251 < 3251 > - امام عليه السلام(در باره بيوفايان به پيمان و دوستى) فرموده است

252 < 3252 > - امام عليه السلام(در باره آزمايش بندگان) فرموده است

در اين فصل بيان مى كنيم چند فرازى از آنچه برگزيده شده

1 < 4001 > - در گفتار آن حضرت عليه السلام است(كه از عظمت و بزرگى حضرت صاحب الزمان«عجل الله فرجه» خبر داده)

2 < 4002 > - در گفتار آن حضرت عليه السلام است(كه در آن صعصعة ابن صوحان عبدى را«كه از بزرگواران و خواص و نيكان اصحاب امير المؤمنين عليه السلام است» مى ستايد)

3 < 4003 > - در گفتار آن حضرت عليه السلام است(در زيان زد و خورد)

4 < 4004 > - در گفتار آن حضرت عليه السلام است(در انتخاب شوهر براى دختر)

5 < 4005 > - در گفتار آن حضرت عليه السلام است(در باره ايمان)

6 < 4006 > - در گفتار آن حضرت عليه السلام است(در زكاة وام)

7 < 4007 > - در گفتار آن حضرت عليه السلام است(هنگامى) كه آن بزرگوار لشگرى را بدرقه نموده آنها را بجنگ مى فرستاد(اندرز مى داد) و مى فرمود

8 < 4008 > - در گفتار آن حضرت عليه السلام است(در خطبه بيست و سوم در باره رشك نبردن)

9 < 4009 > - در گفتار آن حضرت عليه السلام است(در شجاعت و دلاورى رسول اكرم صلى الله عليه و آله كه مانند آن در نامه نهم گذشت)

253 < 3253 > - هنگاميكه بامام عليه السلام خبر رسيد كه لشگر معاويه بر انبار(از شهرهاى قديم عراق) تاخته و تاراج كردند

254 < 3254 > - گفته اند كه حارث ابن حوط(يا خوط) نزد امام عليه السلام آمده و گفت

255 < 3255 > - امام عليه السلام(در باره نديم پادشاه) فرموده است

256 < 3256 > - امام عليه السلام(در باره نيكى) فرموده است

257 < 3257 > - امام عليه السلام(در باره سخن بزرگان) فرموده است

258 < 3258 > - مردى از امام عليه السلام خواست كه باو بشناساند(معنى) ايمان چيست،

259 < 3259 > - امام عليه السلام(در افسرده نشدن براى نيامده) فرموده است

260 < 3260 > - امام عليه السلام(در دوستى و دشمنى) فرموده است

261 < 3261 > - امام عليه السلام(در باره كوشش براى دنيا و آخرت) فرموده است

262 < 3262 > - نقل شده كه در زمان خلافت عمر ابن خطاب نزد او سخن در باره زيور كعبه(خانه خدا در مكه معظمه) و بسيارى آن به ميان آمد

263 < 3263 > - روايت شده كه دو مرد را نزد امام عليه السلام آوردند كه از مال خدا(بيت المال) دزدى كرده بودند

264 < 3264 > - امام عليه السلام(در باره گرفتاريهاى خود) فرموده است

265 < 3265 > - امام عليه السلام(در اينكه بايد بآنچه مقدر شده ساخت) فرموده است

266 < 3266 > - امام عليه السلام(در ترغيب به عبادت) فرموده است

267 < 3267 > - امام عليه السلام(در دورى از آز و آرزو) فرموده است

268 < 3268 > - امام عليه السلام(در خوش ظاهرى و بدى باطن) فرموده است

269 < 3269 > - امام عليه السلام(در اخبار بظهور حضرت صاحب الزمان) فرموده است

270 < 3270 > - امام عليه السلام(در ستودن پشتكار داشتن) فرموده است

271 < 3271 > - امام عليه السلام(در ترغيب بواجبات) فرموده است

272 < 3272 > - امام عليه السلام(در ترغيب بطاعت) فرموده است

273 < 3273 > - امام عليه السلام(در پيروى از عقل) فرموده است

274 < 3274 > - امام عليه السلام(در پيروى از پند و اندرز) فرموده است

275 < 3275 > - امام عليه السلام(در نكوهش افراط و تفريط) فرموده است

276 < 3276 > - امام عليه السلام(در اينكه علم راه عذر را مى بندد) فرموده است

277 < 3277 > - امام عليه السلام(در سرزنش كسيكه كار را بموقع انجام ندهد) فرموده است

278 < 3278 > - امام عليه السلام(در باره دل نبستن به خوشحالى) فرموده است

279 < 3279 > - از امام عليه السلام از(چگونگى) قضاء و قدر پرسيدند پس آن حضرت(انديشه در آنرا نهى كرد) فرمود

280 < 3280 > - امام عليه السلام(در زيان نافرمانى) فرموده است

281 < 3281 > - امام عليه السلام(در ترغيب به خوهاى نيكو) فرموده است

282 < 3282 > - امام عليه السلام(در ترك معصيت) فرموده است

283 < 3283 > - امام عليه السلام هنگاميكه اشعث ابن قيس(يكى از منافقين اصحاب و ياران خود) را از مردن فرزندش تسليت مى داد

284 < 3284 > - امام عليه السلام بر سر قبر رسول خدا صلى الله عليه و آله ساعتى كه آن حضرت را بخاك سپردند(در عظمت وفات آن بزرگوار) فرموده است

285 < 3285 > - امام عليه السلام(در زيان همنشينى با احمق) فرموده است

286 < 3286 > - از امام عليه السلام مسافت و دورى ميان مشرق و مغرب را پرسيدند، پس آن حضرت(در تعيين مسافت بين آنها) فرموده است

287 < 3287 > - امام عليه السلام(در باره دوست و دشمن) فرموده است

288 < 3288 > - امام عليه السلام به مردى كه ديد او را براى زيان رساندن به دشمنش در كارى مى كوشد كه بخود زيان مى رساند(در نكوهش زيان رساندن) فرمود

289 < 3289 > - امام عليه السلام(در باره پند نپذيرفتن) فرموده است

290 < 3290 > - امام عليه السلام(در نكوهش زد و خورد) فرموده است

291 < 3291 > - امام عليه السلام(در ترغيب به توبه) فرموده است

292 < 3292 > - از امام عليه السلام پرسيدند چگونه خدا(در روز رستخيز) از مخلوق با بسيارى ايشان حساب و باز پرسى مى نمايد؟

293 < 3293 > - امام عليه السلام(در باره پيام فرستادن) فرموده است

294 < 3294 > - امام عليه السلام(در ترغيب بدعاء) فرموده است

295 < 3295 > - امام عليه السلام(در سرزنش دوستداران دنيا) فرموده است

296 < 3296 > - امام عليه السلام(در دستگيرى از مستمندان) فرموده است

297 < 3297 > - امام عليه السلام(در باره زناء) فرموده است

298 < 3298 > - امام عليه السلام(در باره بسر رسيدن عمر) فرموده است

299 < 3299 > - امام عليه السلام(در علاقه بمال و دارائى) فرموده است

300 < 3300 > - امام عليه السلام(در باره دوستى) فرموده است

301 < 3301 > - امام عليه السلام(در باره زيركى مؤمن) فرموده است

302 < 3302 > - امام عليه السلام(در باره توكل بخدا) فرموده است

303 < 3303 > - امام عليه السلام به انس ابن مالك(از اصحاب پيغمبر اكرم كه رجال نويسان او را نكوهش نموده اند)

304 < 3304 > - امام عليه السلام(در اهميت دادن بواجبات) فرموده است

305 < 3305 > - امام عليه السلام(در ترغيب به خواندن و فهميدن قرآن) فرموده است

306 < 3306 > - امام عليه السلام(در باره دفع شر) فرموده است

307 < 3307 > - امام عليه السلام بكاتب خود عبيد الله ابن ابى رافع(از خواص اصحاب و نيكان شيعيان و پيروان حضرت، در باره زيبايى خط) فرموده است

308 < 3308 > - امام عليه السلام(در باره منزلت خود) فرموده است

309 < 3309 > - بامام عليه السلام يكى از يهود گفت

310 < 3310 > - بامام عليه السلام گفتند

311 < 3311 > - امام عليه السلام به فرزند خود محمد ابن حنفيه(در نكوهش فقر و تنگدستى) فرموده است

312 < 3312 > - امام عليه السلام بكسى كه از آن حضرت(از روى آزمايش) مشكلى پرسيد(در باره روش پرسش از دانا) فرموده است

313 < 3313 > - امام عليه السلام بعبد الله ابن عباس هنگاميكه آن حضرت را راهنمائى مى نمود به چيزى كه موافق انديشه آن بزرگوار نبود(در اينكه شخص بايد از امام پيروى نمايد) فرمود

314 < 3314 > - روايت شده كه امام عليه السلام چون از(جنگ) صفين برگشته به كوفه آمد

315 < 3315 > - امام عليه السلام هنگاميكه به كشتگان خوارج در جنگ نهروان گذشت(در نكوهش آنان) فرمود

316 < 3316 > - امام عليه السلام(در ترغيب به دورى از گناهان) فرموده است

317 < 3317 > - هنگاميكه خبر كشته شدن محمد ابن ابى بكر رضى الله عنه(بدست لشگر معاويه در مصر) بامام عليه السلام رسيد(در باره تأسف و اندوه بر او) فرمود

318 < 3318 > - امام عليه السلام(در باره پذيرفتن بهانه) فرموده است

319 < 3319 > - امام عليه السلام(در نكوهش فيروزى در راه غير خدا) فرموده است

320 < 3320 > - امام عليه السلام(در ترغيب به زكاة دادن) فرموده است

321 < 3321 > - امام عليه السلام(در ستودن بهانه نداشتن) فرموده است

322 < 3322 > - امام عليه السلام(در دور ماندن از گناه) فرموده است

323 < 3323 > - امام عليه السلام(در نكوهش آنانكه در بندگى كوتاهى كنند) فرموده است

324 < 3324 > - امام عليه السلام(در باره پادشاهان) فرموده است

325 < 3325 > - امام عليه السلام در وصف مؤمن فرموده است

326 < 3326 > - امام عليه السلام(در باره چشمداشت نداشتن بمال ديگران) فرموده است

327 < 3327 > - امام عليه السلام(در باره وفاى بوعده) فرموده است

328 < 3328 > - امام عليه السلام(در باره آرزو) فرموده است

329 < 3329 > - امام عليه السلام(در باره دارائى) فرموده است

330 < 3330 > - امام عليه السلام(در باره درخواست از خدا) فرموده است

331 < 3331 > - امام عليه السلام(در باره علم) فرموده است

332 < 3332 > - امام عليه السلام(در باره انديشه) فرموده است

333 < 3333 > - امام عليه السلام(در فقر و غنى) فرموده است

334 < 3334 > - امام عليه السلام(در باره ستمگر) فرموده است

533 < 3335 > - امام عليه السلام(در ترغيب به شايسته و دورى از ناپسنديده) فرموده است

336 < 3336 > - امام عليه السلام(در ترغيب به دورى از دنيا) فرموده است

337 < 3337 > - امام عليه السلام(در باره بازماندگان از گناهان) فرموده است

338 < 3338 > - امام عليه السلام(در باره آبرو) فرموده است

339 < 3339 > - امام عليه السلام(در باره چاپلوسى) فرموده است

340 < 3340 > - امام عليه السلام(در باره گناه) فرموده است

341 < 3341 > - امام عليه السلام(در سود و زيان برخى از خوها) فرموده است

342 < 3342 > - امام عليه السلام(در باره ستمگر) فرموده است

343 < 3343 > - امام عليه السلام(در باره خوشى و سختى) فرموده است

344 < 3344 > - امام عليه السلام به يكى از اصحابش(در باره زن و فرزند) فرموده است

345 < 3345 > - امام عليه السلام(در باره عيب جويى) فرموده است

346 < 3346 > - در حضور حضرت مردى به مردى كه پسرى براى او بدنيا آمده بود به تهنئت گفت

347 < 3347 > - مردى از كار گردانان حضرت ساختمان بزرگى بنا كرد، پس امام عليه السلام(در باره آشكار شدن دارائى) فرمود

348 < 3348 > - بامام عليه السلام گفتند

349 < 3349 > - امام عليه السلام گروهى را از كسيكه از آنها مرده بود تسليت داده امر به شكيبايى نمود و(در باره مرگ) فرمود

350 < 3350 > - امام عليه السلام(در ترغيب به سپاسگزارى و شكيبائى) فرموده است

351 < 3351 > - امام عليه السلام(در دورى از خواهش نفس) فرموده است

352 < 3352 > - امام عليه السلام(در باره بدگمانى) فرموده است

353 < 3353 > - امام عليه السلام(در ترغيب بدرود فرستادن) فرموده است

354 < 3354 > - امام عليه السلام(در باره ستيزگى) فرموده است

355 < 3355 > - امام عليه السلام(در نكوهش شتاب و سستى) فرموده است

356 < 3356 > - امام عليه السلام(در باره پرسش بيهوده) فرموده است

357 < 3357 > - امام عليه السلام(در ترغيب به بعضى از صفات پسنديده) فرموده است

358 < 3358 > - امام عليه السلام(در باره علم با عمل) فرموده است

359 < 3359 > - امام عليه السلام(در دورى نمودن از دنيا) فرموده است

360 < 3360 > - امام عليه السلام(در باره پاداش و كيفر خدا) فرموده است

361 < 3361 > - امام عليه السلام(در نكوهش تباهكاران و زمان آن) فرموده است

362 < 3362 > - روايت شده است كه امام عليه السلام كمتر مى شد كه بر منبر نشيند مگر آنكه پيش از خطبه خواندن(در باره پرهيزكارى) مى فرمود

363 < 3363 > - امام عليه السلام(در باره خوهاى پسنديده و شايسته) فرموده است

364 < 3364 > - امام عليه السلام بجابر ابن عبد الله انصارى(از نيكان اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله در باره پايدارى دين و دنيا) فرموده است

365 < 3365 > - ابن جرير طبرى در تاريخ خود روايت كرده

366 < 3366 > - امام عليه السلام در سخن ديگر خود كه هم در اين معنى(در باره امر بمعروف و نهى از منكر) مى باشد فرموده است

367 < 3367 > - از ابو جحيفه(كنيه وهب ابن عبد الله سوآئى است

368 < 3368 > - امام عليه السلام(در باره حق و باطل) فرموده است

369 < 3369 > - امام عليه السلام(در باره عاقبت اشخاص) فرموده است

370 < 3370 > - امام عليه السلام(در نكوهش بخل و زفتى) فرموده است

371 < 3371 > - امام عليه السلام(در باره روزى) فرموده است

372 < 3372 > - امام عليه السلام(در ناسازگارى دنيا) فرموده است

373 < 3373 > - امام عليه السلام(در باره سخن) فرموده است

374 < 3374 > - امام عليه السلام(نيز در باره سخن) فرموده است

375 < 3375 > - امام عليه السلام(در ترغيب به دورى از معصيت) فرموده است

376 < 3376 > - امام عليه السلام(در اندرز) فرموده است

377 < 3377 > - امام عليه السلام(در نكوهش دنيا) فرموده است

378 < 3378 > - امام عليه السلام(در ترغيب به كردار نيكو) فرموده است

379 < 3379 > - امام عليه السلام(در باره كوشش در كار) فرموده است

380 < 3380 > - امام عليه السلام(در نيكى و بدى حقيقى) فرموده است

381 < 3381 > - امام عليه السلام(در باره گرفتاريها و نعمتها) فرموده است

382 < 3382 > - امام عليه السلام(در باره وقت مؤمن) فرموده است

383 < 3383 > - امام عليه السلام(در باره دنيا و كالاى آن) فرموده است

384 < 3384 > - امام عليه السلام(در باره گفتار) فرموده است

385 < 3385 > - امام عليه السلام(در باره مشك) فرموده است

386 < 3386 > - امام عليه السلام(در باره فروتنى) فرموده است

387 < 3387 > - امام عليه السلام(در باره تلاش براى كالاى دنيا) فرموده است

388 < 3388 > - امام عليه السلام(در باره گفتار شايسته) فرموده است

389 < 3389 > - امام عليه السلام(در ترغيب به قناعت) فرموده است

390 < 3390 > - امام عليه السلام(در باره زير بار زور و پستى نرفتن) فرموده است

391 < 3391 > - امام عليه السلام(در باره حق پدر و فرزند بر يكديگر) فرموده است

392 < 3392 > - امام عليه السلام(در باره آنچه اثر دارد و ندارد) فرموده است

393 < 3393 > - امام عليه السلام(در باره همرنگ جماعت بودن) فرموده است

394 < 3394 > - امام عليه السلام به يكى از كسانيكه با آن حضرت سخن مى گفت در حاليكه سخنى بر زبان راند كه مانند او را از گفتن چنان سخن كوچك مى پنداشتند(در باره سخن بيجا) فرمود

395 < 3395 > - امام عليه السلام(در زيان همه كاره بودن) فرموده است

396 < 3396 > - هنگاميكه از امام عليه السلام معنى سخنشان لا حول و لا قوة إلا بالله(جنبش و توانائى نيست مگر به اراده خدا) را پرسيدند آن حضرت فرمود

397 < 3397 > - امام عليه السلام چون شنيد عمار ابن ياسر رحمه الله به سخن مغيرة ابن شعبه پاسخ مى دهد

398 < 3398 > - امام عليه السلام(در ترغيب به توكل و اعتماد بخدا) فرموده است

399 < 3399 > - امام عليه السلام(در باره سود خرد) فرموده است

400 < 3400 > - امام عليه السلام(در باره غلبه حق بر باطل) فرموده است

401 < 3401 > - امام عليه السلام(در باره انديشيدن) فرموده است

402 < 3402 > - امام عليه السلام(در ستايش پرهيزكارى) فرموده است

403 < 3403 > - امام عليه السلام(در ترغيب باحترام نمودن بمعلم و آموزگار) فرموده است

404 < 3404 > - امام عليه السلام(در دورى از زشتيها) فرموده است

405 < 3405 > - امام عليه السلام(در شكيبائى) فرموده است

406 < 3406 > - و در خبر ديگر است كه آن حضرت عليه السلام به اشعث ابن قيس كه او را تسليت و دلدارى مى داد(نيز در شكيبائى) فرمود

407 < 3407 > - امام عليه السلام در وصف و چگونگى دنيا فرموده است

408 < 3408 > - امام عليه السلام به فرزندش(امام) حسن عليه السلام(در زيان گذاشتن دارائى براى وارث) فرموده است

409 < 3409 > - امام عليه السلام بكسيكه در حضور آن حضرت گفت أستغفر الله(در شرائط استغفار و طلب آمرزش) فرمود

410 < 3410 > - امام عليه السلام(در سود بردبارى) فرموده است

411 < 3411 > - امام عليه السلام(در بيچارگى انسان) فرموده است

412 < 3412 > - روايت شده است كه امام عليه السلام در بين اصحاب خود نشسته بود زنى با جمال و نيك رو بر ايشان گذشت

413 < 3413 > - امام عليه السلام(در سود عقل) فرموده است

414 < 3414 > - امام عليه السلام(در كوچك نشمردن كار خير) فرموده است

415 < 3415 > - امام عليه السلام(در باره رسيدن به سعادت) فرموده است

416 < 3416 > - امام عليه السلام(در باره حلم و عقل) فرموده است

417 < 3417 > - امام عليه السلام(در ترغيب دستگيرى مستمندان) فرموده است

418 < 3418 > - امام عليه السلام(در باره تندرستى و دارائى) فرموده است

419 < 3419 > - امام عليه السلام(در باره گله از درخواست) فرموده است

420 < 3420 > - امام عليه السلام در يكى از عيدها(كه عيد روزه بوده در باره عيد) فرموده است

421 < 3421 > - امام عليه السلام(در زيان مال حرام) فرموده است

422 < 3422 > - امام عليه السلام(در زيان تلاش بسيار) فرموده است

423 < 3423 > - امام عليه السلام(در باره روزى) فرموده است

424 < 3424 > - امام عليه السلام(در باره پاره اى از خوهاى خدا دوستان) فرموده است

425 < 3425 > - امام عليه السلام(در باره بياد مرگ بودن) فرموده است

426 < 3426 > - امام عليه السلام(در باره آزمايش مردم) فرموده است

427 < 3427 > - امام عليه السلام(در باره شكرگزارى و دعاء و توبه) فرموده است

428 < 3428 > - امام عليه السلام(در باره جوانمردى) فرموده است

429 < 3429 > - از امام عليه السلام پرسيدند كدام يك از دادگرى يا بخشش برتر است؟ آن حضرت عليه السلام(در برترى عدل از جود) فرمود

430 < 3430 > - امام عليه السلام(در نكوهش نادانى) فرموده است

431 < 3431 > - امام عليه السلام(در باره پارسائى) فرموده است

432 < 3432 > - امام عليه السلام(در باره حكمرانان) فرموده است

433 < 3433 > - امام عليه السلام(در باره سستى در كار) فرموده است

434 < 3434 > - امام عليه السلام(در باره جاى زندگى) فرموده است

435 < 3435 > - هنگاميكه خبر مرگ اشتر - خدايش بيامرزد - بامام عليه السلام رسيد(در بزرگوارى و دلاورى او) فرمود

436 < 3436 > - امام عليه السلام(در ستودن پشتكار گرفتن) فرموده است

437 < 3437 > - امام عليه السلام(در باره پيشرفت صفات) فرموده است

438 < 3438 > - امام عليه السلام بغالب ابن صعصعة پدر فرزدق(شاعر) در بين اينكه گفتگو مى كردند فرمود

439 < 3439 > - امام عليه السلام(در زيان نادانى به احكام دين) فرموده است

440 < 3440 > - امام عليه السلام(در زيان ناسپاسى) فرموده است

441 < 3441 > - امام عليه السلام(در باره عزت نفس) فرموده است

442 < 3442 > - امام عليه السلام(در زيان شوخى) فرموده است

443 < 3443 > - امام عليه السلام(در باره آميزش با يكديگر) فرموده است

444 < 3444 > - امام عليه السلام(در نكوهش عبد الله ابن زبير) فرموده است

445 < 3445 > - امام عليه السلام(در نكوهش فخر و خود خواهى) فرموده است

446 < 3446 > - امام عليه السلام(در باره توانگرى و بى چيزى حقيقى) فرموده است

447 < 3447 > - از امام عليه السلام پرسيدند بزرگترين شعراء كيست آن حضرت(در باره امرء القيس) فرمود

448 < 3448 > - امام عليه السلام(در ترغيب به دورى از دنيا) فرموده است

449 < 3449 > - امام عليه السلام(در باره خواهان علم و دنيا) فرموده است

450 < 3450 > - امام عليه السلام(در باره پاره اى از نشانه هاى ايمان) فرموده است

451 < 3451 > - امام عليه السلام(در اعتماد نداشتن بتدبير و پايان بينى) فرموده است

452 < 3452 > - امام عليه السلام(در بردبارى و شتاب نكردن) فرموده است

453 < 3453 > - امام عليه السلام(در نكوهش غيبت) فرموده است

454 < 3454 > - امام عليه السلام(در آزمايش بندگان) فرموده است

455 < 3455 > - امام عليه السلام(در باره دنيا) فرموده است

456 < 3456 > - امام عليه السلام(در باره از بين رفتن دولت بنى اميه) فرموده است

457 < 3457 > - امام عليه السلام در ستايش انصار فرموده است

458 < 3458 > - امام عليه السلام(در باره باز بودن چشم) فرموده است

459 < 3459 > - امام عليه السلام در سخنى(در باره عمر ابن خطاب) فرموده است

460 < 3460 > - امام عليه السلام(در پيشآمدهاى ناروا) فرموده است

461 < 3461 > - امام عليه السلام(در باره دوست و دشمن خود) فرموده است

462 < 3462 > - از امام عليه السلام از(معنى) توحيد و عدل پرسيدند آن حضرت فرمود

463 < 3463 > - امام عليه السلام(در نكوهش بجا نگفتن و بيجا گفتن) فرموده است

464 < 3464 > - امام عليه السلام در دعائى كه بآن(از خدا) طلب باران مى نمود عرض كرد

465 < 3465 > - بامام عليه السلام گفتند يا امير المؤمنين اگر موى سفيد(ريش) خود را تغيير مى دادى(خضاب و رنگ مى نمودى) بهتر بود، حضرت(در باره خضاب) فرمود

466 < 3466 > - امام عليه السلام(در ستايش پاكدامنى) فرموده است

467 < 3467 > - امام عليه السلام(در سود قناعت) فرموده است

468 < 3468 > - امام عليه السلام بزياد ابن ابيه فرمود

469 < 3469 > - امام عليه السلام(در باره گناه) فرموده است

470 < 3470 > - امام عليه السلام(در ترغيب بياد دادن به نادان) فرموده است

471 < 3471 > - امام عليه السلام(در نكوهش برنج انداختن دوست) فرموده است

472 < 3472 > - امام عليه السلام(در باره از دست دادن دوست) فرموده است

١٠٠٠ ص

١٠٠١ ص

١٠٠٢ ص

١٠٠٣ ص

١٠٠٤ ص

١٠٠٥ ص

١٠٠٦ ص

١٠٠٧ ص

١٠٠٨ ص

١٠٠٩ ص

١٠١٠ ص

١٠١١ ص

١٠١٢ ص

١٠١٣ ص

١٠١٤ ص

١٠١٥ ص

١٠١٦ ص

١٠١٧ ص

١٠١٨ ص

١٠١٩ ص

١٠٢٠ ص

١٠٢١ ص

١٠٢٢ ص

١٠٢٣ ص

١٠٢٤ ص

١٠٢٥ ص

١٠٢٦ ص

١٠٢٧ ص

١٠٢٨ ص

١٠٢٩ ص

١٠٣٠ ص

١٠٣١ ص

١٠٣٢ ص

١٠٣٣ ص

١٠٣٤ ص

١٠٣٥ ص

١٠٣٦ ص

١٠٣٧ ص

١٠٣٨ ص

١٠٣٩ ص

١٠٤٠ ص

١٠٤١ ص

١٠٤٢ ص

١٠٤٣ ص

١٠٤٤ ص

١٠٤٥ ص

١٠٤٦ ص

١٠٤٧ ص

١٠٤٨ ص

١٠٤٩ ص

١٠٥٠ ص

١٠٥١ ص

١٠٥٢ ص

١٠٥٣ ص

١٠٥٤ ص

١٠٥٥ ص

١٠٥٦ ص

١٠٥٧ ص

١٠٥٨ ص

١٠٥٩ ص

١٠٦٠ ص

١٠٦١ ص

١٠٦٢ ص

١٠٦٣ ص

١٠٦٤ ص

١٠٦٥ ص

١٠٦٦ ص

١٠٦٧ ص

١٠٦٨ ص

١٠٦٩ ص

١٠٧٠ ص

١٠٧١ ص

١٠٧٢ ص

١٠٧٣ ص

١٠٧٤ ص

١٠٧٥ ص

١٠٧٦ ص

١٠٧٧ ص

١٠٧٨ ص

١٠٧٩ ص

١٠٨٠ ص

١٠٨١ ص

١٠٨٢ ص

١٠٨٣ ص

١٠٨٤ ص

١٠٨٥ ص

١٠٨٦ ص

١٠٨٧ ص

١٠٨٨ ص

١٠٨٩ ص

١٠٩٠ ص

١٠٩١ ص

١٠٩٢ ص

١٠٩٣ ص

١٠٩٤ ص

١٠٩٥ ص

١٠٩٦ ص

١٠٩٧ ص

١٠٩٨ ص

١٠٩٩ ص

١١٠٠ ص

١١٠١ ص

١١٠٢ ص

١١٠٣ ص

١١٠٤ ص

١١٠٥ ص

١١٠٦ ص

١١٠٧ ص

١١٠٨ ص

١١٠٩ ص

١١١٠ ص

١١١١ ص

١١١٢ ص

١١١٣ ص

١١١٤ ص

١١١٥ ص

١١١٦ ص

١١١٧ ص

١١١٨ ص

١١١٩ ص

١١٢٠ ص

١١٢١ ص

١١٢٢ ص

١١٢٣ ص

١١٢٤ ص

١١٢٥ ص

١١٢٦ ص

١١٢٧ ص

١١٢٨ ص

١١٢٩ ص

١١٣٠ ص

١١٣١ ص

١١٣٢ ص

١١٣٣ ص

١١٣٤ ص

١١٣٥ ص

١١٣٦ ص

١١٣٧ ص

١١٣٨ ص

١١٣٩ ص

١١٤٠ ص

١١٤١ ص

١١٤٢ ص

١١٤٣ ص

١١٤٤ ص

١١٤٥ ص

١١٤٦ ص

١١٤٧ ص

١١٤٨ ص

١١٤٩ ص

١١٥٠ ص

١١٥١ ص

١١٥٢ ص

١١٥٣ ص

١١٥٤ ص

١١٥٥ ص

١١٥٦ ص

١١٥٧ ص

١١٥٨ ص

١١٥٩ ص

١١٦٠ ص

١١٦١ ص

١١٦٢ ص

١١٦٣ ص

١١٦٤ ص

١١٦٥ ص

١١٦٦ ص

١١٦٧ ص

١١٦٨ ص

١١٦٩ ص

١١٧٠ ص

١١٧١ ص

١١٧٢ ص

١١٧٣ ص

١١٧٤ ص

١١٧٥ ص

١١٧٦ ص

١١٧٧ ص

١١٧٨ ص

١١٧٩ ص

١١٨٠ ص

١١٨١ ص

١١٨٢ ص

١١٨٣ ص

١١٨٤ ص

١١٨٥ ص

١١٨٦ ص

١١٨٧ ص

١١٨٨ ص

١١٨٩ ص

١١٩٠ ص

١١٩١ ص

١١٩٢ ص

١١٩٣ ص

١١٩٤ ص

١١٩٥ ص

١١٩٦ ص

١١٩٧ ص

١١٩٨ ص

١١٩٩ ص

١٢٠٠ ص

١٢٠١ ص

١٢٠٢ ص

١٢٠٣ ص

١٢٠٤ ص

١٢٠٥ ص

١٢٠٦ ص

١٢٠٧ ص

١٢٠٨ ص

١٢٠٩ ص

١٢١٠ ص

١٢١١ ص

١٢١٢ ص

١٢١٣ ص

١٢١٤ ص

١٢١٥ ص

١٢١٦ ص

١٢١٧ ص

١٢١٨ ص

١٢١٩ ص

١٢٢٠ ص

١٢٢١ ص

١٢٢٢ ص

١٢٢٣ ص

١٢٢٤ ص

١٢٢٥ ص

١٢٢٦ ص

١٢٢٧ ص

١٢٢٨ ص

١٢٢٩ ص

١٢٣٠ ص

١٢٣١ ص

١٢٣٢ ص

١٢٣٣ ص

١٢٣٤ ص

١٢٣٥ ص

١٢٣٦ ص

١٢٣٧ ص

١٢٣٨ ص

١٢٣٩ ص

١٢٤٠ ص

١٢٤١ ص

١٢٤٢ ص

١٢٤٣ ص

١٢٤٤ ص

١٢٤٥ ص

١٢٤٦ ص

١٢٤٧ ص

١٢٤٨ ص

١٢٤٩ ص

١٢٥٠ ص

١٢٥١ ص

١٢٥٢ ص

١٢٥٣ ص

١٢٥٤ ص

١٢٥٥ ص

١٢٥٦ ص

١٢٥٧ ص

١٢٥٨ ص

١٢٥٩ ص

١٢٦٠ ص

١٢٦١ ص

١٢٦٢ ص

١٢٦٣ ص

١٢٦٤ ص

١٢٦٥ ص

١٢٦٦ ص

١٢٦٧ ص

١٢٦٨ ص

١٢٦٩ ص

١٢٧٠ ص

١٢٧١ ص

١٢٧٢ ص

١٢٧٣ ص

١٢٧٤ ص

١٢٧٥ ص

١٢٧٦ ص

١٢٧٧ ص

١٢٧٨ ص

١٢٧٩ ص

١٢٨٠ ص

١٢٨١ ص

١٢٨٢ ص

١٢٨٣ ص

١٢٨٤ ص

١٢٨٥ ص

١٢٨٦ ص

١٢٨٧ ص

١٢٨٨ ص

١٢٨٩ ص

١٢٩٠ ص

١٢٩١ ص

١٢٩٢ ص

١٢٩٣ ص

١٢٩٤ ص

١٢٩٥ ص

١٢٩٦ ص

١٢٩٧ ص

١٢٩٨ ص

١٢٩٩ ص

١٣٠٠ ص

١٣٠١ ص

١٣٠٢ ص

١٣٠٣ ص

١٣٠٤ ص

١٣٠٥ ص

١٣٠٦ ص

ترجمه نهج البلاغه - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٨٧٣ - ٢٢ < ٢٠٢٢ > - از نامه هاى آن حضرت عليه السلام است بعبد الله ابن عباس كه مى گفته پس از سخن رسول خدا صلى الله عليه و آله از سخنى مانند اين سخن سودى نبردم

(٢٠٢٢)

٢٢ (٢٠٢٢)- از نامه‌هاى آن حضرت عليه السّلام است بعبد اللَّه ابن عبّاس كه مى‌گفته: پس از سخن رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله از سخنى مانند اين سخن سودى نبردم‌

(كه در آن او را به شادى و افسردگى در امر آخرت پند داده):

١ پس از ستايش خدا و درود بر پيغمبر اكرم، مرد را شاد مى‌نمايد رسيدن بآنچه كه (مقدّر) نبوده است از دست بدهد، و اندوهناك مى‌سازد او را در نيافتن آنچه كه (شايسته) نبوده است دريابد (سود و زيان دنيا را باعث قضاء و قدر است، نه سعى و كوشش در بدست آوردن سود و نه نادرستى انديشه و تنبلى در زيان بردن، ولى مردم با بصيرت و بينائى نمى‌نگرند و نمى‌دانند سود و زيان بهر كه مقدّر شده خواهد رسيد، چنانكه در قرآن كريم س ٥٧ ى ٢٢ مى‌فرمايد: ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي أَنْفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَها، إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ ى ٢٣